Przebieg kariery
Początki
Pierwszy skok w karierze oddał w 1989, kiedy miał pięć lat. W międzynarodowych zawodach po raz pierwszy wystartował 12 sierpnia 2000 podczas konkursu Letniego Grand Prix w Villach.
Sezon 2001/2002
W 2001 wielokrotnie startował się w zawodach Pucharu Kontynentalnego. Pierwszy występ, 26 grudnia 2001 w Sankt Moritz zakończył na 36. miejscu. Dwa dni później w Engelbergu zajął drugą lokatę, zaraz za Mortenem Solemem. 13 stycznia 2002 w Bischofshofen zajął szóste miejsce. 26 stycznia 2002 na mistrzostwach świata juniorów w Schonach także był szósty. 3 lutego 2002 w Braunlage zajął czwarte miejsce w zawodach Pucharu Kontynentalnego. 24 lutego 2002 w Iron Mountain drugi raz w karierze stanął na podium zawodów, ponownie zajmując drugą lokatę. Sezon zakończył na 13. miejscu w klasyfikacji Pucharu Kontynentalnego.
Sezon 2002/2003
Sezon letni
3 sierpnia 2002 w Oberstdorfie podczas zawodów Letniego Pucharu Kontynentalnego zajął trzecie miejsce. W sierpniu i wrześniu 2002 występował w zawodach Letniego Grand Prix, jednak bez znaczących sukcesów. Najwyższe miejsce, 11. zajął 6 września w Lahti.
Puchar Świata
29 listopada 2002 w Ruce po raz pierwszy wystartował w zawodach Pucharu Świata. Zajął 47. pozycję. 4 stycznia 2003 w Innsbrucku zdobył pierwsze w karierze punkty Pucharu Świata, zajmując 22. miejsce. 9 marca 2003 na skoczni Holmenkollbakken w Oslo był 17. Najlepsze miejsce w sezonie zajął podczas ostatnich zawodów, 22 marca 2003 na Velikance w Planicy, gdzie był 11. Natomiast w kwalifikacjach do tych zawodów (20 marca 2003) ustanowił rekord życiowy w długości skoku – osiągnął 224 metry, co było wówczas czwartym wynikiem w historii (Goldberger i Małysz skoczyli po 225 metrów, a Hörl 224,5 metra).
Puchar Kontynentalny
21 grudnia 2002 w Libercu zajął siódme miejsce, a dzień później był piąty. 26 grudnia 2002 w Sankt Moritz na normalnej skoczni zajął drugą pozycję za Bastianem Kaltenböckiem. 28 grudnia 2002 w Engelbergu pierwszy raz w karierze wygrał. 11 stycznia 2003 na normalnej skoczni w Planicy zajął trzecie miejsce, a dzień później na skoczni dużej był drugi. 2 lutego 2003 w Braunlage zajął trzecie miejsce, a 5 lutego w Willingen był drugi. Podobnie 9 lutego 2003 w Zakopanem. 16 lutego 2003 w Eisenerz wygrał konkurs. 21 lutego 2003 w Brotterode był drugi, przegrywając jedynie z Janne Happonenem. 1 marca 2003 w Ruhpolding po raz trzeci wygrał zawody Pucharu Kontynentalnego, dzięki czemu triumfował w całym cyklu.
Sezon 2003/2004
W sezonie 2003/2004 występował głównie w zawodach Pucharu Kontynentalnego. 9 razy znalazł się w pierwszej dziesiątce zawodów, a trzy razy na podium. 9 stycznia 2004 w Sapporo był trzeci. Podobnie dzień później na tej samej skoczni. 15 lutego 2004 w Westby zajął najwyższe w sezonie, drugie miejsce.
Sezon 2004/2005
W sezonie 2004/2005 występował wyłącznie w Pucharze Kontynentalnym (dwukrotnie wystartował w kwalifikacjach do konkursów Pucharu Świata, jednak nie zakwalifikował się do czołowej pięćdziesiątki). Trzy razy zajął miejsce na podium. 8 grudnia 2004 w Lahti był drugi, 13 lutego 2005 w Brotterode trzeci i 26 lutego 2005 w Iron Mountain ponownie drugi. Poza tym 10 razy znalazł się w czołowej dziesiątce zawodów. 5 grudnia 2004 w Rovaniemi był szósty. 27 grudnia 2004 w Engelbergu zajął piątą lokatę. 5 lutego 2005 i 6 lutego 2005 w Braunlage dwa razy zajął szóstą lokatę. 12 marca 2005 w Zakopanem był czwarty. Sezon zakończył na trzeciej pozycji w klasyfikacji Pucharu Kontynentalnego.
