Session 2

Session 2 został nagrany w dniach 9 – 11 marca 2009 roku w londyńskim Unit L Studios^[3] i jest kontynuacją wydanego w 2000 roku Session One. Podobnie jak w jego przypadku pomysł The Herbaliser polegał na stworzeniu „żywych” wersji instrumentalnych w środowisku studyjnym. Zespół wziął na warsztat utwory, które pierwotnie znalazły się na jego albumach studyjnych: Blow Your Headphones (1997), Very Mercenary (1999), Take London (2005) i Same as It Never Was (2008) i wykonał je w nowych interpretacjach posiłkując się rozbudowaną, błyskotliwą sekcją dętą. Brzmienie całości dodatkowo wzbogacił Ollie Teeba rytmicznymi, mocnymi skreczami na płytach winylowych^[4][5].

Lista według Discogs^[6]:

1.	Mr. Chombee Has The Flaw	3:31
2.	Geddim!	4:55
3.	AM Prelude	1:32
4.	Another Mother	7:33
5.	Blackwater Drive	4:47
6.	MS Prelude	1:30
7.	Moon Sequence	6:09
8.	Amores Bongo	4:07
9.	CC Prelude	0:36
10.	Theme From Control Centre	5:28
11.	Stranded On Earth	10:36
		50:44

Lista według Discogs^[6]

• Jake Wherry – gitara basowa
• Ollie Teeba – turntablizm
• Chris Bowden – saksofon altowy
• Carsten Scov – bongosy, kongi
• Ralph Lamb – klawinet, trąbka, skrzydłówka
• Oliver Parfitt – klawinet, syntezatory
• Andy Ross – piccolo, flet, saksofon barytonowy, saksofon tenorowy, instrumenty perkusyjne
• Mickey Moody – perkusja

Recenzje
Publikacja	Ocena
laut.de	[7]
PopMatters	8/10[4]

„Jake Wherry i Ollie Teeba przekopują się przez przepełnione archiwum i zestawiają utwory z całej dekady w niezwykle muzycznej retrospektywie” – zauważa Dani Fromm z magazynu laut.de dając jako przykład utwory „Geddim!” i „Mr Chombee Has The Flaw”. Każdy utwór albumu „podlega ciągłemu rozwojowi. Elementy dźwiękowe są pomijane, nowe wtapiają się w obraz tak płynnie, że nawet nie zauważa się akustycznych zmian”. Dzięki temu Session 2 doskonale się sprawdza „jako relaksująca muzyka tła”. Zespół tworzą „znakomici muzycy”, a każdy uczestnik sesji „dokładnie wie, co ma robić i gdzie jest jego miejsce”. Autor podkreśla wkład wszystkich muzyków w realizację albumu, w tym Olliego Teeby, obsługującego gramofon, który tu pełni rolę instrumentu muzycznego^[7].

Również Estella Hung z magazynu PopMatters wysoko ocenia dokonanie zespołu. Każdy z ośmiu głównych utworów Session 2, wybranych z ostatnich albumów The Herbaliser został „potraktowany ze spontanicznym, organicznym polotem, odpowiednim dla sal koncertowych, aby kontrastować z przytłumionym, bardziej wykalkulowanym (ale niekoniecznie matowym) słuchawkowym brzmieniem ich oryginałów”^[4].

Natomiast według Chrisa Powera z BBC ostateczny rezultat reinterpretacji utworów studyjnych jest niejednoznaczny: tam gdzie zespół zbyt wiernie trzyma się materiału źródłowego, zawodzi, natomiast tam, gdzie kiedy odnosi sukces, sprawia, że materiał źródłowy brzmi gorzej i staroświecko. W efekcie fani The Herbaliser, którym spodoba się Session 2, mogą – jego zdaniem – nieco mniej polubić oryginalne utwory^[5].