Stanisław Słonina
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| profesor sztuk plastycznych | |
| Specjalność: rzeźba | |
| Alma Mater | |
| Profesura | |
| Uczelnia | |
| Odznaczenia | |
  | |
Stanisław Słonina (ur. 11 kwietnia 1936 w Krzczonowie) – polski rzeźbiarz, pedagog.
Życiorys
W roku 1956 ukończył Państwowe Liceum Technik Plastycznych w Zakopanem. W latach 1956–1962 studiował na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Pracę dyplomową wykonał w pracowni Mariana Wnuka. Od roku 1964 jest członkiem grupy Rekonesans. W 1986 został mianowany profesorem zwyczajnym[1]. Od roku 1978 do 1981 był prorektorem warszawskiej uczelni. W latach 1981–1984 oraz 1996–1999 był dziekanem Wydziału Rzeźby. Uprawia rzeźbę, medalierstwo i rysunek. Zajmuje się również eseistyką.
Wybrane wystawy indywidualne
- Galeria Kordegarda, Warszawa (1972, 1980)
- Biuro Wystaw Artystycznych, Puławy (1983)
- Biuro Wystaw Artystycznych, Jelenia Góra (1985)
- Stara Kordegarda, Warszawa (1988)
- Biuro Wystaw Artystycznych, Zakopane (1988)
- Biuro Wystaw Artystycznych, Łomża (1989)
- Biuro Wystaw Artystycznych, Suwałki (1989)
- Biuro Wystaw Artystycznych, Częstochowa (1993)
Odznaczenia i nagrody
- Grand Prix UNESCO w Monte Carlo (1965)
- III nagroda w ogólnopolskim konkursie na Pomnik Kobiety (1977)
- Wyróżnienie w konkursie na medal 35-lecia zwycięstwa (1979)
- Nagroda im. Brata Alberta w Krakowie (1985)
- Złoty medal za rzeźbę „Tetoriente”, Zachęta, Warszawa (1985)
- Wyróżnienie w konkursie 200 lat Konstytucji 3 Maja (1991)
- Medal na Bienale Sztuki Sakralnej w Gorzowie (1994)
- Złoty medal Parlamentu Argentyny – za realizację pomnika Jana Pawła II w Buenos Aires w 1999 (2000)
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2004)[2]
- Nagroda Miasta Kielce (2010)[3]
- Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2015)[4]
Wybrane realizacje
- Nagrobek Mariana Wnuka, Powązki, Warszawa (1968)
- Pomnik Henryka Sienkiewicza, Włocławek (1971)
- Pomnik majora Henryka Dobrzańskiego, ps. „Hubal”, Kielce (1976)[5]
- Rzeźby Wenus i Mars dla Urzędu Rady Ministrów (1977)
- Popiersie Swiatosława Richtera, Filharmonia Pomorska im. Ignacego Jana Paderewskiego w Bydgoszczy (1985)[6]
- Rzeźba Promethidion, Muzeum Romantyzmu, Ostromeck (1988)
- Tablica pamiątkowa ku czci Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, Warszawa (1989)
- Pomnik Józefa Piłsudskiego, Częstochowa (1990)
- Pomnik papieża Jana Pawła II, Łowicz (2000)
Przypisy
- ↑ Prof. Stanisław Słonina, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2025-04-10].
- ↑ Słonina Stanisław [online], muzeum.gorlice.pl [dostęp 2025-04-10].
- ↑ Laureaci 2010 [online], kielce.eu [dostęp 2025-04-10].
- ↑ Lista laureatów Medalu Zasłużony Kulturze Gloria Artis [online], gov.pl [dostęp 2025-04-10].
- ↑ Symboliczny grób - pomnik mjra Hubala [online], kielce.eu [dostęp 2025-04-10].
- ↑ Światosław Richter, 1985 [online], filharmonia.bydgoszcz.pl [dostęp 2025-04-10] [zarchiwizowane z adresu 2025-04-10].
Bibliografia
- Stanisław Wieczorek, Lech Majewski, Mistrzowie rzeźby, Warszawa 2004 ISBN 83-7100-238-6.