Pogiry (okręg wileński)

Pogiry
Pagiriai
ilustracja
Herb
Herb
Państwo

 Litwa

Okręg

 wileński

Rejon

wileński

Gmina

Pogiry

Populacja (2001)
 liczba ludności


3929[1]

Położenie na mapie rejonu wileńskiego
Mapa konturowa rejonu wileńskiego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Pogiry”
Położenie na mapie Litwy
Mapa konturowa Litwy, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Pogiry”
Ziemia54°34′44″N 25°11′54″E/54,578889 25,198333

Pogiry[2][3][4] (lit. Pagiriai) – wieś na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie wileńskim, siedziba gminy Pogiry. Położona jest nad rzeką Waką, tuż przy granicy administracyjnej Wilna (część wsi leży w granicach miasta, jako jego dzielnica Pogiry)[5]. Liczy 3929 mieszkańców (2001).

Historia

Pod zaborami majątek ziemski; w II Rzeczypospolitej majątek ziemski, wieś i zaścianek. W XIX i w początkach XX w. położone były w Rosji, w guberni wileńskiej, w powiecie wileńskim, w gminie Rudomino[6]. Po I wojnie światowej pod administracją polską, w Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich. W latach 1920–1922 w składzie Litwy Środkowej.

Od 11 kwietnia 1922[7] leżały w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie wileńsko-trockim[a], w gminie Rudomino[8]. W 1931 miejscowość liczyła:

  • majątek – 5 mieszkańców, zamieszkałych w 1 budynku,
  • wieś i zaścianek – 108 mieszkańców, zamieszkałych w 20 budynkach[8].

Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Miejscowość rozwinęła się po wojnie. Od 1991 na niepodległej Litwie.

Uwagi

  1. Przynależność wojewódzka i powiatowa zmieniała się. W Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich miejscowość leżała w okręgu wileńskim; w Polsce w Ziemi Wileńskiej (1922 - 1926), następnie w województwie wileńskim (1926 - 1945). W ZCZW, na Litwie Środkowej i w początkach przynależności do Polski miejscowość należała do powiatu wileńskiego, następnie do powiatu wileńsko-trockiego.

Przypisy

  1. Spis powszechny 2001
  2. Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2019. ISBN 978-83-254-2578-4.
  3. Nazewnictwo geograficzne świata. Zeszyt 11 Europa, część I. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2009. ISBN 978-83-254-0463-5.
  4. Pogiry, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VIII: Perepiatycha – Pożajście, Warszawa 1887, s. 499. [dostęp 26 maja 2012]
  5. Vilniaus Apylinkės. Turistinis žemėlapis. Vilnius: Bredis, 2007. ISBN 9955-408-36-7.
  6. Pogiry (3), pow. wileński, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VIII: Perepiatycha – Pożajście, Warszawa 1887, s. 499.
  7. Dz.U. z 1922 r. nr 26, poz. 213
  8. 1 2 Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej.. T. I. Województwo wileńskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1938.