Puchar Kontynentalny w skokach narciarskich
| Puchar Kontynentalny w skokach narciarskich | |
| Rozgrywany od | 1991/1992 |
|---|---|
| Najwięcej zwycięstw w klasyfikacji generalnej PK |
|
| Najwięcej zwycięstw w konkursach PK |
|
| Najwięcej zwycięstw w sezonie PK |
|
| Najwięcej zwycięstw z rzędu w konkursach PK |
|
| Najwięcej razy na podium w klasyfikacji generalnej PK |
|
| Najwięcej razy na podium w konkursach PK |
|
| Najwięcej zdobytych punktów w sezonie PK |
|
| Kraje goszczące PK | |
| Kraje dawniej goszczące PK |
|
Puchar Kontynentalny w skokach narciarskich (zwany też w skrócie PK lub CoC – od ang. Continental Cup) – cykl zawodów rozgrywanych na całym świecie, będący zapleczem Pucharu Świata mężczyzn.
W dniu, który poprzedza dzień głównego konkursu, odbywają się oficjalne treningi. Przed zawodami odbywają się jedynie treningi – nie odbywają się, jak w PŚ, kwalifikacje (w I serii startują wszyscy zgłoszeni zawodnicy).
Prawo startu w konkursach
Prawo startu w PK mają zawodnicy, którzy kiedykolwiek zdobyli choć jeden punkt do klasyfikacji PŚ, Grand Prix, bądź PK, a także skoczkowie, którzy w aktualnym bądź poprzednim sezonie zapunktowali w FIS Cupie[1].
Kwoty startowe dla danych reprezentacji są przyznawane na podstawie liczby skoczków z danego kraju w pierwszej pięćdziesiątce Kontynentalnej Listy Rankingowej (CRL), które przyznaje się po zakończonym periodzie (etapie). Minimalna liczba skoczków, którą mogą wystawić reprezentacje to 3 zawodników, maksimum to 6. Można też sobie wywalczyć 3 dodatkowe miejsca z ostatniego periodu FIS Cup, uwzględniając limit, który wynosi 7 miejsc – gdy zostanie on przekroczony, 2 dodatkowe miejsca przejmują inne reprezentacje. Gospodarzom przysługuje dwa razy w sezonie zimowym oraz dwa razy w sezonie letnim jeszcze dodatkowo „kwota narodowa” licząca 6 nowych zawodników[2][3].
Zdobycie punktów w PK mężczyzn umożliwia zawodnikowi start w Pucharze Świata w aktualnym i kolejnym sezonie.
PK jest rozgrywany w dwóch edycjach w sezonie – letniej i zimowej. Klasyfikacje obu edycji od sezonu 2002/2003 nie łączą się.
Historia
Międzynarodowa Federacja Narciarska zdecydowała o konieczności rozgrywania Pucharu Kontynentalnego, głównie ze względu na dużą liczbę zawodników chcących startować w Pucharze Świata. Pierwsza edycja odbyła się w sezonie 1993/1994. FIS jednak zalicza dwie ostatnie edycje Pucharu Europy (rozgrywanego od sezonu 1980/1981 do sezonu 1992/1993) jako dwie pierwsze edycje Pucharu Kontynentalnego. W sezonie 1993/1994 pojawili się zawodnicy z Azji i Ameryki Północnej (wcześniej zawodnicy z Azji i Ameryki startowali w Pacific Rim Cup, który uległ likwidacji w 1993). Na tamtejszych skoczniach także zaczęto rozgrywać zawody.
W sezonie 2002/2003 zrezygnowano z przeprowadzania kwalifikacji i ograniczono liczbę uczestników drugiej serii skoków do trzydziestu. Do 2003 nie istniała Lista Rankingowa Pucharu Kontynentalnego i liczba zgłaszanych zawodników była w dużej mierze dowolna, co doprowadzało do sytuacji, gdy przy braku serii kwalifikacyjnej, do pierwszej serii zawodów zgłaszało się nawet około stu skoczków. W tamtym czasie kalendarz zawodów CoC był bardziej obszerny niż PŚ i podzielony na trzy strefy: środkowoeuropejską, skandynawską i amerykańsko-azjatycką, a konkursy CoC mogły się odbywać w dwóch miejscach jednocześnie[4].
