Sabirżan Ruzijew
| Data i miejsce urodzenia |
15 czerwca 1953 | ||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wzrost |
183 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||
| Odznaczenia | |||||||||||||||||||||||||||||||
 | |||||||||||||||||||||||||||||||
Sabirżan Sabitowicz Ruzijew (ros. Сабиржан Сабитович Рузиев; ur. 15 czerwca 1953 we wsi Biełowodskoje) – radziecki szermierz narodowości uzbeckiej, srebrny medalista olimpijski i wielokrotny medalista mistrzostw świata.
Na igrzyskach olimpijskich w Montrealu w 1976 roku zajął czwarte miejsce w zawodach drużynowych. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w Moskwie reprezentacja ZSRR w składzie: Aleksandr Romankow, Władimir Smirnow, Sabirżan Ruzijew, Aszot Karagjan i Władimir Łapicki zdobyła srebrny medal. W turnieju indywidualnym zajął czwarte miejsce, przegrywając walkę o medal z Romankowem.
Podczas mistrzostw świata w Grenoble w 1974 roku razem z Aleksandrem Romankowem, Wasylem Stankowyczem, Władimirem Dienisowem i Jurijem Cziżem zdobył złoty medal w zawodach drużynowych. W tej samej konkurencji zdobywał następnie złote medale na mistrzostwach świata w Melbourne (1979) i mistrzostwach świata w Clermont-Ferrand (1981), srebrny na mistrzostwach świata w Budapeszcie (1975) oraz brązowe podczas mistrzostw świata w Buenos Aires (1977) i mistrzostw świata w Hamburgu (1978).[1]
W latach 1994–2003 był prezydentem Uzbeckiego Komitetu Olimpijskiego.
Przypisy
- ↑ Российские спортсмены, спортивная Россия - РУЗИЕВ Сабиржан Сабитович [online], infosport.ru [dostęp 2023-09-14] (ros.).
Linki zewnętrzne
- Olympedia - Sabirzhan Ruziyev. olympedia.org. [dostęp 2023-09-14]. (ang.).