Reprezentacja Hiszpanii w koszykówce mężczyzn

Hiszpanie startowali w mistrzostwach Starego Kontynentu od samego początku, czyli od 1935 roku, kiedy to czempionat odbywał się w Szwajcarii. W pierwszej rundzie pokonali Belgów, a w półfinale Czechosłowację. W finale przegrali z Litwą 24:18. Jednak do gry w mistrzostwach powrócili po 24-letniej przerwie, występując w Turcji i zajmując tam 13 miejsce.

Po nieudanych występach na kolejnych imprezach Hiszpanie na kolejny medal musieli czekać aż do 1973, gdy sami zorganizowali turniej. Przegrali wówczas w finale z Jugosławią. Pierwsze złoto w europejskim czempionacie Hiszpanie zdobyli na Mistrzostwach Europy odbywających się w Polsce w 2009. Finałowy mecz odbył się w katowickim Spodku, gdzie Hiszpanie pokonali drużynę Serbii 85:63^[1]. Dwa lata później Hiszpanie obronili tytuł wygrywając w Kownie z Francją 98:85^[2].

Dotychczas zdobyli 4 złota, 6 srebrnych i 4 brązowe medale.

Podczas turniejów o mistrzostwo świata hiszpańscy koszykarze zadebiutowali w 1950, w Argentynie, gdzie w gronie dziesięciu drużyn zajęli 9. miejsce. Alvaro Salvatores był najlepiej punktującym zawodnikiem (średnia 13,7 pkt na mecz), a także został wybrany do drużyny turnieju.

Na kolejnych mistrzostwach, 24 lata później, w Portoryko, zajęli piąte miejsce, zaś Wayne Brabender znalazł się w drużynie turnieju. W 1982 zostali sklasyfikowani na 4. miejscu, po przegranej 117-119 z Jugosławią w meczu o brązowy medal. Podczas jedynego czempionatu rozgrywanego w Hiszpanii, w 1986 roku, zajęli piątą pozycję. W kolejnych trzech mistrzostwach zajmowali dwukrotnie 10. i dwukrotnie piątą pozycję.

Mają w dorobku 2 złote medale: po raz pierwszy zdobyli go w 2006, w Japonii, po pokonaniu w finale Grecji 70:47. Po turnieju Pau Gasol został wygrany MVP turnieju, a w klasyfikacji najlepiej punktujących, ze średnią 21 pkt, zajął trzecie miejsce (wygrał Chińczyk Yao Ming). Po raz drugi po trofeum sięgnęli w 2019.

Na igrzyskach Hiszpanie występują od 1960, kiedy to zajęli 14. miejsce. Pierwszy raz na podium stanęli w Los Angeles w 1984, przegrywając w finale z Amerykanami 65:96. W Pekinie pod wodzą Aíto García Renesesa zdobyli drugi medal, srebro, także po porażce z USA. Na igrzyskach w roku 2012 w Londynie zdobyli srebrny medal przegrywając w finale z drużyną Stanów Zjednoczonych.