Przebieg kariery
W lutym 2010 w Villach po raz pierwszy wystartował w konkursie FIS Cupu. Pierwsze punkty tego cyklu zdobył w lutym 2012 w Kranju, zajmując 19. miejsce[4]. Wystąpił w zawodach skoków narciarskich na Zimowym Olimpijskim Festiwalu Młodzieży Europy 2011. W konkursie indywidualnym został zdyskwalifikowany[5], a w drużynowym zajął 4. miejsce[6].
Na przełomie czerwca i lipca 2012 zadebiutował w zawodach Letniego Pucharu Kontynentalnego, w konkursach w Stams zajmując pozycje w piątej dziesiątce. Pierwsze punkty zawodów tej rangi po raz pierwszy zdobył w lutym 2014, zajmując 28. miejsce w Pucharze Kontynentalnym w Seefeld. 15 marca 2015 w Niżnym Tagile ukończył zawody Pucharu Kontynentalnego na 5. pozycji – po raz pierwszy w karierze w najlepszej dziesiątce[7]. 27 września 2015 zadebiutował w Letnim Grand Prix, zajmując 36. miejsce w Hinzenbach[8]. Na Mistrzostwach Austrii w Skokach Narciarskich 2015 zdobył brązowy medal w zawodach drużynowych. Reprezentował na nich kraj związkowy Salzburg[9].
4 stycznia 2017 miał zadebiutować w Pucharze Świata w konkursie Turnieju Czterech Skoczni w Innsbrucku, ale został wycofany z belki przez trenera i, wobec braku startu przy zielonym świetle, formalnie zdyskwalifikowany[10]. Ostatecznie pierwszy start Hubera w cyklu miał miejsce 11 lutego w Sapporo, gdzie zajął 43. miejsce. Pierwsze punkty zdobył dzień później, zajmując 22. pozycję. W całym sezonie 2016/2017 czterokrotnie zdobywał punkty Pucharu Świata oraz trzy razy stawał na podium Pucharu Kontynentalnego[11].
W sezonie 2017/2018 Pucharu Kontynentalnego dwukrotnie stawał na podium, odnosząc jedno zwycięstwo[12]. Trzy razy zajął miejsca w pierwszej trójce w ramach Letniego Pucharu Kontynentalnego 2018, a dwa razy – w sezonie 2018/2019 zimowej edycji cyklu[13].
Zdobywał punkty Pucharu Świata 2019/2020. W 11 startach indywidualnych czterokrotnie zakończył zawody w pierwszej trzydziestce. W najlepszym występie, 28 lutego 2020 w Lahti zajął 8. miejsce. Dzień później wystąpił w zawodach drużynowych, które zakończył na 3. pozycji. Startował również w Pucharze Kontynentalnym 2019/2020, w którym pięć razy stawał na podium, w tym dwa razy na najwyższym jego stopniu[14].
W sezonie 2020/2021 w Pucharze Kontynentalnym wystąpił jedynie w zawodach rozgrywanych w Austrii, zajmując miejsca w trzeciej dziesiątce. Startował głównie w FIS Cupie, gdzie dwukrotnie kończył zawody na podium[15]. W klasyfikacji generalnej sezonu 2020/2021 tego cyklu znalazł się na 2. miejscu[16]. W oficjalnych zawodach międzynarodowych po raz ostatni wystąpił we wrześniu 2021. W konkursach FIS Cupu w Ljubnie zajął wówczas 20. i 33. miejsce[17].
W styczniu 2022 ogłosił zakończenie kariery sportowej[18].
