Międzynarodowe Spadochronowe Mistrzostwa Śląska 2001
| |||
| Data |
26–27 maja 2001 | ||
|---|---|---|---|
| Gospodarz | |||
| Miejscowość | |||
| Organizator |
Sekcja Spadochronowa Aeroklubu Gliwickiego | ||
| Liczba konkurencji |
3 | ||
| Liczba zawodników |
35 | ||
| Liczba reprezentacji |
2 | ||
Międzynarodowe Spadochronowe Mistrzostwa Śląska w celności lądowania 2001 – odbyły się 26–27 maja 2001. Gospodarzem Mistrzostw był Aeroklub Gliwicki, a organizatorem Sekcja Spadochronowa Aeroklubu Gliwickiego[a]. Do dyspozycji skoczków był samolot An-2P SP-AOI. Rozegrano 6 kolejek skoków.
Rozegrane kategorie
Mistrzostwa rozegrano w trzech kategoriach spadochronowych:
- Indywidualna celność lądowania – kobiety – skoki wykonywano z wysokości 1000 m i opóźnieniem 0–5 sekund.
- Indywidualna celność lądowania – mężczyźni
- Drużynowo celność lądowania.
Kierownictwo Mistrzostw
- Sędzia Główny: Ryszard Koczorowski
- Kierownik Sportowy: Jan Isielenis.
- Źródło:[1]
Medaliści
Medalistów Spadochronowych Mistrzostw Śląska 2001 podano za: Jan Isielenis, Archiwum Sekcji Spadochronowej Aeroklubu Gliwickiego, 2001.
| Konkurencja | Złoto | Srebro | Brąz |
| Indywidualnie celność - kobiety | |||
| Indywidualnie celność – mężczyźni | |||
| Drużynowo celność | |||
Wyniki
Wyniki Spadochronowych Mistrzostw Śląska 2001 podano za: Jan Isielenis, Archiwum Sekcji Spadochronowej Aeroklubu Gliwickiego, 2001.
W Mistrzostwach wzięło udział 12 drużyn 3 osobowych w tym drużyny z dwóch krajów:
Czechy i
Polska.
Klasyfikacja indywidualna (celność lądowania – spadochrony klasyczne) – kobiety
| Miejsce | Imię i nazwisko | Nota łączna | Drużyna |
|---|---|---|---|
| 1. | 59 pkt. | Dop–ing Team | |
| 2. | 256 pkt. | Dop–ing Team | |
| 3. | 297 pkt. | Kalamity | |
| 4. | 345 pkt. | WKS Wawel | |
| 5. | 400 pkt. | Kalamity | |
| 6. | 610 pkt. | Para–Max | |
| 7. | 1326 pkt. | WW | |
| 8. | 1405 pkt. | Kalamity | |
Klasyfikacja indywidualna (celność lądowania – spadochrony klasyczne) – mężczyźni
| Miejsce | Imię i nazwisko | Nota łączna | Drużyna |
|---|---|---|---|
| 1. | 14 pkt. | WKS Wawel | |
| 2. | 23 pkt. | Para–Max | |
| 3. | 36 pkt. | Jołki–Połki | |
| 4. | 42 pkt. | Wrocław | |
| 5. | 44 pkt. | Auto–Gaz | |
| 6. | 56 pkt. | Kielce–Vip | |
| 7. | 67 pkt. | Olomouc | |
| 8. | 90 pkt. | Jołki–Połki | |
| 9. | 100 pkt. | Kielce–Vip | |
| 10. | 115 pkt. | Auto–Gaz | |
| 11. | 214 pkt. | WKS Wawel | |
| 12. | 234 pkt. | Auto–Gaz | |
| 13. | 256 pkt. | Wrocław | |
| 14. | 316 pkt. | Kielce–Vip | |
| 15. | 324 pkt. | Olomouc | |
| 16. | 330 pkt. | Dop–ing Team | |
| 17. | 417 pkt. | Jołki–Połki | |
| 18. | 522 pkt. | Olomouc | |
| 19. | 529 pkt. | Para–Max | |
| 20. | 865 pkt. | Maxi | |
| 21. | 916 pkt. | Trio Egzotyczne | |
| 22. | 938 pkt. | Trio Egzotyczne | |
| 23. | 1124 pkt. | Wrocław | |
| 24. | 1314 pkt. | WW | |
| 25. | 1334 pkt. | Trio Egzotyczne | |
| 26. | 1513 pkt. | Mixi | |
| 27. | 1600 pkt. | Mixi | |
Klasyfikacja drużynowa celność lądowania – spadochrony klasyczne
Uwagi
- ↑ 12 czerwca 1960 Sekcja Spadochronowa Aeroklubu Gliwickiego zaczęła organizować Mistrzostwa Śląska w skokach spadochronowych na celność lądowania (Aeroklub Gliwicki 1955–2005 ↓, s. 2). W 1970 jako Ogólnopolskie Zawody w Akrobacji Spadochronowej. Od 22 maja 1975 pod nazwą I Międzynarodowe Klubowe Zawody Spadochronowe pod patronatem Towarzystwa Miłośników Ziemi Gliwickiej (V Międzynarodowe Klubowe Zawody Spadochronowe ↓, s. 2), a od 20 maja 1984 pod nazwą XV Spadochronowe Mistrzostwa Śląska (Kronika Spadochronowa Aeroklubu Gliwickiego 1969–1998 ↓, s. 45).
Przypisy
Bibliografia
- Jan Isielenis, Archiwum Sekcji Spadochronowej Aeroklubu Gliwickiego, Gliwice: Aeroklub Gliwicki, 2001.
- 50-lecie aeroklubu gliwickiego 1955–2005, „Materiał promocyjny”, Gliwice: Aeroklub Gliwicki, 2005, s. 1–4.
- Kronika Spadochronowa Aeroklubu Gliwickiego 1969–1998, Gliwice: Sekcja Spadochronowa Aeroklubu Gliwickiego, 1968.
- V Międzynarodowe Klubowe Zawody Spadochronowe, Gliwice 20–27 maja 1979, „Program zawodów”, chmo g-ce zam. 75/79 n. 500 G–23, Gliwice: Towarzystwo Przyjaciół Gliwic, Aeroklub Gliwice, 1979, s. 1–7 (pol.).