Koordynatorzy FIS
Sepp Gratzer (?–2005)
Horst Tielmann (2005–2020)
Berni Schödler (od 2020)
Zwycięzcy
Najwięcej zwycięstw w konkursach Pucharu Kontynentalnego
Stan po zakończeniu sezonu 2016/2017. Uwzględniono zawodników z co najmniej sześcioma zwycięstwami.
Wliczone są zwycięstwa w zawodach letnich w latach 1996–2001 oraz wszystkie zwycięstwa w konkursach zimowych. Opracowano na podstawie[5].
Najmłodsi zwycięzcy konkursów Pucharu Kontynentalnego
Stan po zakończeniu sezonu 2016/2017. Uwzględniono zawodników poniżej 17. roku życia[a].
Opracowano na podstawie[6][7][8] oraz biografii poszczególnych zawodników[9].
| Miejsce | Imię i nazwisko | Kraj | Data urodzenia | Data 1. zwycięstwa | Miejsce | Wiek |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | Juha-Matti Ruuskanen | 24 lipca 1984 | 11 grudnia 1999 | Trondheim | 15 lat 4 m. 17 d. | |
| 2. | Mario Stecher | 17 lipca 1977 | 29 grudnia 1992[10] | Sankt Aegyd | 15 lat 5 m. 12 d. | |
| 3. | Manuel Fettner | 17 czerwca 1985 | 2 stycznia 2001 | Innsbruck | 15 lat 6 m. 16 d. | |
| 4. | Anže Lanišek | 20 kwietnia 1996 | 29 stycznia 2012 | Bischofshofen | 15 lat 9 m. 9 d. | |
| 5. | Brendan Doran | 17 marca 1979 | 11 lub 12 lutego 1995 | Westby | 15 lat 10 m. 25/26 d. | |
| 6. | Primož Urh-Zupan | 22 stycznia 1983 | 26 grudnia 1998 | Sankt Moritz | 15 lat 11 m. 4 d. | |
| 7. | Wojciech Skupień | 9 marca 1976 | 23 lutego 1992[11] | Szczyrk | 15 lat 11 m. 14 d. | |
| 8. | Stefan Kaiser | 15 lutego 1983 | 30 stycznia 1999 | Saalfelden am Steinernen Meer | 15 lat 11 m. 15 d. | |
| 9. | Stefan Thurnbichler | 2 marca 1984 | 8 marca 2000 | Zaō | 16 lat 0 m. 6 d. | |
| 10. | Thomas Morgenstern | 30 października 1986 | 15 grudnia 2002 | Lahti | 16 lat 1 m. 15 d. | |
| 11. | Primož Roglič | 29 października 1989 | 7 stycznia 2006 | Planica | 16 lat 2 m. 9 d. | |
| 12. | Wilhelm Brenna | 8 października 1979 | 22 marca 1996 | Örnsköldsvik | 16 lat 5 m. 14 d. | |
| 13. | Robert Kranjec | 16 lipca 1981 | 8 lutego 1998 | Westby | 16 lat 6 m. 23 d. | |
| 14. | Andreas Küttel | 25 kwietnia 1979 | 18 lutego 1996 | Gallio | 16 lat 9 m. 24 d. | |
| 15. | Grzegorz Miętus | 20 lutego 1993 | 20 grudnia 2009 | Otepää | 16 lat 10 m. 0 d. | |
| 16. | Sami Nieminen | 20 marca 1977 | 20 lutego 1994 | Iron Mountain | 16 lat 11 m. 0 d. | |
| Lukas Müller | 14 marca 1992 | 14 lutego 2009 | Iron Mountain | 16 lat 11 m. 0 d. | ||
| 18. | Grega Lang | 16 marca 1981 | 21 lutego 1998 | Willingen | 16 lat 11 m. 5 d. | |
| 19. | Kenshirō Itō | 8 stycznia 1990 | 15 grudnia 2006 | Rovaniemi | 16 lat 11 m. 7 d. | |
| 20. | Primož Peterka | 28 lutego 1979 | 11 lutego 1996 | Westby | 16 lat 11 m. 14 d. | |
| Maxime Belleville | 23 lutego 1981 | 6 lutego 1998 | Villach | 16 lat 11 m. 14 d. |
Najstarsi zwycięzcy konkursów Pucharu Kontynentalnego
Stan na 23 lutego 2025. Uwzględniono zawodników powyżej 30. roku życia[a].