Starty S. Hubera na zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy – szczegółowo
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca na podium w konkursach drużynowych Pucharu Świata chronologicznie
| Lp. |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skład |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Lok. |
Strata |
Zwycięzca |
| 1. |
29 lutego |
2020 |
Lahti |
Salpausselkä |
K-116 |
HS-130 |
[b] |
117,0 m |
128,0 m |
979,3 pkt (238,6 pkt) |
3. |
4,8 pkt |
Niemcy |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP
Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych LGP
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
| Lp. |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
| 1. |
26 lutego |
2017 |
Iron Mountain |
Pine Mountain Jump |
K-120 |
HS-133 |
136,5 m |
132,5 m |
259,5 pkt |
| 2. |
17 marca |
2018 |
Czajkowskij |
Snieżynka |
K-125 |
HS-140 |
141,5 m |
132,5 m |
271,0 pkt |
| 3. |
16 marca |
2019 |
Zakopane |
Wielka Krokiew |
K-125 |
HS-140 |
141,5 m |
134,5 m |
261,0 pkt |
| 4. |
18 stycznia |
2020 |
Klingenthal |
Vogtland Arena |
K-125 |
HS-140 |
136,0 m |
142,0 m |
289,2 pkt |
| 5. |
1 lutego |
2020 |
Planica |
Bloudkova velikanka |
K-125 |
HS-138 |
131,5 m |
127,5 m |
252,0 pkt |
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
| Lp. |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Lok. |
Strata |
Zwycięzca |
| 1. |
18 grudnia |
2016 |
Ruka |
Rukatunturi |
K-120 |
HS-142 |
139,5 m |
133,0 m |
267,7 pkt |
2. |
1,8 pkt |
Elias Tollinger |
| 2. |
26 lutego |
2017 |
Iron Mountain |
Pine Mountain Jump |
K-120 |
HS-133 |
136,5 m |
132,5 m |
259,5 pkt |
1. |
– |
| 3. |
27 lutego |
2017 |
Iron Mountain |
Pine Mountain Jump |
K-120 |
HS-133 |
126,0 m |
134,5 m |
228,6 pkt |
3. |
14,8 pkt |
Halvor Egner Granerud |
| 4. |
11 marca |
2018 |
Zakopane |
Wielka Krokiew |
K-125 |
HS-140 |
136,0 m |
131,0 m |
261,2 pkt |
3. |
7,7 pkt |
Manuel Fettner |
| 5. |
17 marca |
2018 |
Czajkowskij |
Snieżynka |
K-125 |
HS-140 |
141,5 m |
132,5 m |
271,0 pkt |
1. |
– |
| 6. |
9 lutego |
2019 |
Iron Mountain |
Pine Mountain Jump |
K-120 |
HS-133 |
139,0 m |
123,5 m |
263,4 pkt |
2. |
6,6 pkt |
Thomas Aasen Markeng |
| 7. |
16 marca |
2019 |
Zakopane |
Wielka Krokiew |
K-125 |
HS-140 |
141,5 m |
134,5 m |
261,0 pkt |
1. |
– |
| 8. |
11 stycznia |
2020 |
Bischofshofen |
im. Paula Ausserleitnera |
K-125 |
HS-142 |
131,0 m |
130,5 m |
273,3 pkt |
2. |
14,3 pkt |
Clemens Leitner |
| 9. |
12 stycznia |
2020 |
Bischofshofen |
im. Paula Ausserleitnera |
K-125 |
HS-142 |
136,5 m |
131,0 m |
244,3 pkt |
3. |
22,4 pkt |
Clemens Aigner |
| 10. |
18 stycznia |
2020 |
Klingenthal |
Vogtland Arena |
K-125 |
HS-140 |
136,0 m |
142,0 m |
289,2 pkt |
1. |
– |
| 11. |
19 stycznia |
2020 |
Klingenthal |
Vogtland Arena |
K-125 |
HS-140 |
134,0 m |
128,0 m |
241,4 pkt |
3. |
5,7 pkt |
Robin Pedersen |
| 12. |
1 lutego |
2020 |
Planica |
Bloudkova velikanka |
K-125 |
HS-138 |
131,5 m |