Sezon 2005/2006
W Pucharze Świata wystąpił tylko cztery razy, jednak zawsze zajmował miejsca w czwartej dziesiątce zawodów, ani razu nie zdobył punktów do klasyfikacji Pucharu Świata. W Pucharze Kontynentalnym kilka razy znalazł się w pierwszej piętnastce zawodów. 5 grudnia 2005 w Rovaniemi wygrał konkurs. 5 marca 2006 w Vikersund zajął trzecią pozycję. Sezon zakończył na 17. miejscu w klasyfikacji Pucharu Kontynentalnego.
Starty S. Thurnbichlera na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo
Starty S. Thurnbichlera na zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy – szczegółowo
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
| Lp. |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
| 1. |
8 marca |
2000 |
Zaō |
Yamagata |
K-90 |
– |
88,5 m |
86,0 m |
217,5 pkt |
| 2. |
15 lipca |
2000 |
Villach |
Alpenarena |
K-90 |
– |
93,5 m |
96,0 m |
249,5 pkt |
| 3. |
28 grudnia |
2002 |
Engelberg |
Gross-Titlis-Schanze |
K-120 |
– |
129,0 m |
126,0 m |
261,5 pkt |
| 4. |
16 lutego |
2003 |
Eisenerz |
Erzbergschanzen |
K-90 |
– |
99,0 m |
99,5 m |
263,5 pkt |
| 5. |
1 marca |
2003 |
Ruhpolding |
Große Zirmbergschanze |
K-115 |
– |
122,0 m |
128,5 m |
274,4 pkt |
| 6. |
2 marca |
2003 |
Ruhpolding |
Große Zirmbergschanze |
K-115 |
– |
127,0 m |
124,5 m |
277,7 pkt |
| 7. |
5 grudnia |
2005 |
Rovaniemi |
Ounasvaara |
K-90 |
HS-100 |
97,0 m |
98,0 m |
260,0 pkt |
| 8. |
3 marca |
2007 |
Trondheim |
Granåsen |
K-120 |
HS-131 |
132,5 m |
129,0 m |
267,2 pkt |
| 9. |
16 lutego |
2008 |
Iron Mountain |
Pine Mountain |
K-120 |
HS-133 |
133,0 m |
135,5 m |
284,3 pkt |
| 10. |
11 marca |
2008 |
Vikersund |
Vikersundbakken |
K-90 |
HS-100 |
88,0 m |
97,5 m |
238,5 pkt |
| 11. |
22 lutego |
2009 |
Brotterode |
Inselbergschanze |
K-105 |
HS-117 |
120,5 m |
118,0 m |
281,8 pkt |
| 12. |
28 lutego |
2009 |
Wisła |
im. Adama Małysza |
K-120 |
HS-134 |
124,5 m |
126,0 m |
250,4 pkt |
| 13. |
6 marca |
2009 |
Trondheim |
Granåsen |
K-123 |
HS-140 |
128,5 m |
137,0 m |
267,1 pkt |
| 14. |
11 grudnia |
2009 |
Vikersund |
Vikersundbakken |
K-105 |
HS-117 |
109,5 m |
108,0 m |
244.0 pkt |
| 15. |
18 grudnia |
2010 |
Erzurum |
Kiremitliktepe |
K-95 |
HS-109 |
101,0 m |
100,0 m |
252,0 pkt |
| 16. |
19 grudnia |
2010 |
Erzurum |
Kiremitliktepe |
K-95 |
HS-109 |
100,0 m |
100,5 m |
251,5 pkt |
| 17. |
29 stycznia |
2011 |
Bischofshofen |
im. Paula Ausserleitnera |
K-125 |
HS-140 |
134,5 m |
139,5 m |
276,7 pkt |
| 18. |
30 stycznia |
2011 |
Bischofshofen |
im. Paula Ausserleitnera |
K-125 |
HS-140 |
132,5 m |
139,5 m |
272,1 pkt |
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
| Lp. |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Lok. |
Strata |
Zwycięzca |
| 1. |
8 marca |
2000 |
