Serniki (obwód rówieński)
![]() | |
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Powierzchnia |
69,17 km² |
| Wysokość |
141 m n.p.m. |
| Populacja (2001) • liczba ludności |
|
| Nr kierunkowy |
+380 3632 |
| Kod pocztowy |
34052 |
| Tablice rejestracyjne |
BK |
Położenie na mapie obwodu rówieńskiego ![]() | |
Położenie na mapie Ukrainy ![]() | |
Serniki (ukr. Серники) – wieś (dawniej miasteczko) na północno-wschodniej Ukrainie w obwodzie rówieńskim (rejon zarzeczniański), przy granicy z Białorusią. W 2001 liczyła 2699 mieszkańców[1].
Założone w 1449. Józef Ignacy Kraszewski opisał je w swojej książce Wspomnienia Wołynia, Polesia i Litwy[2]. Za II RP w województwie poleskim, w powiecie pińskim; początkowo była to gmina miejska, następnie zdegradowana do rzędu wsi i włączona do gminy Wiczówka[3].
28 lipca 1941, po ataku III Rzeszy na ZSRR, miejscowi mieszkańcy dokonali tutaj pogromu, podczas którego zabijano Żydów i rabowano ich mienie. 7 sierpnia 1941 Niemcy (prawdopodobnie żołnierze 2 pułku kawalerii SS) rozstrzelali w Sernikach około 150 żydowskich mężczyzn[4]. Podczas okupacji hitlerowskiej, na początku 1942 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 1000 osób. 9 września 1942 roku Niemcy zlikwidowali getto, a Żydów zamordowali w lesie Sołomir. Około 300 Żydom udało się uciec[5].
Przypisy
- ↑ Liczby ludności miejscowości obwodu rówieńskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 5 grudnia 2001 roku. (ukr.).
- ↑ Wspomnienia Wołynia, Polesia i Litwy, Sérniki na s. 52
- ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom VIII - Województwo Poleskie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1924
- ↑ Холокост на территории СССР: Энциклопедия, I.A. Altman (gł. red.), Moskwa 2009, ISBN 978-5-8243-1296-6 s. 901
- ↑ Geoffrey P. Megargee (red.), Encyclopedia of camps and ghettos, 1933-1945, t. II, part B, s. 1466.
Linki zewnętrzne
- Serniki, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. X: Rukszenice – Sochaczew, Warszawa 1889, s. 453.
- Sierniki, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. X: Rukszenice – Sochaczew, Warszawa 1889, s. 592.


