Plegaderus dissectus

Plegaderus dissectus
Erichson, 1839
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	stawonogi
Gromada	owady
Rząd	chrząszcze
Podrząd	chrząszcze wielożerne
Rodzina	gnilikowate
Podrodzina	Abraeinae
Plemię	Plegaderini
Rodzaj	Plegaderus
Podrodzaj	(Plegaderus)
Gatunek	Plegaderus (Plegaderus) dissectus

Plegaderus (Plegaderus) dissectus – gatunek chrząszcza z rodziny gnilikowatych i podrodziny Abraeinae.

Gatunek opisany został w 1839 roku przez Wilhelma Ferdinanda Erichsona^[1].

Ciało długości od 1 do 1,5 mm, ubarwione czerwonobrunatnie, silnie błyszczące, w zarysie owalne. Przedplecze delikatnie punktowane, o bocznym wałeczku ciągłym, rowku poprzecznym głębokim i położonym w połowie jego długości, a nasadzie po bokach wyraźnie obrzeżonej. Pokrywy silnie się zwężające ku wierzchołkowi, wypukłe, z wyraźną bruzdą grzbietową, delikatnie i dość gęsto punktowane, wzdłuż wyniesionego szwu nieco wgniecione. Przednie golenie o 6 lub 7 kolcach. Propigidium i pygidium punktowane gęsto i drobno^[2].

Zamieszkuje głównie butwiejące drewno drzew liściastych, szczególnie buków, a rzadziej dębów. Często towarzyszy gniazdom mrówek Lasius fuliginosus i Formica cunicularia^[3][2]. Odnaleziony także w gnieździe gołębia siniaka^[2].

W Europie wykazany został z Austrii, Belgii, Bośni i Hercegowiny, Bułgarii, Chorwacji, Czech, Danii, Estonii, europejskiej Turcji, Finlandii, Francji, Grecji, Hiszpanii, Holandii, byłej Jugosławii, Korsyki, Mołdawii, Niemiec, Norwegii, Polski, Rumunii, Rosji, Sardynii Słowacji, Słowenii, Szwecji, Sycylii, Ukrainy, Węgier, Wielkiej Brytanii i Włoch^[1]. Wszędzie rzadki^[3].

W Polsce bardzo rzadki, znany z pojedynczych stanowisk^[3].