Rzepowo (województwo zachodniopomorskie)
| wieś | |
![]() Centrum wsi | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Wysokość |
127 m n.p.m. |
| Liczba ludności (2007) |
262 |
| Strefa numeracyjna |
94 |
| Kod pocztowy |
78-551[1] |
| Tablice rejestracyjne |
ZDR |
| SIMC |
0305053 |
Położenie na mapie gminy Czaplinek ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu drawskiego ![]() | |
Rzepowo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie drawskim, w gminie Czaplinek. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa koszalińskiego. W roku 2007 wieś liczyła 262 mieszkańców.
Geografia
Wieś leży ok. 13 km na północny zachód od Czaplinka, nad rzeką Drawą oraz nad jeziorem Rzepowskim.
Historia
Miejscowość pierwotnie była związana z Pomorzem Zachodnim oraz Wielkopolską. Istnieje co najmniej od pierwszej połowy XIV wieku i ma średniowieczną metrykę. Po raz pierwszy w źródłach historycznych odnotowana została w łacińskim dokumencie z 1321 jako "Repekowe", 1554 "Rzepow", 1565 "Repaff"[3].
Początkowo była własnością szlachecką należącą do szlachty rodu Golczów z pogranicza księstwa pomorskiego, Korony Polskiej, Nowej Marchii prowincji Brandenburgii. Pomiędzy XIV, a XVII wiekiem miejscowość leżała w starostwie drahimskim, powiatu wałeckiego województwa poznańskiego w Koronie Królestwa Polskiego[3].
Wieś leżała na trójstyku granic pomiędzy księstwem szczecińskim, Nową Marchią oraz Koroną Królestwa Polskiego. Pierwszy zapis o Rzepowie z 1321 związany jest z opisem tej granicy biegnącej pomiędzy posiadłościami książąt pomorskich: Ottona I, Warcisława IV i Barnima, a posiadłościami biskupstwa kamieńskiego biegnącego na pewnym odcinku pomiędzy dwiema wsiami Worowo; Starego Worowa znajdującego się w Nowej Marchii oraz Nowego Worowa znajdującego się w Koronie Polskiej. Granica ta dochodziła do wsi Rzepowo i stąd schodziła do rzeki Drawy[3].
W XVI wieku wieś należała do Golczów. W 1514 odnotowany został właściciel we wsi Jan Golcz z Rzepowa. W 1517 wspomniana zostałą wdowa po nim Małgorzata, która toczyła spór z Bernardem Bomgartem z Nowego Worowa. W 1519 Joachim elektor brandenburski nadał w lenno Kerstanowi Borckowi dobra odkupione od Joachima von Wolde, a w tym m.in. wieś Teschendorf (obecnie Cieszkowo) znajdującej się w Nowej Marchii, a następnie części piły i młyna zbożowego w Rzepowie (niem. "Repowische schneid und korn mole")[3].
W 1554 Cecylia Golcz córka Henryka Golcza, żona Szymona Withlyff, pozwała swych braci Jana i Sebalda (Ewalda) Golczów synów Henryka o swój posag, zapisany na wsiach Rzepowo, Heinrichsdorf (obecnie Siemczyno), Brocz, Klausdorf (obecnie Kłębowiec), Nowe Worowo i Plumwerder (obecnie Piaseczno). W 1554 Konrad Golcz zapisał żonie Agnieszce Kleist (pol. Kliszczewnie) po 400 grzywien posagu oraz wiana na połowach wsi Brocz, Klausdorf, Plumwerder, Rzepowo, Lubno, Machliny oraz na całym dworze w Broczu. W 1554 Henryk Golcz zapisał żonie Elżbiecie córce Antoniego Zotzenow (Czucznow) po 500 florenów posagu oraz wiana na wsiach Brocz, Klausdorf, Machliny, Heinrichsdorf i Rzepowo[3].
