Parafia Najświętszego Imienia Maryi w Parafianowie
![]() kościół parafialny | |
| Państwo | |
|---|---|
| Siedziba | |
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Diecezja | |
| Dekanat | |
| Kościół |
Najświętszego Imienia Maryi w Parafianowie |
| Administrator |
ks. Roman Murzicz[1] |
| Wezwanie | |
| Wspomnienie liturgiczne | |
Położenie na mapie Białorusi ![]() | |
Parafia Najświętszego Imienia Maryi w Parafianowie (biał. Парафія імя Найсвяцейшай Панны Марыі y Параф’янаве) – parafia rzymskokatolicka w Parafianowie. Należy do dekanatu dokszyckiego diecezji witebskiej.
Historia
W 1630 roku kościół ufundował archidiakon wileński Melchior Gilaszkiewicz. Według wielu monografii dawny kościół w Parafianowie miał wezwanie św. Jana Chrzciciela. W 1744 roku parafia leżała w dekanacie połockim diecezji wileńskiej[2]. W latach 1908–1913 (według innych źródeł (1903–1904) za środki parafian i pod kierunkiem proboszcza ks. Bolesława Kornia wybudowano nowy kościół w stylu neobarokowym.
Ks. Bolesław Korń, proboszcz parafii w latach 1898–1903, w latach 1908–1910 był na wygnaniu w Kałudze, a w 1933 roku został proboszczem parafii w Mikielewszczyźnie koło Mostów. Ks. Korń miewał w tej parafii zatargi z niektórymi mieszkańcami z sąsiedniej wsi Daszkowce za wypasanie na ziemi plebańskiej. Po wkroczeniu wojsk sowieckich, jeden z nich, czując się skrzywdzonym przez proboszcza, w dniu 23 września 1939 r. przyszedł do kapłana z kilkoma żołnierzami sowieckimi. Księdza wyprowadzono i rozstrzelano. Ciało swego duszpasterza parafianie pochowali koło kościoła[3].
Ks. Władysław Wieczorek SDB, proboszcz parafii od 1941 roku, został aresztowany przez Niemców, po denuncjacji przez miejscowych Białorusinów. Został przewieziony do Dokszyc, a stamtąd do więzienia w Berezweczu. Następnie przewieziony do lasu Borek i rozstrzelany z czterema innymi księżmi 4 lipca 1942 roku[4].
W latach 1947–1958 proboszczem parafii był ks. Jan Zawistowski. Ponieważ został aresztowany przez władze sowieckie, w latach 1951–1953 w parafii posługiwali proboszcz parafii w Wołkołatej ks. Stanisław Górski oraz proboszcz z Dzierkowszczyzny.
Demografia
Liczba katolików, wiernych parafii, w poszczególnych latach.

Proboszczowie parafii[5]
| imię i nazwisko | daty urzędowania |
|---|---|
| Ks. Kazimierz Antoni Maciejewski | 1675 |
| Ks. Dominik Krotulski | 1681 |
| Ks. Stefan Milewski | 1723–1744 |
| Ks. Antoni Michał Borowicki | 1750 |
| Ks. Kazimierz Wilczyński | 1770 – 1782 |
| Ks. Marcin Wincenty Mordas | 1782–1795 |
| Ks. Antoni Jasiński | 1795–1826 |
| Ks. Klemens Kulwanowski | 1826–1842 |
| Ks. Tadeusz Darguz | 1842 – 1845 |
| Ks. Klemens Kulwanowski | 1846–1851 |
| Ks. Albin Domaszewicz | 1851–1865 |
| Ks. Aleksander Szafkowski | 1866–1867 |
| Ks. Abdon Domaszewicz | 1867–1885 |
| Ks. Feliks Wojniusz | 1885–1886 |
| Ks. Leon Narkiewicz | 1887–1891 |
| Ks. Adolf Moczulski | 1892 – 1894 |
| Ks. Kazimierz Stalewski | 1895–1897 |
| Ks. Bolesław Korń | 1898–1903 |
| Ks. Antoni Wiskont | 1903–1906 |
| Ks. Stefan Romanowski | 1906–1914 |
| Ks. Anicet Butkiewicz | 1914–1917 |
| Ks. Stanisław Szyroki | 1917–1924 |
| Ks. Bolesław Teżyk | 1924–1941 |
| Ks. Władysław Wieczorek SDB | 1941–1942 |
| Ks. Ryszard Stohandel SDB | 1942–1947 |
| Ks. Jan Zawistowski | 1947–1951 |
| Ks. Proboszcz z Dzierkowszczyzny | 1951–1953 |
| Ks. Jan Zawistowski | 1953–1958 |
| O. Piotr Jasiewicz OFMCap | 1988–1992 |
| O. Tadeusz Kowalski OFMCap | 1992–1994 |
| O. Jan Fibek OFMCap | 1994–1996 |
| O. Tadeusz Kowalski | 1996–2003 |
| ks. Jerzy Zygmuntowski | 2003 |
| ks. Marat Kozłowski | 2003–2009 |
| ks. Roman Murzicz (administrator) |
Przypisy
- ↑ Докшыцкі дэканат | Віцебская дыяцэзія рыма-каталіцкага касцёла ў Беларусі [online], catholicvitebsk.by [dostęp 2017-11-19] [zarchiwizowane z adresu 2017-10-30] (ros.).
- ↑ Pawet: Diecezja Wileńska, 1744 [online], pawet.net [dostęp 2016-06-09].
- ↑ Tadeusz Krahel, Zginęli we wrześniu 1939 roku [online], instrukcja.opoka.org.pl [dostęp 2017-06-17].
- ↑ GTKRK, WŁADYSŁAW WIECZOREK — MARTYROLOGIUM [online], www.swzygmunt.knc.pl [dostęp 2017-06-17] (pol.).
- ↑ Jan Fibek OFMCap, Wskrzeszenia na pograniczu dwóch światów, Nowe Miasto n/Pilicą 2011.
.jpg)
