Porządek kompozytowy
Porządek kompozytowy – porządek architektoniczny wykształcony w architekturze starożytnego Rzymu. Łączył elementy porządku jońskiego i korynckiego. Podstawowe cechy wyróżniające go, to:
- ustawienie kolumny na piedestale
- ukształtowanie głowicy: górna jej część uformowana jest z ustawionych na przekątnych wolut zaczerpniętych z porządku jońskiego, poniżej koszyk z liści akantu.
Całość potraktowana jest rzeźbiarsko, należy do wzorców porządku korynckiego.
Zobacz też
- porządek dorycki
- porządek joński
- porządek koryncki
- porządek toskański
- porządek spiętrzony
- wielki porządek
- style architektoniczne