Sobór św. Zofii w Harbinie
| dawny sobór | |||||||||||||||
Widok ogólny | |||||||||||||||
| Państwo | |||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Miejscowość | |||||||||||||||
| Wyznanie | |||||||||||||||
| Kościół | |||||||||||||||
| Wezwanie | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
Położenie na mapie Heilongjiangu ![]() | |||||||||||||||
Położenie na mapie Chin ![]() | |||||||||||||||
| Strona internetowa | |||||||||||||||
Sobór św. Zofii w Harbinie – prawosławny sobór w Harbinie, wzniesiony w latach 1923–1932.
Budowa soboru św. Zofii, jednej z siedemnastu cerkwi prawosławnych w Harbinie[1], rozpoczęła się w 1923. Jako miejsce pod budowę murowanego soboru wybrano teren, na którym w 1907 wzniesiono drewnianą cerkiew wojskową. Budowlę wzorowano na cerkwiach w Borkach i w Petersburgu związanych z katastrofą carskiego pociągu pod Borkami[2]. Prace nad świątynią trwały do 1932[3]. Obiekt został znacząco powiększony w porównaniu z pierwszą cerkwią, gdyż w międzyczasie liczba wyznawców prawosławia w mieście znacznie wzrosła[3].
Po wyjeździe większości prawosławnych Rosjan z Harbinu porzucona świątynia została zaadaptowana na magazyn[4]. W 1997 sobór został wyremontowany, posiada status zabytku pierwszej klasy[5]. Mieści od tej pory galerię architektury[3]. Sam budynek reprezentuje styl rosyjsko-bizantyjski[3]. Jego łączna powierzchnia wynosi 721 metrów kwadratowych, co czyni z niego największą prawosławną świątynię spośród wszystkich istniejących dawniej lub obecnie w mieście[5].
Przypisy
- ↑ St Sophia Church of Harbin. orthodox.cn. [dostęp 2010-08-11]. (ang.).
- ↑ Andrzej Charyło: Cerkwie w Harbinie. „Przegląd Prawosławny”, 2023-06-23. [dostęp 2023-07-26].
- 1 2 3 4 S. Sophia Cathedral. upp.gov.cn. [dostęp 2010-08-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (7 lipca 2011)]. (ang.).
- ↑ Former St Sophia Church of Harbin. orthodox.cn. [dostęp 2010-08-11]. (ang.).
- 1 2 Sofia Church. upp.gov.cn. [dostęp 2010-08-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (7 lipca 2011)]. (ang.).

