Ołtarze-Gołacze

Ołtarze-Gołacze
wieś
Ilustracja
Tablica miejscowości
Państwo

 Polska

Województwo

 mazowieckie

Powiat

ostrowski

Gmina

Nur

Liczba ludności (2023)

142[1]

Strefa numeracyjna

86

Kod pocztowy

07-322[2]

Tablice rejestracyjne

WOR

SIMC

0402833[3]

Położenie na mapie gminy Nur
Mapa konturowa gminy Nur, po lewej znajduje się punkt z opisem „Ołtarze-Gołacze”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Ołtarze-Gołacze”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Ołtarze-Gołacze”
Ziemia52°40′49″N 22°15′53″E/52,680278 22,264722[4]

Ołtarze-Gołacze – wieś sołecka[5] w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ostrowskim, w gminie Nur[3][6]. Miejscowość znajduje się nad brzegiem Bugu.

Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie nurskim ziemi nurskiej województwa mazowieckiego[7]. W latach 1975–1998 położona była w województwie łomżyńskim.

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Jana Apostoła w Nurze[8].

Historia

W roku 1441 Michał, dziedzic Ołtarzewa, otrzymał do księcia Bolesława przywilej uwolnienia od sądownictwa ziemskiego. W końcu XV w. wzmiankowany Jan z Ołtarzewa. W połowie XVI w. właścicielem wsi Wojciech, syn Macieja[9].

W końcu XVI w. Ołtarze Gołazie. Powierzchnia użytków rolnych w miejscowości wynosiła 29 włók.

Znani właściciele wsi (również częściowi):

  • koniec XVI w. – Ołtarzewscy herbu Lis: Stanisław, Mikołaj oraz Hieronim z bracią[10]. Wymienieni też: Grzegorz, Stanisław i Piotr, synowie Józefa oraz Walenty
  • Krzysztof Ołtarzewski, żonaty z Małgorzatą, potomek Stanisława[9]
  • koniec XVIII w. – Godlewski, Gostkowski, Murawski, Ołtarzewski, Podbielski, Poniatowski, Ślepowroński, Szepietowski i Złotkowski[11]

W roku 1788 w Ołtarzach Gołaczach urodził się Ignacy Ołtarzewski. Zapewne był synem Krzysztofa. W roku 1807 wstąpił do armii Księstwa Warszawskiego. Walczył razem z 1. pułkiem gwardii polsko-francuskiej. Uczestniczył we wszystkich wojnach napoleońskich. Mianowany na stopień porucznika. W 1815 wstąpił do służby w wojsku Królestwa Polskiego, gdzie uzyskał stopień kapitana[9].

Nad Bugiem

W połowie XIX w. w Ołtarzach Gołaczach (Gułaczach) dziedziczył najpewniej Antoni Ołtarzewski, który udowodnił pochodzenie szlacheckie, zaczynając od Stanisława, żyjącego w XVI wieku[12].

W roku 1827 we wsi 72 domy i 424 mieszkańców. Mieszkali tu właściciele drobnoszlacheccy oraz chłopi. W 1886 wieś w powiecie ostrowskim, gmina i parafia Nur[13]. Pod koniec XIX w. we wsi 3 gospodarstwa chłopskie i 30 drobnoszlacheckich na 459 ha ziemi[14].

W czasie spisu powszechnego z 1921 r. w miejscowości naliczono 69 domów i 363 mieszkańców[15]. Przed II wojną światową działał tu zakład kowalski Zalewskiego. Funkcjonował też młyn wodny należący do K. Falkowskiego[16].

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Raport o stanie gminy Nur w 2023. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2023 s. 12
  2. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 860 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. 1 2 GUS. Wyszukiwarka TERYT
  4. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 93122
  5. ↑ BIP gminy, sołectwa
  6. ↑ Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  7. ↑ Mazowsze w drugiej połowie XVI wieku ; Cz.1, Mapa, plany, Warszawa 1973, k. 3.
  8. ↑ Opis parafii na stronie diecezji
  9. 1 2 3 Boniecki A., Herbarz Polski, tom I-XIV, Warszawa 1899-1913, tom. XI, s. 340.
  10. ↑ Źródła Dziejowe, tom XVI, Warszawa 1895, s. 397.
  11. ↑ Regestr Diecezjów Franciszka Czaykowskiego, czyli właściciele ziemscy w Koronie w latach 1783-1784, Warszawa 2006, s. 396.
  12. ↑ Sęczys E., Szlachta wylegitymowana w Królestwie Polskim, Warszawa 2000, s. 491.
  13. ↑ Ołtarze Gołacze, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VII: Netrebka – Perepiat, Warszawa 1886, s. 526.
  14. ↑ M. Dajnowicz, Drobna szlachta ziemi łomżyńskiej na przełomie XIX i XX wieku, Łomża 2002, s. 234.
  15. ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dnia 30 IX 1921 roku, Warszawa 1925, s. 65.
  16. ↑ Księga Adresowa Polski..., s. 142.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.