Opracowano na podstawie[6][12] oraz biografii poszczególnych zawodników[9].
| Miejsce | Imię i nazwisko | Kraj | Data urodzenia | Data ostatniego zwycięstwa |
Miejsce | Wiek |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | Manuel Fettner | 17 czerwca 1985 | 22 lutego 2025 | Iron Mountain | 39 lat 8 m. 5 d. | |
| 2. | Simon Ammann | 25 czerwca 1981 | 16 stycznia 2021 | Innsbruck | 39 lat 6 m. 22 d. | |
| 3. | Takanobu Okabe | 26 października 1970 | 11 stycznia 2009 | Sapporo | 38 lat 2 m. 16 d. | |
| 4. | Akira Higashi | 7 stycznia 1972 | 10 stycznia 2010 | Sapporo | 38 lat 3 d. | |
| 5. | Robert Kranjec | 16 lipca 1981 | 28 stycznia 2018 | Sapporo | 36 lat 6 m. 12 d. | |
| 6. | Robert Johansson | 23 marca 1990 | 22 lutego 2025 | Iron Mountain | 34 lata 10 m. 30 d. | |
| 7. | Martin Schmitt | 29 stycznia 1978 | 28 grudnia 2012 | Engelberg | 34 lata 10 m. 29 d. | |
| 8. | Stefan Hula | 29 września 1986 | 28 marca 2021 | Czajkowskij | 34 lata 5 m. 27 d. | |
| 9. | Wolfgang Loitzl | 13 stycznia 1980 | 20 lutego 2014 | Seefeld | 34 lata 1 m. 7 d. | |
| 10. | Markus Eisenbichler | 3 kwietnia 1991 | 23 lutego 2025 | Iron Mountain | 33 lata 10 m. 20 d. | |
| 11. | Martin Höllwarth | 13 kwietnia 1974 | 19 stycznia 2008 | Brotterode | 33 lata 9 m. 6 d. | |
| 12. | Maciej Kot | 9 czerwca 1991 | 9 lutego 2025 | Kranj | 33 lata 8 m. | |
| 13. | Severin Freund | 11 maja 1988 | 11 grudnia 2021 | Vikersund | 33 lata 7 m. | |
| 14. | Bjørn Einar Romøren | 1 kwietnia 1981 | 9 marca 2014 | Zakopane | 32 lata 11 m. 8 d. | |
| 15. | Masahiko Harada | 9 maja 1968 | 14 stycznia 2001 | Sapporo | 32 lata 8 m. 5 d. | |
| 16. | Taku Takeuchi | 20 maja 1987 | 15 grudnia 2019 | Ruka | 32 lata 6 m. 25 d. | |
| 17. | Robert Mateja | 5 października 1974 | 11 marca 2007 | Vikersund | 32 lata 5 m. 6 d. | |
| 18. | Jin’ya Nishikata | 4 grudnia 1968 | 14 marca 2001 | Zaō | 32 lata 3 m. 10 d. | |
| 19. | Adam Małysz | 3 grudnia 1977 | 27 lutego 2010 | Wisła | 32 lata 2 m. 24 d. | |
| 20. | Kenji Suda | 26 lutego 1966 | 8 marca 1998 | Sapporo | 32 lata 10 d. | |
| 21. | Tomofumi Naitō | 22 lutego 1993 | 8 grudnia 2024 | Zhangjiakou | 31 lat 9 m. 16 d. | |
| 22. | Roar Ljøkelsøy | 31 maja 1976 | 9 marca 2008 | Trondheim | 31 lat 9 m. 6 d. | |
| 23. | Jaroslav Sakala | 14 lipca 1969 | 11 marca 2001 | Harrachov | 31 lat 7 m. 25 d. | |
| 24. | Anders Fannemel | 13 maja 1991 | 17 grudnia 2022 | Ruka | 31 lat 7 m. 4 d. | |
| 25. | Clemens Aigner | 2 lutego 1993 | 16 marca 2024 | Zakopane | 31 lat 1 m. 14 d. | |
