Parafia św. Walentego w Konopiskach

Parafia św. Walentego
Ilustracja
Kościół św. Walentego w Konopiskach
Państwo

 Polska

Województwo

 śląskie

Siedziba

Konopiska

Adres

ul. Częstochowska 12
42-274 Konopiska

Data powołania

1866

Wyznanie

katolickie

Kościół

rzymskokatolicki

Archidiecezja

częstochowska

Dekanat

Blachownia

Kościół

Kościół św. Walentego w Konopiskach

Filie

kaplica Podwyższenia Krzyża Świętego w Kopalni

Proboszcz

ks. Eugeniusz Krzyśko

Wezwanie

św. Walentego

Wspomnienie liturgiczne

14 lutego

Położenie na mapie gminy Konopiska
Mapa konturowa gminy Konopiska, w centrum znajduje się punkt z opisem „Parafia św. Walentego”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Parafia św. Walentego”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Parafia św. Walentego”
Położenie na mapie powiatu częstochowskiego
Mapa konturowa powiatu częstochowskiego, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Parafia św. Walentego”
Ziemia50°43′39,9″N 19°00′36,5″E/50,727750 19,010139
Strona internetowa
Kaplica cmentarna z 1879 roku

Parafia Świętego Walentego w Konopiskachparafia rzymskokatolicka w Konopiskach. Należy do dekanatu Blachownia archidiecezji częstochowskiej. Została utworzona w 1866 roku.

Historia

W 1470 właściciel Konopisk, kanonik gnieźnieński i krakowski Jakub Koniecpolski, podarował wieś klasztorowi Paulinów na Jasnej Górze. Od 1679 r. istniała tu filia macierzystej parafii obsługiwana przez dojeżdżających Paulinów. Po rozbiorach Polski Konopiska zostały odebrane klasztorowi i w 1819 r. weszły w skład dóbr rządowych, a parafie oddano w administrację duchowieństwu diecezjalnemu. Do 1866 parafia Konopiska była filią parafii św. Zygmunta w Częstochowie, kiedy biskup kujawsko-kaliski Jan Marszewski erygował na tym terenie nową parafię.

Pierwszy kościół drewniany, zbudowany został w 1615 r. staraniem prowincjała Zakonu Paulinów o. Walentego Grześby-Kowalskiego. Uroczyście poświęcił go biskup Tomasz Oborski 3 listopada 1623 r. W 1765 r. został nieco powiększony.

Środek kościoła zwieńczała mała wieżyczka, kopuła z żelaznym krzyżem i sygnaturką w środku. Kościół miał dwa wejścia: jedno od strony zachodniej przez duże drzwi dubeltowe szalowane, na żelaznych zawiasach z zamkiem francuskim, drugie przez zakrystię, w której znajdowały się dwa małe okna z żelaznymi kratami. W nawie kościoła było sześć okien oszklonych kolorowym szkłem. Jego wnętrze miało 37 łokci długości i 13 szerokości, ołtarzy było pięć. Przy wielkim ołtarzu obok kamiennej mensy wysuniętej nieco na kościół, było wejście do zakrystii. Pozostałe ołtarze miały mensy drewniane. W głównym ołtarzu umieszczono relikwie św. Walentego i św. Wawrzyńca. Cztery boczne ołtarze składały się z obrazów Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej, św. Antoniego, św. Tekli i dwustronny św. Anny i św. Izydora Oracza. Naprzeciw ambony, stała drewniana chrzcielnica z miedzianym kociołkiem na wodę chrzcielną. Wnętrze kościoła wyposażono w ławki dla ludu w nawie, a w prezbiterium dla księży. Na chórze muzycznym zbudowanym na drewnianych słupach, ulokowano siedmiogłosowe organy.

Obok kościoła stała dzwonnica zbudowana z bali sosnowych, przez nią wchodziło się do kościoła. W roku 1812 umieszczono w niej dwa dzwony. Przy kościele znajdował się cmentarz i dwie murowane kostnice. Z upływem czasu zwiększała się liczebność ludności wsi obsługiwanych przez miejscowego kapłana. Przykościelny cmentarz stał się zbyt mały, więc na początku XIX wieku, założono w pobliżu drugi.

U progu XX stulecia był jednak bardzo zniszczony i w 1903 r. został rozebrany. Staraniem ks. Antoniego Bludzińskiego na jego miejscu w latach 1900-08 powstawała obecna murowana świątynia. Była ona wykańczana i wyposażana przez jego następców. Aktu konsekracji dokonał 4 czerwca 1914 r. biskup Stanisław Zdzitowiecki.

Obok kościoła parafialnego na cmentarzu grzebalnym w Konopiskach jest murowana kaplica mszalna z 1879 r., poświęcona w tymże roku, p.w. Świętego Krzyża, a we wsi Kopalnia kaplica pw. Podwyższenia Krzyża św.

Kościół parafialny i cmentarz zostały wpisane do rejestru zabytków.

Po wybuchu II wojny światowej, 10 września 1939 roku, wojsko niemieckie aresztowało ks. Kiełbasińskiego za jego odmowę wydania prześcieradeł stacjonującym w tutejszej szkole żołnierzom Wehrmachtu. W więzieniu na Zawodziu w Częstochowie był bity, uwolniono go 6 listopada.

Zasięg parafii

Do parafii należą wierni z miejscowości:

Wydzielone parafie

Z parafii wydzielono parafie:

Proboszczowie parafii od 1922 roku

imię i nazwisko lata urzędowania
ks. Władysław Kiełbasiński1922–1955
ks. Stanisław Milewski1955–1959
ks. Józef Zawadzki1959–1967
ks. Stanisław Pytlawski1967–1993
ks. Roman Jan Szecówka1993–1999
ks. Sławomir Czesław Kaczmarek1999–2020
ks. Eugeniusz Krzyśkood 2020

Bibliografia