Zaō |
Yamagata |
K-90 |
– |
88,5 m |
86,0 m |
217,5 pkt |
1. |
– |
| 2. |
15 lipca |
2000 |
Villach |
Alpenarena |
K-90 |
– |
93,5 m |
96,0 m |
249,5 pkt |
1. |
– |
| 3. |
27 sierpnia |
2000 |
Winterberg |
Sankt-Georg-Schanze |
K-81 |
– |
82,5 m |
81,0 m |
236,0 pkt |
3. |
2,5 pkt |
Bjørn Einar Romøren |
| 4. |
4 lutego |
2001 |
Ramsau am Dachstein |
Mattensprunganlage |
K-90 |
– |
87,5 m |
88.0 m |
224,0 pkt |
3. |
12,0 pkt |
Markus Eigentler |
| 5. |
28 grudnia |
2001 |
Engelberg |
Gross-Titlis-Schanze |
K-120 |
– |
121,0 m |
125,5 m |
242,2 pkt |
2. |
8,3 pkt |
Morten Solem |
| 6. |
24 lutego |
2002 |
Iron Mountain |
Pine Mountain |
K-120 |
– |
127,5 m |
124,5 m |
252,1 pkt |
2. |
3,8 pkt |
Arttu Lappi |
| 7. |
24 grudnia |
2002 |
Sankt Moritz |
Olympiaschanze |
K-95 |
– |
101,5 m |
101,0 m |
257,5 pkt |
2. |
4,5 pkt |
Bastian Kaltenböck |
| 8. |
28 grudnia |
2002 |
Engelberg |
Gross-Titlis-Schanze |
K-120 |
– |
129,0 m |
126,0 m |
261,5 pkt |
1. |
– |
| 9. |
11 stycznia |
2003 |
Planica |
Srednija Velikanka |
K-90 |
– |
93,5 m |
96,5 m |
251,5 pkt |
3. |
14,0 pkt |
Christian Nagiller |
| 10. |
12 stycznia |
2003 |
Planica |
Srednija Velikanka |
K-90 |
– |
98,0 m |
94,5 m |
261,5 pkt |
2. |
19,0 pkt |
Christian Nagiller |
| 11. |
2 lutego |
2003 |
Braunlage |
Wurmbergschanze |
K-90 |
– |
98,0 m |
94,5 m |
258,5 pkt |
3. |
3,0 pkt |
Morten Solem |
| 12. |
5 lutego |
2003 |
Willingen |
Mühlenkopfschanze |
K-120 |
– |
139,5 m |
139,0 m |
304,3 pkt |
2. |
3,2 pkt |
Michael Möllinger |
| 13. |
9 lutego |
2003 |
Zakopane |
Wielka Krokiew |
K-120 |
– |
135,5 m |
128,5 m |
278,7 pkt |
2. |
0,6 pkt |
Daniel Forfang |
| 14. |
16 lutego |
2003 |
Eisenerz |
Erzbergschanzen |
K-90 |
– |
99,0 m |
99,5 m |
263,5 pkt |
1. |
– |
| 15. |
21 lutego |
2003 |
Brotterode |
Inselbergschanze |
K-98 |
– |
105,0 m |
107,5 m |
267,0 pkt |
2. |
12,0 pkt |
Janne Happonen |
| 16. |
1 marca |
2003 |
Ruhpolding |
Große Zirmbergschanze |
K-115 |
– |
122,0 m |
128,5 m |
274,4 pkt |
1. |
– |
| 17. |
2 marca |
2003 |
Ruhpolding |
Große Zirmbergschanze |
K-115 |
– |
127,0 m |
124,5 m |
277,7 pkt |
1. |
– |
| 18. |
9 stycznia |
2004 |
Sapporo |
Miyanomori |
K-90 |
HS-98 |
94,0 m |
86,0 m |
228,5 pkt |
3. |
11,5 pkt |
Stefan Kaiser |
| 19. |
10 stycznia |
2004 |
Sapporo |
Ōkurayama |
K-120 |
HS-134 |
112,5 m |
115,0 m |
204,5 pkt |
3. |
21,4 pkt |
Akira Higashi |
| 20. |
15 lutego |
2004 |
Westby |
Snowflake |
K-106 |
HS-117 |
121,5 m |
114,0 m |
272,3 pkt |
2. |
9,0 pkt |
Jernej Damjan |
| 21. |
8 grudnia |
2004 |
Lahti |
Salpausselkä |
K-116 |
HS-130 |
125,0 m |
– |
131,7 pkt |
3. |
5,9 pk |
Roland Müller |
| 22. |
13 lutego |
2005 |
Brotterode |
Inselbergschanze |
K-105 |
HS-117 |
105,0 m |
115,0 m |
248,0 pkt |
3. |