| 26. | Christof Duffner | 16 grudnia 1971 | 25 stycznia 2003 | Titisee-Neustadt | 31 lat 1 m. 9 d. | |
| 27. | Daniel Huber | 2 stycznia 1993 | 27 stycznia 2024 | Willingen | 31 lat 25 d. | |
| 28. | Michael Hayböck | 5 marca 1991 | 6 marca 2022 | Lahti | 31 lat 1 d. | |
| 29. | Wojciech Skupień | 9 marca 1976 | 12 stycznia 2007 | Sapporo | 30 lat 10 m. 3 d. | |
| 30. | Jakub Janda | 27 kwietnia 1978 | 1 lutego 2009 | Titisee-Neustadt | 30 lat 9 m. 5 d. | |
| 31. | Jernej Damjan | 28 maja 1983 | 13 grudnia 2013 | Rena | 30 lat 6 m. 15 d. | |
| 32. | Tom Hilde | 22 września 1987 | 19 stycznia 2018 | Bischofshofen | 30 lat 3 m. 19 d. | |
| 33. | Hansjörg Jäkle | 19 października 1971 | 2 marca 2002 | Schönwald | 30 lat 3 m. 14 d. | |
| 34. | Jan Matura | 29 stycznia 1980 | 21 lutego 2010 | Brotterode | 30 lat 23 d. | |
| 35. | Andreas Wank | 18 lutego 1988 | 3 marca 2018 | Rena | 30 lat 13 d. |
Zobacz też
Uwagi
- 1 2 Klasyfikacja może być niepełna z powodu braku informacji na temat dat urodzenia następujących zawodników, którzy wygrywali w swojej karierze co najmniej jeden konkurs PK: Peter Berger, Juho Forsman, Hakon Johnsen, Roland Wakolm.
Przypisy
- ↑ Zawodnicy z prawem startu w Pucharze Kontynentalnym. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2017-01-24]. (pol.).
- ↑ Andrzej Mysiak: Nowy format konkursów lotów zatwierdzony. skokinarciarskie.pl, 2014-06-05. [dostęp 2015-08-19].
- ↑ Kwoty startowe w Pucharze Kontynentalnym. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2017-01-24]. (pol.).
- ↑ Joanna Pyrek: Skoki narciarskie – Zasady CoC. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-12-06].
- ↑ SJ_20120415. skisprungschanzen.com, 2012-04-15. s. 31, 35–38, 43. [dostęp 2012-12-06]. (ang.).
- 1 2 SJ_20120415. skisprungschanzen.com, 2012-04-15. s. 31, 35–43. [dostęp 2012-12-06]. (ang.).
- ↑ FIS-Ski – Younger / Older winner – younger. fis-ski.com. [dostęp 2012-12-06]. (ang.).
- ↑ Adam Kwieciński: Wyniki zawodów. [dostęp 2014-03-18].
- 1 2 FIS-ski – Biographies. fis-ski.com. [dostęp 2012-12-06]. (ang.).
- ↑ Adam Kwieciński: St. Aegyd AUT 1992.12.29 EC. [dostęp 2014-03-18].
- ↑ Adam Kwieciński: Szczyrk POL 1992.02.23 EC. [dostęp 2014-03-18].
- ↑ FIS-Ski – Younger / Older winner – older. fis-ski.com. [dostęp 2012-12-06]. (ang.).
Bibliografia
- SJ_20120415. skisprungschanzen.com, 2012-04-15. s. 31, 35–43. [dostęp 2012-12-06]. (ang.).
- FIS-Ski – FIS Ski Jumping. fis-ski.com. [dostęp 2012-12-06]. (ang.).