Raisa Gorbaczowa

Raisa Gorbaczowa
Раиса Горбачёва
Ilustracja
Raisa Gorbaczowa (1985)
Imię i nazwisko po urodzeniu

Raisa Maksimowna Titarienko

Data i miejsce urodzenia

5 stycznia 1932
Rubcowsk

Data i miejsce śmierci

20 września 1999
Münster

Pierwsza dama Związku Radzieckiego
Okres

od 11 marca 1985
do 25 grudnia 1991

Poprzedniczka

Anna Czernienko[1]

Następczyni

Naina Jelcyna[2]

Raisa Maksimowna Gorbaczowa (ros. Раиса Максимовна Горбачёва, z domu Titarienko ros. Титаре́нко; ur. 5 stycznia 1932 w Rubcowsku, zm. 20 września 1999 w Münsterze) – rosyjska socjolog, nauczycielka, działaczka społeczna, żona sekretarza generalnego Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego i prezydenta ZSRR Michaiła Gorbaczowa.

Życiorys

Urodziła się 5 stycznia 1932 w Rubcowsku w Kraju Ałtajskim[3]. Była córką inżyniera kolejowego[4]. Ukończyła naukę w szkole średniej z najwyższym odznaczeniem[4]. Podjęła studia filozoficzne na Uniwersytecie Moskiewskim im. M.W. Łomonosowa, które ukończyła w 1955[4]. Podczas studiów poznała w domu akademickim w Moskwie Michaiła Gorbaczowa, którego wkrótce potem poślubiła i po 1955 oboje osiedli w Stawropolu[4]. W Kraju Stawropolskim zamieszkiwała z mężem przez kolejne 23 lata pracując jako nauczycielka w szkole[4]. Przez męża była określana zdrobniale „Rajeczka”[4]. Oboje mieli córkę Irinę (ur. 1957), która została lekarzem i żoną chirurga Anatolija Winganskiego, a potem biznesmena Andrieja Truchaczowa[4].

Wykładała filozofię (w 1967 obroniła doktorat z socjologii). Po 1985, po wyborze męża na najwyższy urząd partyjno-państwowy, zajęła się działalnością społeczną. Utworzyła m.in. Radziecki Fundusz Kultury (założony jesienią 1986, finansujący odbudowę cerkwi i pomników oraz zakup za granicą arcydzieł rosyjskiej sztuki), w którym zasiadła[4]. Zajmowała się także działalnością charytatywną. Towarzysząc mężowi w licznych spotkaniach zagranicznych, zdobyła znaczną popularność za granicą. Otrzymała liczne tytuły honorowe, a także doktoraty honoris causa.

W ZSRR jej styl życia wywoływał zarówno pozytywne, jak i negatywne reakcje. Podczas sierpniowego puczu w 1991 aresztowanie męża przypłaciła zawałem. Później brała udział w różnych społecznych projektach. Uważa się, że wywierała znaczny wpływ na męża.

Zmarła na białaczkę w Münsterze w Niemczech. Pochowana na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie[5].

Przypisy

  1. ↑ Pierwsza dama ZSRR.
  2. ↑ Pierwsza dama Federacji Rosyjskiej.
  3. ↑ Żygulski 1988 ↓, s. 1.
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 Żygulski 1988 ↓, s. 2.
  5. ↑ Grób Raisy Gorbaczowej

Bibliografia

  • B. Jordan, A. Lenz, Księga 100 polityków stulecia, tłum. A. Sąpoliński, Interart, Warszawa 1997. ISBN 83-7060-508-7.
  • Brian Mooney, 100 największych przywódców, Marek Urbański (tłum.), Warszawa: Świat Książki, 2008, ISBN 978-83-7391-958-7.
  • J. Robert Wegs, Robert Ladrech: Europa po 1945 roku. Zarys historii. Warszawa: Książka i Wiedza, 2008. ISBN 978-83-05-13540-5.
  • Andriej Graczow: Gorbaczow. Warszawa: Iskry, 2003. ISBN 83-207-1730-2.
  • Andrzej Bilik: Polityka, politycy, wyd. Polska Oficyna Wydawnicza „BGW”, Warszawa 1992. ISBN 83-7066-052-5.
  • Witold Żygulski. Raisa i Michaił. Superpara. „Nowiny”. Nr 160, s. 1-2, 11 lipca 1988. 
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.