Płatonóg nakłuwacz

Płatonóg nakłuwacz

Leptoglossus zonatus[1]
(Dallas, 1852)
Imago
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	stawonogi
Gromada	owady
Podgromada	uskrzydlone
Rząd	pluskwiaki
Podrząd	pluskwiaki różnoskrzydłe
Rodzina	wtykowate
Podrodzina	Coreinae
Plemię	Anisoscelini
Rodzaj	Leptoglossus
Gatunek	Leptoglossus zonatus
Synonimy
Anisoscelis zonatus Dallas, 1852

Płatonóg nakłuwacz (Leptoglossus zonatus) – gatunek pluskwiaka z rodziny wtykowatych (Coreidae).

Średnia długość imago wynosi 19–21 cm. Ubarwienie ciała ciemne; może być szare, czarne bądź brunatne. Głowa wydłużona pomiędzy czułkami, z trzema czerwonawymi smugami. Dwie z nich biegną po bokach głowy, a trzecia pośrodku. Czułki długie i cienkie; pierwszy człon łukowato wygięty do przodu. Przedplecze z przodu wąskie z dwiema owalnymi, żółtymi lub pomarańczowymi plamami, a z tyłu szerokie o szpiczastych bokach. Na pokrywach obecna jasna pozioma przepaska o zygzakowatym kształcie, która u niektórych osobników może zanikać. Zakrywka czarna. Connexivum ciemne z wąskimi, jasnymi paskami. Tylne uda z licznymi, krótkimi ostrogami. Tylne golenie płatowato zgrubiałe^[2][3].

Ubarwienie nimfy zmienne; może być jasnobrązowe, pomarańczowe lub czerwone. Przed przeobrażeniem ciemnieją.

Imagines i nimfy żerują na wielu różnych gatunkach drzew i krzewów, wysysając soki z ich nasion oraz owoców. Żerowanie stwierdzono m.in. na pistacjach, migdałach, mandarynkach, granatach, jastrofach, kukurydzy czy pomidorach^[2][4]. Najczęściej spotykany w lasach, ogrodach oraz na plantacjach roślin żywicielskich. Do rozrodu dochodzi z początkiem wiosny. Wkrótce potem pojawiają się pierwsze nimfy. Do przeobrażenia dochodzi po ok. 50 dniach. W Kalifornii notuje się trzy pokolenia w sezonie. Zimują osobniki dorosłe^[4].

W celach obronnych płatonogi potrafią wydzielać ze swoich ciał feromony alarmujące. Wytwarzane są także feromony służące do przyciągania innych osobników oraz do oznaczania roślin żywicielskich^[2][5].

Zamieszkuje obie Ameryki od północy Argentyny do południowych stanów USA. Notowany z Argentyny, Paragwaju, Brazylii, Boliwii, Peru, Ekwadoru, Kolumbii, Wenezueli, Panamy, Kostaryki, Nikaragui, Hondurasu, Salwadoru, Gwatemali, Meksyku oraz USA (Kalifornia, Newada, Arizona, Nowy Meksyk, Teksas, Luizjana, Missisipi, Alabama, Georgia, Floryda, Karolina Południowa)^[6].

Uważany za poważnego szkodnika upraw drzew i krzewów owocowych, a także kukurydzy. Żerowanie pluskwiaków na owocach tychże roślin powoduje ich obumieranie, co znacząco pogarsza ilość i jakość zbiorów^[2].