Stanisław Fogelweder

Stanisław Fogelweder
Herb duchownego
Data i miejsce urodzenia

1525
Kraków

Data i miejsce śmierci

1603
Miechów

Sekretarz królewski
Okres sprawowania

1565–1598

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Prezbiterat

1564

Stanisław Fogelweder z Bobolic herbu własnego (ur. 1525 w Krakowie, zm. 1603 w Miechowie) – archidiakon warszawski w latach 1572[1]–1600[2], scholastyk warszawski[3], kanonik kapituły katedralnej wileńskiej w latach 1571–1594[4], kanonik płocki i sandomierski, kustosz sandomierski[5], sekretarz Zygmunta Augusta, kanclerz nadworny królowej Anny Jagiellonki[6], internuncjusz Rzeczypospolitej w Królestwie Hiszpanii w 1577 roku[7], kanonik krakowskiej kapituły katedralnej, prepozyt miechowski[8], sekretarz Stefana Batorego, sekretarz królowej, doktor obojga praw[9].

Życiorys

Potomek rodziny niemieckiej Vogelweider, przybył ze Szwajcarii i osiadł w Krakowie. Studiował w kraju, w Paryżu i Padwie. Święcenia kapłańskie przyjął w 1564. Był tajnym sekretarzem Zygmunta Augusta. W latach 1575–1586 poseł w Madrycie, gdzie zabiegał bezskutecznie o zwrot sum neapolitańskich, tam też otrzymał godność szlachecką[6]. Pracował następnie w kancelarii Zygmunta III Wazy, od 1587 kanonik krakowski. W latach 1592–1598 kanclerz królowej Anny Austriaczki, od 1599 proboszcz miechowski[10].

Przypisy

  1. ↑ Receptiones seu installationes ad episcopatum, praelaturas et canonicatus Ecclesiae Cathedralis Posnaniensis ab anno 1532 usque ad annum 1800, opr. R. Weimann, „Roczniki Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk”, 35 (1909), s. 50-51. Por. K. Lutyński, Kapituła katedralna w Poznaniu w XVI wieku, Organizacja i majątek, Poznań 2000, s. 52, 97
  2. ↑ J. Nowacki, Dzieje archidiecezji poznańskiej, t. 2, s. 303; L. Królik, Kapituła kolegiacka w Warszawie do końca XVIII wieku, Warszawa 1990, s. 188, nr 59.
  3. ↑ Oblata Privilegij Indegenatus Generosis Miklaszowskim Servientis, [w:] Sigismundus Augustus Dei gratia rex Poloniæ i inni, Actum in Castro Cracoviensi Feria Sexta post Festum Circumcisionis Christi Domini proxima Anno eius dem Millesimo Septingentesimo Vigesimo Secundo; Relationes (inducta), – Zespoł 29 Opis 5 - Relationes - inducta - Sygnatura 812 – Księgi ziemskie Krakowskie, księga 145 (Księgi grodzkie Krakowskie, księga 254., Archiwum Narodowe w Krakowie, 1722, s. 2300 [dostęp 2025-04-08] (łac.).
  4. ↑ Wioletta Pawlikowska-Butterwick, A ‘Foreign’ Elite? The Territorial Origins of the Canons and Prelates of the Cathedral Chapter of Vilna in the Second Half of the Sixteenth Century, w: Slavonic and East European Review, 92, 1, 2014, s. 69.
  5. ↑ Jan Wiśniewski, Katalog prałatów i kanoników sandomierskich od 1186–1926 r. tudzież sesje kapituły sandomierskiej od 1581 do 1866 r., Radom 1928, s. 62.
  6. 1 2 S. Orgelbranda Encyklopedja Powszechna. Warszawa: Wydawnictwo Towarzystwa Akcyjnego Odlewni Czcionek i Drukarni S. Orgelbranda Synów, XIX i pocz. XX wieku (może wymagać uaktualnienia).
  7. ↑ Rocznik Służby Zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej według stanu na 1 kwietnia 1938, Warszawa 1938, s. 81.
  8. ↑ Ludwik Łętowski, Katalog biskupów, prałatów i kanoników krakowskich.t. II Prałaci i kanonicy krakowscy, Kraków 1852, s. 233.
  9. ↑ Leszek Kieniewicz, Sekretariat Stefana Batorego. Zbiorowość i kariery sekretarzy królewskich, w: Studia staropolskie, t. IV, Warszawa 1986, s. 63.
  10. ↑ Łukasz Kurdybacha Stanisław Fogelweder [w: Polski Słownik Biograficzny tom VII wyd. 1948–1958 s. 44-46
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.