26,9 pkt |
Kalle Keituri |
| 23. |
26 lutego |
2005 |
Iron Mountain |
Pine Mountain |
K-120 |
HS-133 |
128,0 m |
134,0 m |
268,6 pkt |
2. |
4,1 pkt |
Anders Bardal |
| 24. |
5 grudnia |
2005 |
Rovaniemi |
Ounasvaara |
K-90 |
HS-100 |
97,0 m |
98,0 m |
260,0 pkt |
1. |
– |
| 25. |
5 marca |
2006 |
Vikersund |
Vikersundbakken |
K-90 |
HS-100 |
98,5 m |
98,0 m |
264,5 pkt |
3. |
4,0 pkt |
Thomas Lobben |
| 26. |
25 lutego |
2007 |
Oberhof |
Hans-Renner-Schanze |
K-90 |
HS-96 |
93,0 m |
96,0 m |
234,0 pkt |
3. |
3,0 pkt |
Lukáš Hlava |
| 27. |
3 marca |
2007 |
Trondheim |
Granåsen |
K-120 |
HS-131 |
132,5 m |
129,0 m |
267,2 pkt |
1. |
– |
| 28. |
10 marca |
2007 |
Vikersund |
Vikersundbakken |
K-90 |
HS-100 |
95,5 m |
99,5 m |
256,5 pkt |
2. |
4,5 pkt |
Peter Žonta |
| 29. |
21 grudnia |
2007 |
Garmisch-Partenkirchen |
Große Olympiaschanze |
K-125 |
K-140 |
126,5 m |
130,5 m |
240,1 pkt |
3. |
15,8 pkt |
Martin Schmitt |
| 30. |
12 stycznia |
2008 |
Sapporo |
Ōkurayama |
K-120 |
HS-134 |
133,5 m |
121,5 m |
253,6 pkt |
2. |
4,3 pkt |
Jure Šinkovec |
| 31. |
13 stycznia |
2008 |
Sapporo |
Ōkurayama |
K-120 |
HS-134 |
128,5 m |
131.0 m |
267,1 pkt |
3. |
19,0 pkt |
Bastian Kaltenböck |
| 32. |
2 lutego |
2008 |
Zakopane |
Wielka Krokiew |
K-120 |
HS-134 |
129,0 m |
127,5 m |
263,2 pkt |
3. |
2,8 pkt |
Lars Bystøl |
| 33. |
10 lutego |
2008 |
Hinterzarten |
Adlerschanze |
K-95 |
HS-108 |
105,5 m |
– |
137,5 pkt |
2. |
6,5 pkt |
Lars Bystøl |
| 34. |
16 lutego |
2008 |
Iron Mountain |
Pine Mountain |
K-120 |
HS-133 |
133,0 m |
135,5 m |
284,3 pkt |
1. |
– |
| 35. |
1 marca |
2008 |
Whistler |
Whistler Olympic Park |
K-125 |
HS-140 |
136,0 m |
128,0 m |
255.2 pkt |
3. |
4,2 pkt |
Bastian Kaltenböck |
| 36. |
11 marca |
2008 |
Vikersund |
Vikersundbakken |
K-90 |
HS-100 |
88,0 m |
97,5 m |
238,5 pkt |
1. |
– |
| 37. |
14 lutego |
2009 |
Iron Mountain |
Pine Mountain |
K-120 |
HS-133 |
131,0 m |
139,0 m |
286,0 pkt |
2. |
3,1 pkt |
Lukas Müller |
| 38. |
15 lutego |
2009 |
Iron Mountain |
Pine Mountain |
K-120 |
HS-133 |
129,5 m |
143,5 m |
281,4 pkt |
2. |
11,3 pkt |
Lukas Müller |
| 39. |
21 lutego |
2009 |
Brotterode |
Inselbergschanze |
K-105 |
HS-117 |
114,0 m |
116,5 m |
267,9 pkt |
2. |
4,1 pkt |
Lukas Müller |
| 40. |
22 lutego |
2009 |
Brotterode |
Inselbergschanze |
K-105 |
HS-117 |
120,5 m |
118,0 m |
281,8 pkt |
1. |
– |
| 41. |
28 lutego |
2009 |
Wisła |
im. Adama Małysza |
K-120 |
HS-134 |
124,5 m |
126,0 m |
250,4 pkt |
1. |
– |
| 42. |
6 marca |
2009 |
Trondheim |
Granåsen |
K-123 |
HS-140 |
128,5 m |
137,0 m |
267,1 pkt |
1. |
– |
| 43. |
7 marca |
2009 |
Trondheim |
Granåsen |
K-123 |
HS-140 |
130,0 m |
135,5 m |
267,1 pkt |
3. |
5,1 pkt |
Thomas Lobben |
| 44. |
8 grudnia |
