Przebieg kariery
W zawodach międzynarodowych debiutował jako czternastolatek. 4 lipca 2003 zajął 35. miejsce w zawodach Letniego Pucharu Kontynentalnego w słoweńskim Velenje[2]. W 2006 zdobył pierwsze punkty FIS Cup – 21 stycznia był 15. w Ljubnie[3].
W 2012 na skoczni w Oberstdorfie ustanowił swój rekord życiowy wynoszący 202 metry[4].
Pierwsze punkty w Pucharze Kontynentalnym zdobył ponad 9 lat po debiucie. 28 grudnia 2012 zajął 26. miejsce w Engelbergu. 13 stycznia 2013 stanął po raz pierwszy na podium zawodów tej rangi, zajmując 3. miejsce w Sapporo. 3 lutego 2013 zadebiutował w Pucharze Świata. Na skoczni mamuciej Čerťák w Harrachovie zajął 39. miejsce. Był to jedyny w karierze Zupančiča występ w konkursie głównym tego cyklu[5][6].
W sezonie 2014/2015 zajął trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej zarówno letniej, jak i zimowej części Pucharu Kontynentalnego[7]. Łącznie w trakcie sezonu siedmiokrotnie stawał na podium cyklu, z czego pięciokrotnie latem[8]. W Pucharze Kontynentalnym 2016/2017 pięciokrotnie stawał na podium, w tym dwukrotnie na najwyższym stopniu[9]. W klasyfikacji generalnej cyklu zajął 2. miejsce[7]. W Letnim Pucharze Kontynentalnym 2017 trzy razy zajmował lokaty w pierwszej trójce[10].
W oficjalnych zawodach międzynarodowych po raz ostatni wystartował we wrześniu 2018, zajmując pozycje w piątej dziesiątce w konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego w Stams[11]
Od sezonu 2018/2019, wspólnie z Jaką Rusem, pełni funkcję asystenta trenera Jure Radelja w reprezentacji Chin[12].
Starty M. Zupančiča na uniwersjadzie – szczegółowo
| Miejsce |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Konkurs |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Strata |
Zwycięzca |
| 15. |
14 grudnia |
2013 |
Predazzo |
Trampolino Dal Ben |
K-95 |
HS-106 |
indywid. |
96,5 m |
98,0 m |
239,1 pkt |
31,2 pkt |
Sami Niemi |
| 6. |
17 grudnia |
2013 |
Predazzo |
Trampolino Dal Ben |
K-95 |
HS-106 |
druż. mix.[a] |
93,5 m |
93,5 m |
487,5 pkt (235,3 pkt) |
20,6 pkt |
Rosja I |
| 5. |
18 grudnia |
2013 |
Predazzo |
Trampolino Dal Ben |
K-95 |
HS-106 |
druż.[b] |
97,0 m |
95,5 m |
719,8 pkt (239,9 pkt) |
35,7 pkt |
Polska |
| 14. |
20 grudnia |
2013 |
Predazzo |
Trampolino Dal Ben |
K-120 |
HS-134 |
indywid. |
124,5 m |
118,5 m |
240,1 pkt |
38,5 pkt |
Krzysztof Biegun |
| 6. |
27 stycznia |
2015 |
Szczyrbskie Jezioro |
MS 1970 B |
K-90 |
HS-100 |
indywid. |
95,5 m |
86,5 m |
230,5 pkt |
18,3 pkt |
Władimir Zografski |
Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata
Opracowano na podstawie materiału źródłowego:[13]
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w poszczególnych konkursach LGP
Opracowano na podstawie materiału źródłowego:[13]
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
| Lp. |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Lok. |
Strata |
Zwycięzca |
| 1. |
13 stycznia |
2013 |
Sapporo |
Ōkurayama |
K-120 |
HS-134 |
132,0 m |
121,0 m |
251,9 pkt |
3. |
5,8 pkt |
Kim René Elverum Sorsell |
| 2. |
28 grudnia |
2014 |
Engelberg |
Gross-Titlis-Schanze |
K-125 |
HS-137 |
126,5 m |
132,0 m |
258,1 pkt |
2. |
4,0 pkt |
Tom Hilde |
| 3. |
16 stycznia |
2015 |
Sapporo |
Miyanomori |
K-90 |
HS-100 |
100,0 m |
91,0 m |
251,0 pkt |
1. |
— |
| 4. |
14 stycznia |
2017 |
