I liga polska w piłce nożnej (1952)

I Liga 1952
1951	1953
	Szczegóły
Państwo	Polska
Organizator	PZPN
Poziom ligowy	Pierwszy
Edycja	18
Liczba zespołów	12
Zwycięzca	Unia Chorzów (7. tytuł)
Król strzelców	Gerard Cieślik (11)

I liga w piłce nożnej 1952 – 18. edycja najwyższych w hierarchii rozgrywek ligowych polskiej klubowej piłki nożnej.

Rozgrywki skrócone z powodu przygotowań do letnich igrzysk olimpijskich w Helsinkach. Oprócz rozgrywek ligowych rozegrano także pierwszy puchar ligi polskiej pod nazwą Puchar Zlotu Młodych Przodowników. Brały w nim udział kluby z I ligi, bez reprezentantów kraju.

Absolutnym beniaminkiem ligi był OWKS Kraków.

Poziomy rozgrywkowe w sezonie 1952
Rozgrywki	P	Nazwa
Centralne	I	I liga
Centralne	II	II liga
Okręgowe (20 okręgów)	III	1 Klasa wojewódzka
	IV	2 Klasa wojewódzka
	V	3 Klasa wojewódzka

Sezon zasadniczy

Mapa konturowa Polski w latach 1951–1975

Lokalizacja klubów grających w I lidze 1952

Grupa I

Msc.	Nazwa klubu	M	Zw.-Rem.-Por.	Pkt.	Bramki
1	Unia Chorzów	10	5-2-3	12	19:14
2	Ogniwo MPK Kraków	10	4-3-3	11	13:11
3	Kolejarz Poznań	10	4-2-4	10	17:15
4	Budowlani Gdańsk (b)	10	4-2-4	10	16:21
5	Budowlani Chorzów	10	4-1-5	9	12:13
6	Kolejarz Warszawa	10	3-2-5	8	16:19

Grupa II

Msc.	Nazwa klubu	M	Zw.-Rem.-Por.	Pkt.	Bramki
1	Ogniwo Bytom	10	5-4-1	14	18:7
2	Gwardia Kraków	10	5-2-3	12	11:12
3	CWKS Warszawa	10	4-2-4	10	24:14
4	OWKS Kraków (b)	10	2-5-3	9	11:11
5	Górnik Radlin	10	3-2-5	8	11:16
6	ŁKS-Włókniarz Łódź	10	3-1-6	7	9:24

	Kwalifikacja do finału
	Degradacja do II ligi
(b)	Beniaminek

Rozgrywki w obu grupach zakończono 2 listopada 1952, wskutek czego do finału zakwalifikowali się zwycięzcy grup, zaś zdegradowane zostały zespoły z ostatniego miejsca w grupach^[2]

Najlepsi Strzelcy

Gole	Strzelcy	Drużyny
11	Gerard Cieślik	Unia Chorzów
8	Oskar Brajter	CWKS Warszawa
7	Zdzisław Mordarski	Gwardia Kraków
7	Wacław Sąsiadek	CWKS Warszawa

Wg ^[3]

Tabela łącznie z finałem.

Finał

09.XI.1952 (na stadionie Unii): Unia Chorzów – Ogniwo Bytom 2:2 (1:0). Sędzia Edward Sperling (Łódź) zdecydował, że z uwagi na niezdatne do gry warunki atmosferyczne (porywisty wiar) oraz terenowe (murawa boiska pokryta śniegiem i błotem) spotkanie zostało uznane za mecz towarzyski i ostatecznie skrócone o 10 ostatnich minut. Decyzją przedstawicieli GKKF wyznaczono nowy termin meczu mistrzowskiego na 13 listopada 1952^[4]^[5]^[6]
13.XI.1952 (na stadionie Unii): Unia Chorzów – Ogniwo Bytom 7:0 (3:0). Gole: Cieślik 20', przed 45', 48', 54', Alszer 21', 55', Mądry 83'. Sędzia Edward Sperling (Łódź). Widownia: ok. 20 000^[7]
Ogniwo Bytom – Unia Chorzów 0:0. Sędzia: Józef Szlajfer (Szczecin). Widownia: 35 000^[8]^[9]
- Ogniwo: Bem – Olejniczak, Lelonek, Cichoń – Narloch, Kauder – Procak, Trampisz (Mahseli), Kempny, Buczma, Kruk. Trener: Ryszard Koncewicz.
- Unia: Wyrobek – Gebur, Bartyla, Bomba – Suszczyk (kpt.), Siekiera – Przecherka, Cieślik, Alszer, Cebula, Kubicki. Trener: Teodor Peterek.