W 1564 Golczowie ze Starego Worowa w Nowej Marchii, Rzepowa oraz Brocza otrzymali w lenno od margrabiów brandenburskich 1/3 wsi Kolentzig leżącej w Nowej Marchii (obecnie to Kaleńsko). W 1566 właścicielem wsi był Jan Golcz, syn pani Henrykowej z Rzepowa. W 1577 Jan młodszy oraz Ewald Golczowie z Rzepowa, bratankowie Sebalda oraz Jana Golczów, a także Jan Golcz z Brocza pozwani zostali przez Jerzego Wedelskiego z Frydlandu o różne szkody w lasach w okolicy jeziora Busino.
Miejscowość odnotowały także historyczne rejestry podatkowe dzięki, którym znamy stosunki własnościowe we wsi. W 1552 Rzepowo było dziedziną panów Golczów. Pobór we wsi zapłacili wówczas szlachcic Wilk w wysokości 12 groszy oraz 10 kmieci i w sumie wyniósł 1 złoty i dwa grosze. Z 1565 zachowało się zeznanie mieszczan miasta Czaplinek mówiące o tym, że mieszkańcy wsi Rzepowo przez jeden dzień w roku siekli trawę w miejscu zwanym "Prioris Valde" dla zamku starostwa drahimskiego. W 1563 miał miejsce pobór z Rzepowa należącego do Golczów: od 4 półłanków, 12 groszy od młyna wodnego dorocznego o jednym kole wodnym, od młynarza od jednej kwarty roli 5 groszy oraz od krawca i kowala po 2 grosze - razem 2 złote i jeden grosz. W 1567 pobrano podatki z części należącej do Golczów od 4 łanów, trzech zagrodników, od młyna o jednym kole, od połowy łana margrabskiego (tzn. od połowy łana, na którym siedział kmieć, poddany margrabiów brandenburskich. W 1579 Jan Golcz z Rzepowa zapłacił pobór od 4 półśladów roli po 15 groszy, od 3 kwart roli po 7,5 grosza, od 2 zagrodników po 6 groszy, od trzech zagrodników, którzy nie mieli roli, po 4 grosze, od owczarza 8 groszy, od młynarza z młyna o jednym kole wodnym 24 grosze i od jednego półśladu roli 15 groszy. Ponadto w Rzepowie "siedzi jeden kmieć margrabski (czyli poddany margrabiego brandenburskiego), który płacił 15 groszy. Natomiast Joachim Guntow zapłacił podatek od 3 kwart roli. W 1588 Joachim Guntow ze swej części Rzepowa zapłacił pobór od jednej kwarty roli, od owczarza i od jednego komornika, który miał bydło[3].
W 1601 w Rzepowie odnotowano dwór szlachecki stojący naprzeciw kościoła[3].
Wskutek I rozbioru Polski w 1772, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim.
Zabytki
Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są[4]:
- poewangelicki kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa[5]
- cmentarz przy kościele, nieczynny, z XIX wieku
inne obiekty:
Turystyka
We wsi znajdują się gospodarstwa agroturystyczne.
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1132 [zarchiwizowane 2022-10-26].
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 119839
- 1 2 3 4 5 6 7 Gąsiorowski 2003 ↓, s. 258-259.
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych woj. zachodniopomorskiego - stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 12. [dostęp 2013-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-08-30)].
- ↑ M. Majewski Ludwisarstwo stargardzkie XVI-XVII wieku. Przyczynek do "Corpusu Campanorum Pomeranorum" [w:] Mała Ojczyzna - Wczoraj i Dziś. Materiały z sesji, Stargard 1999, s. 64
- ↑ Historia. „UMiG”. Czaplinek.
Bibliografia
- Antoni Gąsiorowski: Słownik historyczno-geograficzny województwa poznańskiego w średniowieczu, cz. IV (R – S), zeszyt 2, hasło „Rzepowo”. Poznań: Wydawnictwo PTPN, 2003, s. 258-259.
Linki zewnętrzne
- Rzepowo, [w:] Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu, Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, 2010–2014.
.jpg)
_location_map.png)



