Plegaderus vulneratus

Plegaderus vulneratus
(Panzer, 1797)
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	stawonogi
Gromada	owady
Rząd	chrząszcze
Podrząd	chrząszcze wielożerne
Rodzina	gnilikowate
Podrodzina	Abraeinae
Plemię	Plegaderini
Rodzaj	Plegaderus
Podrodzaj	(Plegaderus)
Gatunek	Plegaderus (Plegaderus) vulneratus
Synonimy
Hister vulneratus Panzer, 1797

Plegaderus (Plegaderus) vulneratus – gatunek chrząszcza z rodziny gnilikowatych i podrodziny Abraeinae.

Gatunek opisany został w 1797 roku przez Georga Wolfganga Franza Panzera jako Hister vulneratus^[1].

Ciało długości od 1,4 do 1,8 mm, ubarwione smolisto-czarno, lśniące. Rowek poprzeczny przedplecza wąski, niezbyt głęboki, a boczny wałeczek na jego wysokości szeroko rozdzielony. Przedplecze przed rowkiem wypukłe i gęściej niż za nim punktowane. Przednia część wałeczka boczne gładka i wypukła, a tylna przypłaszczona. Pokrywy grubiej punktowane niż przód przedplecza i o słabej mikrorzeźbie. Ich bruzda barkowa niewyraźna, a szew gładki i wyniesiony. Propigidium i pygidium punktowane gęsto i drobno^[2].

Zamieszkuje w chodnikach różnych kornikowatych, a także innych ksylofagów podkorowych. Najczęstszy na sośnie, ale znajdowany też na świerku, dębie, topoli i iwie^[3][2]. Pokolenia są dwuletnie. Zimują larwy ostatniego stadium oraz imagines^[2].

Gatunek rozprzestrzeniony w całej Palearktyce^[3]. W Europie wykazany został z Albanii, Andory, Austrii, Białorusi, Belgii, Bośni i Hercegowiny, Bułgarii, Chorwacji, Czech, Danii, Estonii, europejskiej Turcji, Finlandii, Francji, Grecji, Hiszpanii, Holandii, byłej Jugosławii, Liechtensteinu, Litwy, Luksemburgu, Łotwy, Mołdawii, Norwegii, Polski, Rumunii, Rosji, w tym obwodu królewieckiego, Słowacji, Słowenii, Szwecji, Szwajcarii, Ukrainy, Węgier, Wielkiej Brytanii i Włoch^[1].

W Polsce prawdopodobnie występuje wszędzie^[3] i jest najpospolitszym przedstawicielem rodzaju^[2].