Powiat podgórski
| powiat | |||||
| 1918–1923 | |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Województwo | |||||
| Data powstania |
1918 | ||||
| Data likwidacji |
1 stycznia 1924 | ||||
| Siedziba | |||||
| Powierzchnia |
221 km² | ||||
| Populacja (1921) • liczba ludności |
| ||||
| • gęstość |
180,7 os./km² | ||||
| Szczegółowy podział administracyjny | |||||
| |||||
Położenie na mapie województwa![]() | |||||
Powiat podgórski – powiat II Rzeczypospolitej w latach 1918–1924. Nazwa powiatu wywodzi się od dawnego miasta Podgórza – od 1915 dzielnicy Krakowa – przez co za II RP siedziba powiatu znajdowała się w Krakowie, stanowiącym odrębny powiat grodzki.
Powiat był kontynuacją galicyjskiego powiatu podgórskiego. Jedynym miastem w powiecie była Skawina.
Powiat podgórski 23 grudnia 1920 roku wszedł jako jeden z 24 powiatów w skład nowo utworzonego woj. krakowskiego[1]. 1 stycznia 1924 roku powiat został zniesiony, a jego terytorium włączone do powiatu krakowskiego[2].
Starostowie
- Michał Rawski (1920–1923)[3]
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Dz.U. z 1920 r. nr 117, poz. 768.
- ↑ Dz.U. z 1923 r. nr 122, poz. 992.
- ↑ II. Ruch służbowy w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych od 1 grudnia 1923 do 1 stycznia 1924 r.. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych”. 1, s. 22, 1 marca 1924. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych.