2009 |
Rovaniemi |
Ounasvaara |
K-90 |
HS-100 |
95,0 m |
95,0 m |
250,5 pkt |
2. |
5,0 pkt |
Lukas Müller |
| 45. |
9 grudnia |
2009 |
Rovaniemi |
Ounasvaara |
K-90 |
HS-100 |
93,0 m |
97.0 m |
249,5 pkt |
2. |
7,5 pkt |
Andreas Strolz |
| 46. |
11 grudnia |
2009 |
Vikersund |
Vikersundbakken |
K-105 |
HS-117 |
109,5 m |
108,0 m |
244.0 pkt |
1. |
– |
| 47. |
12 grudnia |
2009 |
Vikersund |
Vikersundbakken |
K-105 |
HS-117 |
115,0 m |
118,0 m |
274,4 pkt |
2. |
0,2 pkt |
Lukas Müller |
| 48. |
18 grudnia |
2010 |
Erzurum |
Kiremitliktepe |
K-95 |
HS-109 |
101,0 m |
100,0 m |
252,0 pkt |
1. |
– |
| 49. |
19 grudnia |
2010 |
Erzurum |
Kiremitliktepe |
K-95 |
HS-109 |
100,0 m |
100,5 m |
251,5 pkt |
1. |
– |
| 50. |
29 stycznia |
2011 |
Bischofshofen |
im. Paula Ausserleitnera |
K-125 |
HS-140 |
134,5 m |
139,5 m |
276,7 pkt |
1. |
– |
| 51. |
30 stycznia |
2011 |
Bischofshofen |
im. Paula Ausserleitnera |
K-125 |
HS-140 |
132,5 m |
139,5 m |
272,1 pkt |
1. |
– |
| 52. |
19 lutego |
2011 |
Kranj |
Bauhenk |
K-100 |
HS-109 |
106,0 m |
106,0 m |
253,6 pkt |
3. |
9,4 pkt |
Dejan Judež |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
| Lp. |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Lok. |
Strata |
Zwycięzca |
| 1. |
3 sierpnia |
2002 |
Oberstdorf |
Schattenbergschanze |
K-90 |
– |
95,0 m |
90,5 m |
243,0 pkt |
3. |
15,5 pkt |
Frank Löffler |
| 2. |
8 lipca |
2005 |
Velenje |
Grajski grič |
K-85 |
HS-94 |
90,5 m |
89,5 m |
250,5 pkt |
2. |
11,5 pkt |
Robert Kranjec |
| 3. |
8 lipca |
2006 |
Velenje |
Grajski grič |
K-85 |
HS-94 |
89.0 m |
91,0 m |
248,5 pkt |
2. |
6,0 pkt |
Jan Mazoch |
| 4. |
23 lipca |
2006 |
Villach |
Alpenarena |
K-90 |
HS-98 |
97,0 m |
92,0 m |
250,5 pkt |
3. |
17,0 pkt |
Gregor Schlierenzauer |
| 5. |
29 lipca |
2006 |
Oberstdorf |
Schattenbergschanze |
K-120 |
HS-137 |
128,0 m |
121,5 m |
248,1 pkt |
3. |
19,3 pkt |
Antonín Hájek |
| 6. |
19 sierpnia |
2006 |
Lillehammer |
Lysgårdsbakken |
K-90 |
HS-100 |
99,5 m |
94,0 m |
253,5 pkt |
3. |
10,5 pkt |
Kenshirō Itō |
| 7. |
20 sierpnia |
2006 |
Lillehammer |
Lysgårdsbakken |
K-90 |
HS-100 |
97,0 m |
100,0 m |
262,5 pkt |
3. |
4,5 pkt |
Thomas Lobben |
| 8. |
4 sierpnia |
2007 |
Oberstdorf |
Schattenbergschanze |
K-120 |
HS-137 |
123,0 m |
130,0 m |
254,9 pkt |
3. |
32,2 pkt |
Georg Späth |
| 9. |
15 września |
2007 |
Villach |
Alpenarena |
K-90 |
HS-98 |
93,0 m |
95,5 m |
249,0 pkt |
2. |
8,5 pkt |
Primož Pikl |
| 10. |
16 września |
2007 |
Villach |
Alpenarena |
K-90 |
HS-98 |
94,0 m |
99,0 m |
261,5 pkt |
1. |
– |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie
Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu
Bibliografia
Zwycięzcy edycji zimowych |
|
|---|
Zwycięzcy edycji letnich |
|
|---|