Pasiastość liści jęczmienia

Pasiastość liści jęczmienia (ang. leaf stripe of barley, stripe disease of barley^[1]) – wywołana przez Pyrenophora graminea grzybowa choroba jęczmienia (Hordeum)^[2].

Choroba występuje zarówno w uprawach jęczmienia ozimego, jak i letniego. Jej potencjalna szkodliwość jest bardzo duża, gdyż porażone rośliny nie wytwarzają nasion^[3].

Pyrenophora graminea powoduje systemiczne porażenie całej rośliny. Pierwsze objawy choroby pojawiają się w fazie strzelania w źdźbło. Na drugim i trzecim liściu powstają pasiaste, żółtawe plamy, biegnące wzdłuż nerwacji liścia przez całą jego długość. Później plamy szarzeją, tkanki w ich obrębie zamierają, a liść pęka na podłużne pasy. Na zainfekowanej roślinie porażeniu ulegają zazwyczaj wszystkie liście. Przy dużym natężeniu choroby rośliny zamierają jeszcze przed wykłoszeniem, przy słabym – roślina tworzy zdeformowane, płonne kłosy^[3].

Źródłem infekcji pierwotnej są rozprzestrzeniane przez prądy powietrza zarodniki konidialne tworzone przez grzybnię na porażonych liściach. Dojrzewają one podczas kwitnienia jęczmienia. Gdy dostaną się na jego kwiaty, kiełkują między słupkiem a plewką. Rozwojowi i kiełkowaniu zarodników sprzyja duża wilgotność w czasie kłoszenia i kwitnienia. Strzępki kiełkujących zarodników wnikają do okrywy nasiennej ziarniaka. Zarodniki konidialne nie mają zdolności infekowania innych części rośliny, nie powodują więc infekcji wtórnych. W sezonie wegetacyjnym powstaje jedna tylko generacja zarodników. Grzybnia patogenu przebywa w okrywie nasiennej ziarniaków i z takich ziarniaków wyrastają systemicznie zainfekowane rośliny^[3].

Najważniejsze jest używanie do siewu zdrowych nasion. Skuteczne jest zaprawianie nasion fungicydami tiokarbamylowymi (tiuram), triazolowymi (np. tebukonazol), oksatinokarboksyamidowymi (karboksyna), benzymidazolowymi (karbendazym) lub należącymi do grupy fenylopiroli (fludioksonil)^[3].