Garmisch-Partenkirchen |
Große Olympiaschanze |
K-125 |
HS-140 |
123,0 m |
129,5 m |
241,7 pkt |
3. |
33,1 pkt |
Anže Lanišek |
| 5. |
15 stycznia |
2017 |
Garmisch-Partenkirchen |
Große Olympiaschanze |
K-125 |
HS-140 |
134,0 m |
129,0 m |
257,5 pkt |
1. |
— |
| 6. |
20 stycznia |
2017 |
Sapporo |
Miyanomori |
K-90 |
HS-100 |
100,5 m |
95,0 m |
253,7 pkt |
1. |
— |
| 7. |
22 stycznia |
2017 |
Sapporo |
Ōkurayama |
K-120 |
HS-134 |
131,5 m |
123,5 m |
222,9 pkt |
3. |
21,9 pkt |
Andreas Wank |
| 8. |
11 lutego |
2017 |
Brotterode |
Inselbergschanze |
K-105 |
HS-117 |
118,5 m |
115,5 m |
253,8 pkt |
2. |
0,7 pkt |
Nejc Dežman |
Opracowano na podstawie materiału źródłowego:[13]
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
| Nr |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Przypisy |
| 1. |
19 sierpnia |
2017 |
Wisła |
im. Adama Małysza |
K-120 |
HS-134 |
127,0 m |
130,5 m |
279,9 pkt |
— |
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
| Nr |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Lok. |
Strata |
Zwycięzca |
| 1. |
6 lipca |
2014 |
Kranj |
Bauhenk |
K-100 |
HS-109 |
106,0 m |
102,0 m |
233,9 pkt |
3. |
11,1 pkt |
Peter Prevc |
| 2. |
1 sierpnia |
2014 |
Wisła |
im. Adama Małysza |
K-120 |
HS-134 |
126,0 m |
123,5 m |
261,6 pkt |
3. |
16,4 pkt |
Cene Prevc |
| 3. |
16 sierpnia |
2014 |
Kuopio |
Puijo |
K-120 |
HS-127 |
123,0 m |
124,5 m |
227,9 pkt |
2. |
9,7 pkt |
Cene Prevc |
| 4. |
17 sierpnia |
2014 |
Kuopio |
Puijo |
K-120 |
HS-127 |
130,0 m |
123,0 m |
243,3 pkt |
2. |
14,7 pkt |
Cene Prevc |
| 5. |
20 września |
2014 |
Stams |
Brunnentalschanzen |
K-105 |
HS-115 |
108,5 m |
105,0 m |
242,4 pkt |
3. |
19,4 pkt |
Jakub Wolny |
| 6. |
7 lipca |
2017 |
Kranj |
Bauhenk |
K-100 |
HS-109 |
103,0 m |
111,5 m |
282,8 pkt |
2. |
1,9 pkt |
Klemens Murańka |
| 7. |
18 sierpnia |
2017 |
Szczyrk |
Skalite |
K-95 |
HS-106 |
95,5 m |
101,5 m |
247,8 pkt |
3. |
3,0 pkt |
Aleksander Zniszczoł |
| 8. |
19 sierpnia |
2017 |
Wisła |
im. Adama Małysza |
K-120 |
HS-134 |
127,0 m |
130,5 m |
279,9 pkt |
1. |
— |
Opracowano na podstawie materiału źródłowego:[13]
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych FIS Cup chronologicznie
| Nr |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
| 1. |
15 lutego |
2014 |
Brattleboro |
Harris Hill |
K-88 |
HS-98 |
96,5 m |
95,5 m |
261,5 pkt |
| 2. |
16 lutego |
2014 |
Brattleboro |
Harris Hill |
K-88 |
HS-98 |
100,5 m |
92,0 m |
264,5 pkt |
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cup chronologicznie
| Lp. |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Lok. |
Strata |
Zwycięzca |
| 1. |
15 lutego |
2014 |
Brattleboro |
Harris Hill |
K-88 |
HS-98 |
96,5 m |
95,5 m |
261,5 pkt |
1. |
– |
| 2. |
16 lutego |
2014 |
Brattleboro |
Harris Hill |
K-88 |
HS-98 |
100,5 m |
92,0 m |
264,5 pkt |
1. |
– |
| 3. |
11 grudnia |
2015 |
Notodden |
Tveitanbakken |
K-90 |
HS-100 |
96,0 m |
94,0 m |
249,5 pkt |
2. |
3,5 pkt |
Danny Queck |
| 4. |
14 stycznia |
2018 |
Zakopane |
Wielka Krokiew |
K-125 |
HS-140 |
130,0 m |
129,0 m |
244,2 pkt |
3. |
18,8 pkt |
Stefan Huber |
Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cup
Opracowano na podstawie materiału źródłowego:[13]
Przypisy
- ↑ Miran Zupančič (Słowenia). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2017-06-05]. (pol.).
