Olimpiada (film 1938)
![]() | |
| Gatunek |
dokumentalny |
|---|---|
| Rok produkcji | |
| Data premiery |
20 kwietnia 1938 |
| Kraj produkcji | |
| Język |
niemiecki, angielski, włoski, francuski, japoński, portugalski |
| Czas trwania |
126 min (część I) |
| Reżyseria | |
| Scenariusz |
Leni Riefenstahl |
| Muzyka |
Herbert Windt |
| Montaż |
Leni Riefenstahl |
| Produkcja |
Leni Riefenstahl |
| Wytwórnia |
Olympia Film GmbH |
| Dystrybucja |
Tobis-Filmverleih |
Olimpiada (niem. Olympia) – niemiecki film dokumentalny z 1938 r. w reżyserii Leni Riefenstahl opowiadający o Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Berlinie w 1936 r. Film składa się z dwóch części: Olympia 1. Teil – Fest der Völker (Święto Narodów) i Olympia 2. Teil – Fest der Schönheit (Święto Piękna). Jest to pierwszy pełnometrażowy dokument o igrzyskach olimpijskich, jaki kiedykolwiek powstał. Film stał się głośny również z powodu zastosowania wielu nowatorskich technik, takich jak podkreślające kontrast oświetlenie (w tym zdjęcia pod światło), ustawienia kamery pod nietypowymi kątami, duża dbałość o wysoką jakość techniczną zdjęć oraz dynamiczny, często asynchroniczny montaż sceny. Wszystkie te nowatorskie osiągnięcia, które wprawiły w zachwyt widzów, stały się później standardami w przemyśle filmowym. Obraz ze względu na swój polityczny kontekst stał się źródłem kontrowersji, niemniej pojawia się on na listach największych filmów wszech czasów, włącznie z rankingiem tygodnika Time[1].
Wersje
Pomysł na film pojawił się w 1936 r., kiedy Adolf Hitler poprosił Riefenstahl, żeby zrealizowała obraz o igrzyskach olimpijskich w Berlinie. Miał on nie tylko upamiętniać to wydarzenie, ale też być propagandową apoteozą możliwości organizacyjnych i finansowych Rzeszy. Sama reżyserka utrzymywała, że został on zlecony przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski.
Olimpiada została wydana w trzech wersjach: niemieckiej, francuskiej i angielskiej, pomiędzy którymi istnieją drobne różnice, w długości i kolejności poszczególnych scen. O ile pierwsza część została zrealizowana z myślą o widzach niemieckich, o tyle druga adresowana była głównie na rynek zagraniczny.
Zwyczajem Riefenstahl było ponowne montowanie filmu przed nowym wydaniem każdej wersji. Przykładowo w pierwotnej wersji słynna scena skoków do wody trwała cztery minuty, a w późniejszych została skrócona do około 50 sekund.
Po premierze film nie był zbyt często wyświetlany w krajach anglojęzycznych. W 1955 r. Riefenstahl zgodziła się usunąć z niego trzyminutowy materiał filmowy z Hitlerem, by mógł on być wyświetlany w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Nowym Jorku. Ta sama wersja była też emitowana w zachodnioniemieckiej telewizji i w kinach na całym świecie.
Przyjęcie filmu
Uroczysta premiera Olimpiady odbyła się 20 kwietnia 1938 r., w dniu czterdziestych dziewiątych urodzin Hitlera. Film odniósł wielki sukces w Niemczech, a na świecie był przyjmowany z entuzjazmem i uznaniem. The Daily Telegraph stwierdził, że film jest „technicznie nawet bardziej olśniewający” niż Triumf woli[2]. Z kolei The Times napisał o nim, że jest „wizualnie zachwycający”, a kilka scen nazwał tak niezwykłymi, że aż abstrakcyjnymi[3]. Dzięki temu obrazowi reżyserka znalazła się u szczytu kariery, a Międzynarodowy Komitet Olimpijski nagrodził ją złotym medalem.
Kilka miesięcy po premierze w Europie Riefenstahl przybyła do USA, żeby rozreklamować film, jednak nie była tam już witana z takim zachwytem[4]. Nowojorskie gazety pisały o niej jako reprezentantce nazistowskiego reżimu. Reżyserka przyjechała do Nowego Jorku pięć dni przed Nocą kryształową, jednak kiedy wiadomość o tym wydarzeniu dotarła do Ameryki, Riefenstahl utrzymywała, że Hitler jest niewinny. To wydarzenie praktycznie zakończyło jej podróż po Stanach, a widzowie i środowiska twórców zbojkotowały film. Jeszcze w 1937 r. dziennikarzowi Detroit News powiedziała: „Dla mnie Hitler jest największym człowiekiem, jaki kiedykolwiek żył. On naprawdę jest bez skazy, tak prosty, a jednocześnie pełen męskiej siły”.
Zobacz też
Przypisy
- ↑ All-Time 100 Movies. time.com. [dostęp 2025-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-03-14)].
- ↑ Leni Riefenstahl [online], telegraph.co.uk, 10 września 2003 [dostęp 2025-03-29] [zarchiwizowane z adresu 2024-02-13] (ang.).
- ↑ Leni Riefenstahl [online], thetimes.com, 10 września 2003 [dostęp 2025-03-29] [zarchiwizowane z adresu 2025-03-29] (ang.).
- ↑ Frank Stern, Screening Politics: Cinema and Intervention, ciaonet.org, 2000 [zarchiwizowane 2007-12-21] (ang.).
Linki zewnętrzne
- Olimpiada, część 1. Teil – Fest der Völker w bazie IMDb (ang.)
- Olimpiada, część 2. Teil – Fest der Schönheit w bazie IMDb (ang.)
- Olimpiada, część 1. Teil – Fest der Völker w bazie Filmweb
- Olimpiada, część 2. Teil – Fest der Schönheit w bazie Filmweb
- Olympia 1. Teil – Fest der Völker w bazie AllMovie (ang.)
- Olympia 2. Teil – Fest der Schönheit w bazie AllMovie (ang.)
