Ryszard Koncewicz

Ryszard Koncewicz
Ilustracja
Ryszard Koncewicz (1974)
Pełne imię i nazwisko

Ryszard Tadeusz Koncewicz

Data i miejsce urodzenia

12 kwietnia 1911
Lwów

Data i miejsce śmierci

15 marca 2001
Warszawa

Wzrost

162 cm

Pozycja

napastnik, pomocnik

Kariera juniorska
Lata Klub
1927–1931 Lechia Lwów
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1931–1939 Lechia Lwów 2 (0[a])
1945–1946 Polonia Bytom
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1946 OMTUR-Rozbark Bytom
1948 Polska (asystent)
1949 Lechia Gdańsk
1950–1952 Unia Chorzów
1950 Polska (trener)
1950 Polska
1951–1952 Polska
1952 Polska (asystent)
1952–1955 Ogniwo/Polonia Bytom
1953 Polska
1955–1956 Polska
1956–1958 CWKS/Legia Warszawa
1956–1957 Polska (trener)
1959 Polska (asystent)
1960–1962 Polska (trener)
1964 Polska (trener)
1964–1966 Polska
1966 Polska (asystent)
1968–1970 Polska
1975 Gwardia Warszawa
  1. ↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.

Ryszard Tadeusz Koncewicz (ur. 12 kwietnia 1911 we Lwowie[1], zm. 15 marca 2001 w Warszawie[2]) – polski piłkarz, trener, działacz piłkarski, selekcjoner reprezentacji Polski, żołnierz, podporucznik WP.

Piłkarz

Grał na pozycjach pomocnika i napastnika. Występował w drużynach Lechii Lwów (1927–1939) i Polonii Bytom (1945–1946). Należał także do drużyny „Lwów” w oflagu IIC Woldenberg.

Trener

Prowadził drużyny OMTUR-Rozbark (1946?) Lechii Gdańsk (1949), Ruchu Chorzów (1950–1952, tytuł mistrza Polski przyznany za zdobycie Pucharu Polski w 1951), Polonii Bytom (1952–1955, mistrzostwo Polski 1954, Wicemistrzostwo Polski 1952), Legii Warszawa (1956–1958, mistrzostwo Polski i Puchar Polski 1956) oraz Gwardii Warszawa.

Selekcjoner

Współpracę z reprezentacją Polski rozpoczął w 1948 jako pomocnik trenera Wacława Kuchara. W 1950 pełnił funkcję trenera, a następnie trenera-selekcjonera. Tę funkcję pełnił również w latach 1951–1952, w 1953 oraz w latach 1955–1956. W latach 1956–1957 ponownie zajmował stanowisko trenera drużyny narodowej. Podobną funkcję pełnił w kilkunastu meczach w latach 1959–1962 oraz od 1964. W latach 1964–1966 był również jednym z selekcjonerów reprezentacji. Samodzielny selekcjoner w okresie od lutego 1968 do końca listopada 1970.

Działacz

Wieloletni działacz Polskiego Związku Piłki Nożnej: członek Zarządu i szef Rady Trenerów (1951–1953), szef Rady Trenerów, szef szkolenia, szef sekcji trenerskiej (1954–1956 i 1961–1971) oraz wiceprezes ds. szkolenia (1979–1980).

Wojna i konspiracja

Zmobilizowany w sierpniu 1939, wziął udział w obronie Warszawy. Wzięty do niewoli spędził pierwszy jeniecki okres w obozach Nienburg i Spittal, a dalsze lata niewoli w oflagu II C Woldenberg, w dzisiejszym Dobiegniewie. Działał w konspiracji obozowej. Odpowiadał za sprawy organizacyjne i szkoleniowe klubu sportowego „Lwów” w oflagu, który założył z innymi lwowiakami[3]. Pod koniec życia działał w Warszawskim Kole Woldenberczyków i był prezesem Koła Funduszu Koleżeńskiego Woldenberczyków. Bywał gościem honorowym Dobiegniew CUP (turniej piłkarski dla młodzieży)[4].

Jest pochowany na stołecznym cmentarzu Bródnowskim[5] (kwatera 69F-2-9).

Grób Ryszarda Koncewicza na cmentarzu Bródnowskim

Odznaczenia

Uwagi

  1. ↑ Dane tylko z sezonu 1931.

Przypisy

  1. ↑ Michał Listkiewicz: Ryszard „Faja” Koncewicz (1911–2001). W: Andrzej Pazda (red.): Woldenberczycy - bliscy i znani: żołnierze września 1939 i powstania warszawskiego. Poznań: Stowarzyszenie Woldenberczyków; G&P Oficyna Wydawnicza Poznań, 2022, s. 112. ISBN 978-83-945881-2-0.
  2. ↑ Michał Listkiewicz: Ryszard „Faja” Koncewicz (1911–2001). W: Andrzej Pazda (red.): Woldenberczycy - bliscy i znani: żołnierze września 1939 i powstania warszawskiego. Poznań: Stowarzyszenie Woldenberczyków; G&P Oficyna Wydawnicza Poznań, 2022, s. 116. ISBN 978-83-945881-2-0.
  3. ↑ Michał Listkiewicz: Ryszard „Faja” Koncewicz (1911–2001). W: Andrzej Pazda (red.): Woldenberczycy - bliscy i znani: żołnierze września 1939 i powstania warszawskiego. Poznań: Stowarzyszenie Woldenberczyków; G&P Oficyna Wydawnicza Poznań, 2022, s. 113. ISBN 978-83-945881-2-0.
  4. 1 2 Michał Listkiewicz: Ryszard „Faja” Koncewicz (1911–2001). W: Andrzej Pazda (red.): Woldenberczycy - bliscy i znani: żołnierze września 1939 i powstania warszawskiego. Poznań: Stowarzyszenie Woldenberczyków; G&P Oficyna Wydawnicza Poznań, 2022, s. 115. ISBN 978-83-945881-2-0.
  5. ↑ Stefan Szczepłek. Znicze dla mistrzów. „Skarpa Warszawska”, s. 79, październik 2020.

Bibliografia

  • Andrzej Gowarzewski: MISTRZOSTWA POLSKI. LUDZIE (1918-1939). 100 lat prawdziwej historii (1), Wydawnictwo GiA, Katowice 2017
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.