Pułk Piechoty Nadwiślańskiej
| Historia | |
| Państwo | |
|---|---|
| Sformowanie | |
| Dowódcy | |
| Pierwszy |
płk Stanisław Malczewski |
| Ostatni |
płk Kosiński |
| Działania zbrojne | |
| Wojny napoleońskie | |
| Organizacja | |
| Rodzaj sił zbrojnych | |
| Rodzaj wojsk | |
Pułk Piechoty Nadwiślańskiej – polski pułk piechoty na żołdzie francuskim.
Formowanie i zmiany organizacyjne
Powstały 18 czerwca 1813 z połączenia 2 pułku piechoty Legii Nadwiślańskiej z pozostałymi pułkami piechoty Legii Nadwiślańskiej[1]. W sierpniu przyłączono go do 27 Dywizji Izydora Krasińskiego[2].
Żołnierze pułku
Pułkiem dowodzili[1]:
- płk Stanisław Malczewski, (poległ 19 października 1813 pod Lipskiem),
- płk Kosiński.
Walki pułku
Bitwy i potyczki[1]
- Kratzen (27 sierpnia 1813),
- Kulm (30 lipca 1813),
- Schluckenau (4 września 1813),
- Ebersbach (6 września 1813),
- Löbau (9 września 1813),
- Neustadt (15 września 1813),
- Borna (6 października 1813),
- Bitwa pod Lipskiem (16,18 i 19 października 1813),
- obrona Soissons (1814),
- Arcis-sur-Aube (31 marca 1814).
Przypisy
- 1 2 3 Gembarzewski 1925 ↓, s. 50.
- ↑ Wimmer 1978 ↓, s. 447.
Bibliografia
- Bronisław Gembarzewski: Rodowody pułków polskich i oddziałów równorzędnych od r. 1717 do r. 1831. Warszawa: Towarzystwo Wiedzy Wojskowej, 1925.
- Jan Wimmer: Historia piechoty polskiej do roku 1864. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1978.