Stanisław Gura
| Data i miejsce urodzenia |
15 listopada 1931 |
|---|---|
| Data śmierci |
13 czerwca 2019 |
| Zawód, zajęcie |
lekarz internista, urzędnik państwowy |
| Alma Mater | |
| Stanowisko |
wiceminister zdrowia i opieki społecznej (1981–1989), prezes Polskiego Czerwonego Krzyża (1988–1992) |
| Partia | |
| Odznaczenia | |
  | |
Stanisław Roman Gura (ur. 15 listopada 1931 w Słobódce Leśnej, zm. 13 czerwca 2019[1][2]) – polski lekarz internista i urzędnik państwowy, podsekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia i Opieki Społecznej (1981–1989), prezes Polskiego Czerwonego Krzyża (1988–1992).
Życiorys
Po II wojnie światowej przesiedlony z rodziną do Gorzowa Wielkopolskiego, gdzie w 1949 ukończył liceum ogólnokształcące. W latach 1949–1955 studiował na Akademii Medycznej we Wrocławiu, specjalizował się w zakresie medycyny wewnętrznej. Następnie pracował jako asystent na oddziale wewnętrznym Szpitala Miejskiego w Gorzowie Wielkopolskim (1955–1962), kierował też przychodnią obwodową tamże (1959–1962). W 1962 został kierownikiem Wydziału Zdrowia i Opieki Społecznej Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Zielonej Górze, pracował równocześnie na oddziale wewnętrznym tamtejszego szpitala i wspierał jego rozwój. W latach 70. został także lekarzem wojewódzkim w Zielonej Górze[1].
Wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od kwietnia 1981 do listopada 1989 zajmował stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia i Opieki Społecznej, w tym od marca 1982 do września 1989 w randzie pierwszego zastępcy ministra[3]. W 1989 został szefem rządowej Komisji ds. Przeciwdziałania Alkoholizmowi[4]. Przez 19 lat kierował zielonogórskim oddziałem wojewódzkim Polskiego Czerwonego Krzyża, następnie był wiceprezesem, a w latach 1988–1992 prezesem tej organizacji na poziomie krajowym. Od 1994 do 1998 był doradcą przewodniczącego rady nadzorczej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych[1].
19 czerwca 2019 pochowany na cmentarzu komunalnym (starym) przy ul. Wrocławskiej w Zielonej Górze[2].
Odznaczenia
Odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, odznaką tytułu honorowego „Zasłużony Lekarz Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”, a także „Laurem Asklepiosa” Okręgowej Izby Lekarskiej w Zielonej Górze[1].
Przypisy
- 1 2 3 4 Wspomnienie: Stanisław Gura (1931–2019). oil-zgora.org. [dostęp 2025-04-24].
- 1 2 Nekrolog. wyborcza.pl, 18 czerwca 2019. [dostęp 2025-04-24].
- ↑ Kochański 2022 ↓, s. 287.
- ↑ Kochański 2022 ↓, s. 173.
Bibliografia
- Aleksander Kochański: Polska 1944–1991. Informator historyczny. Struktury i ludzie. T. 1. Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej, 2022. ISBN 978-83-8229-465-1. [dostęp 2025-04-24].