Podział WWE na brandy

W 2001 roku rywalizacja między organizacjami powiązanymi z wrestlingiem zakończyła się ostatecznie zwycięstwem WWF (późniejsze WWE), które przejęło wszystkie aktywa WCW i ECW, a także znaczną większość ich personelu^[1]. W związku z rozszerzeniem personelu WWF, firma zarządziła podział franczyzy, aby dać wszystkim pracownikom podobne szanse i czas antenowy. Nowe franczyzy zostały nazwane po programach telewizyjnych, do których zostały przypisane: SmackDown i Raw^[2]. Przydzielenie personelu do każdego programu nastąpiło na pierwszym w historii WWE Draft, który miał miejsce 25 marca 2002 roku na Raw^[3].

Fabularnie to Shane McMahon i Stephanie McMahon sprzedali swoje akcje aby wykupić WCW i ECW. Ale jak się okazało, akcje te kupił Ric Flair i tym samym przejął 50% udziałów firmy. Początkowo Vince znosił konieczność dzielenia się federacją, ale później postanowił odzyskać całkowitą kontrolę. Jednocześnie Ric Flair był zaangażowany w spór z The Undertakerem i chciał go rozstrzygnąć na WrestleManii X8. Zarząd zgodził się na walkę pod warunkiem, że Ric Flair odda McMahonowi swoje akcje. Flair miał jednak dopełnić swojej części umowy dopiero po Wrestlermanii. W związku z tym podjęto decyzję o podzieleniu franczyzy. McMahon przejął SmackDown, a Flair Raw^[4][5].

W 2002 roku miał miejsce pierwszy WWE Draft. Odbył się on w Penn State University w State College, Pennsylvania 25 marca 2002. Przydział do poszczególnych programów odbywał się na zmianę, ale drużyny (czyli nWo i Gunn-Palumbo) liczyły się jako jeden wybór, tak samo jak pojedynczy wrestlerzy. 20 członków personelu wybrali osobiście właściciele Smackdown i Raw. Pozostali zostali przydzieleni w wyniku losowania. Każdy program miał w efekcie po 30 zawodników. Ustalono też, że posiadacze WWF Undisputed Champion (Triple H) i WWF Women’s Champion (Jazz) będą występować w obu programach do czasu straty przez nich tytułu^[6].

W 2003 roku WWF uzyskało całkowite i wyłączne prawo do znaków towarowych ECW. W związku z tym rozpoczęło promocję płyt DVD z oryginalnymi odcinkami ECW^[7]. Specjalnie dla byłych zawodników ECW zorganizowano także dwa wydarzenia: ECW One Night Stand – w 2005 i 2006 roku^[8][9]. W końcu zdecydowano się na przywrócenie tej franczyzy 3 czerwca 2006 roku. Nowy program telewizyjny ECW miał w założeniu być powrotem dawnego rywala WWF na antenę, ale tym razem jako część federacji. Premiera WWE ECW miała miejsce 13 czerwca 2006 roku na kanale Sci Fi Channel^[10].

Okazało się jednak, że WWE ECW nie dorównuje swoją popularnością dawnej niezależnej firmie o tej samej nazwie. 2 lutego 2010 roku prezes WWE Vince McMahon ogłosił, że 16 lutego 2010 zostanie wyemitowany ostatni odcinek. Wtedy też ECW zostało rozwiązane, a każdy członek personelu stał się niezależnym zawodnikiem, który mógł dołączyć do Smackdown albo Raw^[10][11].

Pierwszy okres podziału organizacji zakończył się 29 sierpnia 2011 roku, kiedy dyrektor operacyjny Triple H ogłosił, że gwiazdy ze Smackdown zaczną od tego momentu występować także w Raw. Wkrótce wszyscy zapaśnicy zaczęli pojawiać się w obu programach^[12]. WWE Draft nie miało miejsca w latach 2012-2015. Przyczyną zakończenia podziału była chęć swobodniejszego przepływu treści pomiędzy telewizją i platformą internetową^[13].

25 maja 2016 roku ogłoszono, że 19 lipca 2016 zostanie wyemitowany odcinek SmackDown na żywo, mający jednak inną obsadę scenarzystów, niż Raw^[14]. Tego dnia odbyło się przydzielenie każdego członka personelu do określonego programu. Fabularnie przyczyną ponownego podziału było wyłonienie następcy prezesa WWE, Vince’a McMahona, spośród jego dzieci. W tym celu Shane McMahonni Stephanie McMahon otrzymali stanowiska prezesów wykonawczych kolejno Smackdown i Raw^[15]. 18 lipca, Mick Foley został wybrany przez Stephanie na stanowisko komisarza Raw, zaś Daniel Bryan został komisarzem SmackDown^[16].