Oblężenie Lwowa (1672)
| wojna polsko-turecka 1672-1676 | |||
| Czas | |||
|---|---|---|---|
| Miejsce | |||
| Terytorium | |||
| Wynik |
oblężenie zakończyło się po zapłaceniu przez miasto wysokiego okupu | ||
| Strony konfliktu | |||
| |||
| Dowódcy | |||
| |||
| Siły | |||
| |||
Oblężenie Lwowa miało miejsce 20 września-6 października 1672 podczas wojny polsko-tureckiej 1672-1676.
Po upadku Kamieńca Podolskiego armia turecko-tatarsko-kozacka ruszyła w głąb Polski. Tatarzy oraz część oddziałów kozackich i tureckich wzięła udział w pustoszeniu kraju. Lwów 20 września obległa armia kozacka Piotra Doroszenki i armia turecka Kapłana-baszy (łącznie około 50 tys. żołnierzy). Garnizonem Lwowa liczącym 500 żołnierzy (oprócz mieszczan i chłopów) dowodził Eliasz Jan Łącki.
Oblegający Lwów Kozacy i Turcy natychmiast przystąpili do ostrzeliwania miasta z dział i prowadzenia prac minerskich, nie rezygnując przy tym ze szturmów. Po jednym z nich padł 27 września Wysoki Zamek, jednak następnego dnia obrońcy odzyskali stratę. Prowadzony konsekwentnie ostrzał artyleryjski doprowadził 29 września do powstania znacznego wyłomu w murach twierdzy. Od 30 września przystąpiono do rozmów zakończonych układem z 6 października. Wojska oblegające w zamian za wysoki okup zgodziły się odstąpić od miasta.
Bibliografia
- Mała Encyklopedia Wojskowa, 1967, Wydanie I
- Fryderyk Papée - Historia miasta Lwowa w zarysie
- Baszta Prochowa z czasów oblężenia
Katedra łacińska we Lwowie - kula turecka z czasów oblężenia w 1672 r.
Wysoki Zamek we Lwowie
Plan fortyfikacji Lwowa z lat 30. XVII wieku