Polepie (gmina Niemież)

Polepie
Paliepiai
Państwo

 Litwa

Okręg

 wileński

Rejon

wileński

Gmina

Niemież

Położenie na mapie rejonu wileńskiego
Mapa konturowa rejonu wileńskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Polepie”
Położenie na mapie Litwy
Mapa konturowa Litwy, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Polepie”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Polepie”
Ziemia54°36′50″N 25°21′47″E/54,614000 25,363000

Polepie (lit. Paliepiai) – wieś na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie wileńskim, w gminie Niemież.

Historia

Pod zaborami folwark i majątek ziemski; w II Rzeczypospolitej dwa folwarki. W XIX i w początkach XX w. położone było w Rosji, w guberni wileńskiej, w powiecie wileńskim, w gminie Rudomino. Należało do dóbr kościelnych, następnie znacjonalizowane, zostało własnością skarbu państwa[1].

Po I wojnie światowej pod administracją polską, w Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich. W latach 1920–1922 w składzie Litwy Środkowej.

Od 11 kwietnia 1922[2] leżało w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie wileńsko-trockim[a], w gminie Rudomino[3]. W 1931 miejscowość liczyła:

  • Polepie I – 8 mieszkańców, zamieszkałych w 1 budynku,
  • Polepie II – 12 mieszkańców, zamieszkałych w 2 budynkach[3].

Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 na niepodległej Litwie.

Uwagi

  1. Przynależność wojewódzka i powiatowa zmieniała się. W Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich miejscowość leżała w okręgu wileńskim; w Polsce w Ziemi Wileńskiej (1922 - 1926), następnie w województwie wileńskim (1926 - 1945). W ZCZW, na Litwie Środkowej i w początkach przynależności do Polski miejscowość należała do powiatu wileńskiego, następnie do powiatu wileńsko-trockiego.

Przypisy

  1. Polepie (3), pow. wileński, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VIII: Perepiatycha – Pożajście, Warszawa 1887, s. 579.
  2. Dz.U. z 1922 r. nr 26, poz. 213
  3. 1 2 Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej.. T. I. Województwo wileńskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1938.

Bibliografia