Michaił Matusowski
.jpg) | |
| Data i miejsce urodzenia |
23 lipca 1915 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
16 lipca 1990 |
| Dziedzina sztuki |
literatura |
| Ważne dzieła | |
|
Podmoskiewskie wieczory | |
| Odznaczenia | |
       | |
Michaił Lwowicz Matusowski (ros. Михаил Львович Матусовский, ur. 10 lipca?/23 lipca 1915 w Ługańsku, zm. 16 lipca 1990 w Moskwie) – rosyjski poeta i pieśniarz. Najbardziej znany jako autor piosenki Podmoskiewskie wieczory (ros. Подмосковные вечера, muz. Wasilij Sołowjow-Siedoj), wpisanej jako najczęściej śpiewana piosenka do Księgi Rekordów Guinnessa[1].
Biografia
Urodził się w Ługańsku w rodzinie fotografa, w dzieciństwie uczył się muzyki. Nie mając ukończonych 12 lat zadebiutował wierszami w lokalnej gazecie „Ługanskaja Prawda”[2]. Po ukończeniu szkoły budowlanej podjął pracę w fabryce, a jednocześnie wykonywał plakaty dla fabrycznego klubu, karykatury do gazety zakładowej, jak również publikował swoje wiersze w dziennikach i czasopismach oraz z powodzeniem recytował je przed publicznością na wieczorach literackich[3].
Na początku lat trzydziestych wyjechał do Moskwy, gdzie podjął studia w Instytucie Literatury im. Maksyma Gorkiego, uczestnicząc m.in. w zajęciach prowadzonych przez Walentina Asmusa[4]. Na studiach zaprzyjaźnił się z Margaritą Aligier[3] oraz z Konstantinem Simonowem, wspólnie z którym po ukończeniu Instytutu im. Gorkiego w 1939 wstąpił na aspiranturę (odpowiednik studiów doktoranckich)[2] w Moskiewskim Instytucie Filozofii, Literatury i Historii[3]. Również wspólnie z Simonowem wydał w Moskwie książkę „Ługańczanie” (ros. Луганчане, 1939)[2], która była zbiorem opowiadań i wierszy zainspirowanych ich wspólnymi wakacjami w Ługańsku[3]. W tym samym roku został przyjęty do Związku Pisarzy ZSRR[3].
Obrona jego dysertacji na stopień kandydata nauk, zaplanowana na 27 czerwca 1941 została odwołana z powodu ataku Niemiec na ZSRR, który rozpoczął się 22 czerwca. Matusowski został korespondentem wojennym i będąc już na froncie otrzymał telegram, że obronę przeprowadzono bez jego udziału i przyznano mu stopień kandydata nauk filologicznych[3].
Podczas II wojny światowej frontowe gazetki publikowały jego liczne wierszowane felietony, czastuszki i pieśni[4].
Po wojnie nadal pisał wiersze, scenariusze filmów dokumentalnych, a przede wszystkim popularne piosenki, w tym także do filmów. Kompozytorami muzyki jego piosenek byli: Wieniamin Basner, Matwiej Błanter, Aleksandr Cfasman, Tichon Chriennikow, Izaak Dunajewski, Jurij Lewitin, Boris Mokrousow, Aleksandra Pachmutowa, Wasilij Sołowjow-Siedoj, Władimir Szainski[2][3]. Wykonywali je m.in. Mark Bernes, Eduard Chil, Iosif Kobzon, Georg Ots, Andriej Mironow, Marija Pachomienko, Walentina Tołkunowa, Leonid Utiosow[2].
Opublikował szereg zbiorów poezji, w tym dwa wydane podczas wojny[4]. Zmarł w Moskwie i tam został pochowany na Cmentarzu Kuncewskim[5].
Nagrody i odznaczenia
W 1977 otrzymał Nagrodę Państwową ZSRR. Posiadał szereg odznaczeń: Order Rewolucji Październikowej, Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (nadany dwukrotnie), Order Czerwonego Sztandaru Pracy (nadany dwukrotnie), Order Czerwonej Gwiazdy[3] oraz medale („Za obronę Moskwy”, „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945”[6]). W 1987 przyznano mu honorowe obywatelstwo Ługańska[7].
Przypisy
Linki zewnętrzne
- Michaił Matusowski. lubimyczytac.pl. [dostęp 2020-01-25]. (pol.).
- Матусовский Михаил Львович. biografiivsem.ru. [dostęp 2020-01-25]. (ros.).
- Михаил Матусовский. 45parallel.net. [dostęp 2020-01-26]. (ros.).
- Михаил Матусовский / Mikhail Matusovsky. peoples.ru. [dostęp 2020-01-26]. (ros.).
- Поэты Великой Отечественной войны. nsportal.ru. [dostęp 2020-01-26]. (ros.).
- ПОЧЕТНЫЕ ГРАЖДАНЕ ЛУГАНСКА. gorod.lugansk.ua. [dostęp 2020-01-26]. (ros.).