Reprezentacja Indii w piłce nożnej mężczyzn
| Przydomek |
Niebieskie Tygrysy (ऩील बाघ, neel baagh) | ||
|---|---|---|---|
| Związek |
Indyjski Związek Piłki Nożnej | ||
| Sponsor techniczny |
Six5Six | ||
| Trener |
Igor Štimac | ||
| Skrót FIFA |
IND | ||
| Ranking FIFA |
| ||
| Zawodnicy | |||
| Kapitan | |||
| Najwięcej występów |
Sunil Chhetri (110) | ||
| Najwięcej bramek |
Sunil Chhetri (71) | ||
| |||
| Mecze | |||
| Pierwszy mecz (Londyn, Anglia; 31.07.1948) | |||
| Najwyższe zwycięstwo (Bangalore, Indie; 16.12.1963) | |||
| Najwyższa porażka (Moskwa, Związek Radziecki; 16.12.1955) | |||
| Strona internetowa | |||
| |||
Reprezentacja Indii w piłce nożnej została powołana do życia w 1937 roku, gdy kraj ten był kolonią Wielkiej Brytanii, ale dopiero po uzyskaniu niepodległości w 1948 została przyjęta do FIFA i od tej chwili mecze Indii uważa się za oficjalne.
W dwa lata po przyjęciu reprezentacja po raz pierwszy brała udział w eliminacjach do Mistrzostw Świata (1950). Co więcej, jej grupowi rywale – Mjanma, Indonezja i Filipiny – wycofali się z rozgrywek jeszcze przed rozpoczęciem eliminacji, co dawało Indiom automatyczny awans bez rozgrywania jakiegokolwiek meczu. Ostatecznie jednak Indie również zrezygnowały z udziału w mistrzostwach po nakazie FIFA, by wszyscy piłkarze nosili sportowe buty (niektórzy z indyjskich zawodników chcieli grać boso)[1]. Do Brazylii na finały MŚ nie pojechała więc żadna drużyna z Azji, a od tamtej pory Indie nigdy nie zdołały uzyskać kwalifikacji na mundial.
Do tej pory największym sukcesem indyjskiej kadry jest drugie miejsce w Pucharze Azji wywalczone w 1964 roku, gdy uległa ona jedynie reprezentacji gospodarzy tego turnieju, Izraelowi.
Reprezentacja Indii zajęła czwarte miejsce na Igrzyskach olimpijskich w 1956 roku, brała także udział w olimpiadach w 1948, 1952 i ostatni raz w 1960.
Ostatnim selekcjonerem reprezentacji Indii był Stephen Constantine, który zrezygnował po Pucharze Azji 2019.
Udział w Mistrzostwach Świata
Udział w Pucharze Azji
Przypisy
- ↑ Prem Panicker: Barefoot in Bengal and Other Stories. yahoo.com, 2010-06-14. [dostęp 2013-08-10]. (ang.).
