Same as It Never Was

Same as It Never Was był pierwszym albumem The Herbaliser, nagranym dla wytwórni !K7 Records. Członkowie zespołu, Ollie Teeba i Jake Wherry postanowili do jego realizacji użyć, obok instrumentów elektrycznych, również instrumentów dętych blaszanych, dętych drewnianych i perkusyjnych. Zaprosili w tym celu do studia szereg muzyków, w tym: saksofonistę Chrisa Bowdena, basistę Pina Palladino, multiinstrumentalistę Andrew Rossa^[3] i wokalistkę Jessicę Darling, która pojawiła się w pięciu z dwunastu utworów albumu^[4].

• Ollie Teeba – programowanie perkusji, scratching, śpiew
• Jake Wherry – programowanie, śpiew, syntezator (Arp Odyssey, Moog Bass), gitara prowadząca, gitara rytmiczna
• Chris Bowden – saksofon altowy
• Matt Coleman – puzon
• Jessica Darling – śpiew
• Nigel Laybourne – gitara basowa
• Ralph Lamb – trąbka, skrzydłówka, śpiew
• Ollie Parfitt – klawinet, organy, pianino elektryczne, śpiew
• Mickey Moody Jr – perkusja, śpiew
• Pino Palladino – gitara basowa
• Adam Phillips – gitara rytmiczna
• Simon Picton – gitara rytmiczna, śpiew
• Carsten Skov – instrumenty perkusyjne, wibrafon
• Andrew Ross – flet, saksofon barytonowy, saksofon tenorowy, melodyka
• More Or Les, Nigel Laybourne, Pete Wood – śpiew

• Jenny Trattles – grafika
• Ollie Teeba – design, pomysł designu
• Barney Trattles – design, pomysł designu, ilustracja
• Stuart Hawkes – mastering
• No Sleep Nigel – miksowanie
• Jake Wherry, Ollie Teeba – produkcja

Oceny łączne
Publikacja	Ocena
Album of the Year	69/100[5]
Recenzje
Publikacja	Ocena
AllMusic	[3]
laut.de	[6]
Pitchfork	6.5/10[4]
PopMatters	8/10[7]
RapReviews.com	9/10[8]
XLR8R	7/10[9]

Album otrzymał średnią ocenę 69 na 100 na podstawie 4 recenzji krytycznych w zestawieniu Album of the Year^[5].

Emilee Woods z RapReviews.com jest zdania, że The Herbaliser „udowadniają swoją różnorodność, oferując szeroki wachlarz stylów, od prostego hip-hopowego kopania pętli po klasyczny funk i soul”. Pomimo zróżnicowania gatunkowego „albumowi udaje się zachować spójność, co jest świadectwem kunsztu grupy”. Album jest „trudny do skategoryzowania, ale łatwy do oceny” (9/10)^[8].

Alan Ranta z magazynu PopMatters jest przekonany, że „Same as It Never Was jest ich [The Herbalise] bezdyskusyjnie najlepszą płytą od początku do końca. Całkowicie przeszli samych siebie. Chylę czoła przed wami, drodzy panowie i Madame”^[7].

Dani Fromm z laut.de wyraża podziw dla umiejętności muzyków The Herbaliser, którzy „tak umiejętnie poruszają sterami”. Ich instrumentacje ocenił jako „szczegółowe, wielowarstwowe, sprytnie skomponowane, a zarazem niezwykle zróżnicowane”, zaś cały album jako „głęboko zakorzeniony w żyznej glebie soulu i funku, w naturalny, bez wysiłkowy i płynny sposób budujący pomost pomiędzy wczoraj i dziś, co ostatecznie prowadzi do imponującego rozkwitu obecnej sztuki hiphopowej” dając wydawnictwu 4 gwiazdki z 5^[6].

„Przeskakując od downtempo i hip-hopu do jazzu i soulu, The Herbaliser pozostał świeży” i „wciąż ma siłę przebicia” – uważa Scott Thill z magazynu XLR8R^[9].

Nate Patrin z magazynu Pitchfork podkreśla wkład Jessiki Darling, która „nadaje albumowi wiele z jego charakteru” „śpiewając trochę jak weteranka R&B z południa Stanów Zjednoczonych po pięćdziesiątce”. Zespół określa jako „weteranów trip-hopu, którzy kontynuują swoje przejście od sampli do żywych instrumentów i teraz wygodnie odnajdują się w mieszance «nu-Swingin' London retro-soul»”^[4].

John Bush z AllMusic nie ma wątpliwości co do „zdolności The Herbaliser do przekazania dokładnie tego, co próbują zrobić”, ale „pomimo doskonałej gry i dobrych cech wokalnych (kiedy się pojawiają), pisanie piosenek i dobór materiału sprawiają, że ta płyta jest gorsza od zwykłego poziomu The Herbaliser”^[3].