Mieczysław Kolasa
| Data i miejsce urodzenia |
10 stycznia 1923 | ||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
23 grudnia 2024 | ||||||||||||||||
| Obywatelstwo | |||||||||||||||||
| Wzrost |
168 cm | ||||||||||||||||
| Pozycja | |||||||||||||||||
| Kariera seniorska | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| Kariera trenerska | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| Odznaczenia | |||||||||||||||||
  | |||||||||||||||||
Mieczysław Kolasa (ur. 10 stycznia 1923 w Krakowie, zm. 23 grudnia 2024 tamże[1]) – polski piłkarz i trener piłkarski, najdłużej żyjący zdobywca mistrzostwa Polski z Cracovią w 1948[2].
Życiorys
Wychowanek KS Prokocim Kraków. W latach 1947–1957 zawodnik Cracovii, z którą w 1948 zdobył mistrzostwo Polski, rok później wicemistrzostwo, a w 1952 brązowy medal mistrzostw Polski oraz srebrny medal Pucharu Zlotu Młodych Przodowników, późniejszego Pucharu Ligi. Rozegrał 211 meczów, zdobywając 28 bramek dla klubu (w tym 86 meczów i 3 gole w I lidze). W latach 1958–1960 występował w klubie Wieliczanka Wieliczka, będąc grającym trenerem zespołu. W 1970 uzyskał uprawnienia trenera I klasy. Od 1 lutego 1978 do 17 października 1978 był trenerem Cracovii[3]. Następnie trenował również piłkarzy KS Prokocim Kraków oraz KS Kabel Kraków[4]. Przez 40 lat pracował jako starszy mistrz narzędziowy w Zakładach Budowy Maszyn i Aparatury im. Ludwika Zieleniewskiego w Krakowie, gdzie pierwsze praktyki zawodowe odbywał w czasie II wojny światowej[5]. Od 1999 był członkiem Rady Seniorów Klubu Sportowego Cracovia[6]. Zasiadał też w Radzie Seniorów Małopolskiego Związku Piłki Nożnej[7].
Był ostatnim żyjącym mistrzem Polski z 1948 i najstarszym żyjącym zdobywcą mistrzostwa Polski[8].
Zmarł w wieku 101 lat[1]. Został pochowany na cmentarzu Prokocim w Krakowie[9].
Życie prywatne
Jego kuzynem był Stanisław Flanek[5]. Z żoną Marią miał dwoje dzieci: syna Władysława i córkę Barbarę[2]. Doczekał się prawnuka, z którym w 2023 symbolicznie rozpoczął Trening Noworoczny[10].
Sukcesy
Cracovia
- Mistrzostwo Polski: 1948
- Wicemistrzostwo Polski: 1949
- Brązowy medal mistrzostw Polski: 1952
- Finał Pucharu Ligi: 1952
Odznaczenia i wyróżnienia
- Srebrny Krzyż Zasługi
- Odznaka „Honoris Gratia”
- Cracovia Restituta
- Merenti KS Cracovia
- Medal 50-lecia Cracovii
- Medal 60-lecia Cracovii
- Medal 75-lecia Cracovii
- Medal 100-lecia Cracovii
- Medal 110-lecia Cracovii
- Medal 75-lecia Rady Seniorów KS Cracovia
Przypisy
- 1 2 Nie żyje Mieczysław Kolasa. 101-latek odegrał wielką rolę w dziejach Krakowa [online], Przegląd Sportowy Onet [dostęp 2024-12-23].
- 1 2 Telewizja Polska S.A, „Panie Mieciu, chciałbym pana zapytać…”. Wywiad z najstarszym żyjącym mistrzem Polski [online], sport.tvp.pl, 29 marca 2020 [dostęp 2023-01-02] (pol.).
- ↑ Telewizja Polska S.A, „Panie Mieciu, chciałbym pana zapytać…”. Wywiad z najstarszym żyjącym mistrzem Polski [online], sport.tvp.pl, 29 marca 2020 [dostęp 2023-01-01] (pol.).
- ↑ Mieczysław Kolasa [online], WikiPasy.pl - Encyklopedia KS Cracovia, 2023 [dostęp 2023-01-01] (pol.).
- 1 2 Redakcja, Ostatni mistrz z Cracovii [online], Dziennik Polski, 22 lutego 2014 [dostęp 2023-01-02] (pol.).
- ↑ Rada Seniorów Mieczysław Kolasa – KS Cracovia 1906 [online] [dostęp 2023-01-01] (pol.).
- ↑ Mieczysław Kolasa nie żyje – Małopolski Związek Piłki Nożnej [online], 23 grudnia 2024 [dostęp 2024-12-27] (pol.).
- ↑ Mistrzostwo zdobyte na gruzach [online], Onet Sport, 24 lipca 2020 [dostęp 2023-01-02] (pol.).
- ↑ Jacek Żukowski, Pogrzeb Mieczysława Kolasy w Krakowie. Przeżył 101 lat, był ostatnim żyjącym piłkarzem z drużyny mistrzów Polski z Cracovii [online], Gazeta Krakowska, 31 grudnia 2024 [dostęp 2024-12-31] (pol.).
- ↑ Wyjątkowe wyróżnienie dla Mieczysława Kolasy [online], cracovia.pl [dostęp 2023-01-02] (pol.).
Bibliografia
- Mieczysław Kolasa w bazie 90minut.pl