127,5 m |
252,0 pkt |
1. |
– |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
| Lp. |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Lok. |
Strata |
Zwycięzca |
| 1. |
8 lipca |
2018 |
Kranj |
Bauhenk |
K-100 |
HS-109 |
109,0 m |
101,0 m |
235,5 pkt |
3. |
19,1 pkt |
Killian Peier |
| 2. |
22 września |
2018 |
Zakopane |
Wielka Krokiew |
K-125 |
HS-140 |
137,5 m |
138,5 m |
288,4 pkt |
1. |
– |
| 3. |
23 września |
2018 |
Zakopane |
Wielka Krokiew |
K-125 |
HS-140 |
133,0 m |
139,5 m |
256,2 pkt |
2. |
7,8 pkt |
Philipp Aschenwald |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie
| Lp. |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
| 1. |
16 stycznia |
2016 |
Zakopane |
Wielka Krokiew |
K-120 |
HS-134 |
131,0 m |
129,5 m |
268,4 pkt |
| 2. |
13 lutego |
2016 |
Eau Claire |
Silver Mine |
K-85 |
HS-95 |
90,0 m |
90,5 m |
252,5 pkt |
| 3. |
30 września |
2016 |
Râșnov |
Trambulina Valea Cărbunării |
K-90 |
HS-100 |
97,5 m |
98,0 m |
263,5 pkt |
| 4. |
14 stycznia |
2018 |
Zakopane |
Wielka Krokiew |
K-125 |
HS-140 |
133,0 m |
134,5 m |
263,0 pkt |
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie
| Lp. |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Lok. |
Strata |
Zwycięzca |
| 1. |
14 września |
2014 |
Planica |
Srednija velikanka |
K-95 |
HS-104 |
99,0 m |
99,5 m |
245,0 pkt |
3. |
12,5 pkt |
Nicholas Alexander |
| 2. |
18 stycznia |
2015 |
Kranj |
Bauhenk |
K-100 |
HS-109 |
100,0 m |
99,0 m |
224,2 pkt |
3. |
9,2 pkt |
David Zauner |
| 3. |
16 stycznia |
2016 |
Zakopane |
Wielka Krokiew |
K-120 |
HS-134 |
131,0 m |
129,5 m |
268,4 pkt |
1. |
– |
| 4. |
12 lutego |
2016 |
Eau Claire |
Silver Mine |
K-85 |
HS-95 |
88,0 m |
91,5 m |
251,0 pkt |
2. |
1,5 pkt |
Daniel Huber |
| 5. |
13 lutego |
2016 |
Eau Claire |
Silver Mine |
K-85 |
HS-95 |
90,0 m |
90,5 m |
252,5 pkt |
1. |
– |
| 6. |
3 lipca |
2016 |
Villach |
Villacher Alpenarena |
K-90 |
HS-98 |
93,0 m |
96,5 m |
246,0 pkt |
3. |
13,5 pkt |
Sebastian Colloredo |
| 7. |
18 września |
2016 |
Hinterzarten |
Rothaus-Schanze |
K-95 |
HS-108 |
103,0 m |
105,5 m |
265,5 pkt |
2. |
0,5 pkt |
Yūken Iwasa |
| 8. |
30 września |
2016 |
Râșnov |
Trambulina Valea Cărbunării |
K-90 |
HS-100 |
97,5 m |
98,0 m |
263,5 pkt |
1. |
– |
| 9. |
13 stycznia |
2018 |
Zakopane |
Wielka Krokiew |
K-125 |
HS-140 |
138,5 m |
137,0 m |
277,9 pkt |
2. |
1,2 pkt |
Maximilian Steiner |
| 10. |
14 stycznia |
2018 |
Zakopane |
Wielka Krokiew |
K-125 |
HS-140 |
133,0 m |
134,5 m |
263,0 pkt |
1. |
– |
| 11. |
19 stycznia |
2019 |
Planica |
Srednija velikanka |
K-95 |
HS-104 |
98,0 m |
97,5 m |
241,9 pkt |
2. |
1,3 pkt |
Cene Prevc |
| 12. |
9 stycznia |
2021 |
Zakopane |
Wielka Krokiew |
K-125 |
HS-140 |
132,0 m |
140,5 m |
260,3 pkt |
2. |
0,1 pkt |
Elias Medwed |
| 13. |
20 lutego |
2021 |
Villach |
Villacher Alpenarena |
K-90 |
HS-98 |
95,0 m |
97,0 m |
250,5 pkt |
3. |
10,6 pkt |
Maximilian Ortner |
Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu