Pedius inquinatus

Pedius inquinatus – gatunek chrząszcza z rodziny biegaczowatych i podrodziny dzierowatych.

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1824 roku przez Jacoba Sturma pod nazwą Platysma inquinatum^[1].

Chrząszcz o wydłużonym ciele długości od 7,7^[2] do 10 mm^[3]. Ubarwienie ma brązowe do smoliście brunatnego z jaśniejszymi, zwykle czerwonobrązowymi czułkami, głaszczkami i odnóżami^[2][3][4]. Głowa i przedplecze są szersze niż u P. longicollis^[4]. Nasadowa część przedplecza jest niepunktowana lub ma niewyraźne punktowanie ograniczone do dołków przypodstawowych^[2][3][4], które to obecne są w liczbie jednej pary^[3]. W zarysie krawędzie boczne przedplecza mają przed kątami tylnymi znacznie słabiej zaznaczone niż u P. longicollis wklęśnięcia^[3][4]. Pokrywy są wyraźnie spłaszczone^[2], o obrzeżonych podstawach^[2][3], wyraźnych barkach^[3] oraz grubo i gęsto punktowanych rzędach^[2], pozbawione rządków przytarczkowych, zaopatrzone w pojedynczą parę (rzadko dwie pary) delikatnych chetoporów (punktów szczecinkowych) dyskalnych umieszczonych w wierzchołkowej ćwiartce trzecich międzyrzędów^[2][3] oraz parę chetoporów przytarczkowych^[2]. Dominują formy krótkoskrzydłe, ale spotyka się też osobniki o skrzydłach tylnej pary w pełni wykształconych^[2]. Odnóża tylnej pary mają krętarze niemal w połowie tak długie jak uda^[3], a stopy o ostatnim członie porośniętym od spodu szczecinkami. Stopy wszystkich par cechują się grzbietowymi powierzchniami członów pozbawionymi podłużnych bruzd pośrodkowych^[2][3]. Odwłok ma czwarty, piąty i szósty spośród widocznych sternitów poprzecznie obrzeżone od przodu ostrymi bruzdami^[2][3].

Owad rozmieszczony na nizinach. Preferuje wilgotne i porośnięte roślinnością pobrzeża wód stojących i płynących. Znajdowany jest m.in. w napływkach na brzegach dużych rzek^[2].

Gatunek palearktyczny^[2], znany z Austrii, Włoch, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Mołdawii, Rumunii, Bułgarii, Chorwacji, Serbii, Czarnogóry, Albanii, Macedonii Północnej, Grecji, południowoeuropejskiej części Rosji, anatolijskiej części Turcji i Kazachstanu^[5][6]. Na Słowacji jest bardzo rzadko i lokalnie obserwowany^[2].