Oblężenie Miletu
| Wojny Aleksandra Wielkiego | |||
.jpg) | |||
| Czas |
334 p.n.e. | ||
|---|---|---|---|
| Miejsce |
Milet, przy ujściu rzeki Menderes | ||
| Terytorium | |||
| Wynik |
zwycięstwo Macedonii | ||
| Strony konfliktu | |||
| |||
| Dowódcy | |||
| |||
Położenie na mapie Turcji  | |||
| 37,53111°N 27,27556°E/37,531111 27,275556 | |||
Oblężenie Miletu – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 334 p.n.e., zakończone zdobyciem bronionego przez wojska perskie miasta przez Macedończyków.
Po sukcesach Aleksandra w Azji Mniejszej i zwycięskiej bitwie nad Granikiem, Macedończycy zajęli Efez[1]. Komendant Miletu listownie zaproponował wtedy poddanie swojego miasta. Jednak kilka dni po wkroczeniu do Efezu, zauważono perskie okręty kierujące się na północ, w stronę Miletu[2] Na wieść o tym komendant Miletu zmienił i postanowił bronić miasta[3]. Aleksander wysłał w tamtym kierunku flotę Związku Helleńskiego pod dowództwem Nikanora, po czym sam z większością sił lądowych wyruszył do Miletu oraz nakazał wojskom Parmeniona i Alkimachosa dołączenie do jego sił[2][3]. Flota Aleksandra dotarła do celu trzy dni wcześniej niż Persowie. Dzięki zajęciu korzystnej pozycji obronnej w rejonie wyspy Lade, licząca 160 okrętów flota grecka uniemożliwiła liczącej 400 okrętów flocie perskiej wsparcie garnizonu Miletu. W tym czasie do Miletu dotarły macedońskie siły lądowe, które szybko zajęły dolne miasto. Parmenion doradzał Aleksandrowi wydanie Persom bitwy morskiej, lecz król zdecydowanie się temu sprzeciwił[4].
Gubernator miasta obawiając się ataku Aleksandra podjął próbę rozmów, proponując władcy otwarcie portu zarówno dla Persów, jak i Greków. Aleksander nie przyjął propozycji i nakazał rozpoczęcie szturmu. Macedończycy dokonali ostrzału obwarowań, dokonując wyłomów w murze. Następnie Aleksander wysłał w te wyłomy wojsko, które wdarło się do miasta. Garnizon miasta skapitulował, choć część żołnierzy uciekła na jedną z pobliskich wysp. Wielu obrońców, głównie greckich najemników, zdecydowało się wstąpić w szeregi armii macedońskiej[5]. W czasie szturmu miasta flota perska nie mogła przyjść z pomocą obrońcom, gdyż była blokowana przez okręty greckie. Przez kilka następnych dni Persowie próbowali sprowokować Greków do wydania im walnej bitwy, lecz nic nie osiągnąwszy, odpłynęli do Halikarnasu[3].
Po odpłynięciu perskich okrętów Aleksander zdecydował się rozwiązać swoją flotę, pozostawiając przy sobie jedynie niewielką eskadrę transportową. Głównym powodem tej decyzji był brak zaufania do greckich sojuszników Macedonii[6]. Następnie wojska macedońskie ruszyły w stronę Halikarnasu[7].
Przypisy
- ↑ Dąbrowa 2010 ↓, s. 42–47.
- 1 2 Green 2002 ↓, s. 184.
- 1 2 3 Dąbrowa 2010 ↓, s. 48.
- ↑ Green 2002 ↓, s. 184–185.
- ↑ Green 2002 ↓, s. 185.
- ↑ Green 2002 ↓, s. 186–187.
- ↑ Dąbrowa 2010 ↓, s. 48–49.
Literatura
- Maciej Milczanowski: Podboje Aleksandra Wielkiego 336–323 p.n.e., Wyd. Inforteditions, Zabrze 2005.
Bibliografia
- Edward Dąbrowa, Gaugamela 331 p.n.e., Warszawa: Bellona, 2010, ISBN 978-83-11-11821-8.
- Peter Green, Aleksander Wielki, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 2002, ISBN 83-06-02885-6.