- ↑ ZUPANCIC Miran - Athlete Information; Season 2004. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-06]. (ang.).
- ↑ ZUPANCIC Miran - Athlete Information; Season 2006. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-06]. (ang.).
- ↑ 33rd World Cup Competition - Planica (SLO) - Flying Hill Individual - Start List Training & Qualification. data.fis-ski.com, 2012-03-20. [dostęp 2014-04-26].
- ↑ ZUPANCIC Miran - Athlete Information; Season 2013. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-06]. (ang.).
- ↑ ZUPANCIC Miran - Athlete Information; World Cup. fis-ski.com. [dostęp 2019-12-23]. (ang.).
- 1 2 ZUPANCIC Miran - Athlete Information; Continental Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-06]. (ang.).
- ↑ ZUPANCIC Miran - Athlete Information; Season 2015. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-06]. (ang.).
- ↑ ZUPANCIC Miran - Athlete Information; Season 2017. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-06]. (ang.).
- ↑ ZUPANCIC Miran - Athlete Information; Season 2018. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-06]. (ang.).
- ↑ ZUPANCIC Miran - Athlete Information; Season 2019. fis-ski.com. [dostęp 2019-12-23]. (ang.).
- ↑ Alenka Teran Košir: Intervju, za katerega smo potrebovali posebno dovoljenje. siol.net, 2018-11-18. [dostęp 2018-12-27]. (słoweń.).
- 1 2 3 4 5 Adam Kwieciński: ZUPANCIC Miran. [dostęp 2022-11-21].
- ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping 2012/2013 - Cupstandings. fis-ski.com, 2013-03-17. [dostęp 2022-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-28)]. (ang.).
- ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping 2013/2014 - Cupstandings. fis-ski.com, 2014-03-15. [dostęp 2022-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-21)]. (ang.).
- ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping 2014/2015 - Cupstandings. fis-ski.com, 2015-03-15. [dostęp 2022-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-28)]. (ang.).
- ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping 2015/2016 - Cupstandings. fis-ski.com, 2016-03-13. [dostęp 2022-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-28)]. (ang.).
- ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping 2016/2017 - Cupstandings. fis-ski.com, 2017-03-19. [dostęp 2022-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-28)]. (ang.).
- ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping 2017/2018 - Cupstandings. fis-ski.com, 2018-03-18. [dostęp 2022-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-28)]. (ang.).
- ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping - Cup Standings 2013. fis-ski.com, 2013-09-22. [dostęp 2022-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-25)]. (ang.).
- ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping - Cup Standings 2014. fis-ski.com, 2014-09-28. [dostęp 2022-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-25)]. (ang.).
- ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping - Cup Standings 2015. fis-ski.com, 2015-10-04. [dostęp 2022-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-25)]. (ang.).
- ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping - Cup Standings 2016. fis-ski.com, 2016-10-01. [dostęp 2022-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-25)]. (ang.).
- ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping - Cup Standings 2017. fis-ski.com, 2017-10-01. [dostęp 2022-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-25)]. (ang.).
- ↑ Cup Standings FIS Cup 2005/2006. fis-ski.com. [dostęp 2022-11-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-11-29)]. (ang.).
- ↑ Cup Standings FIS Cup 2006/2007. fis-ski.com, 2007-03-15. [dostęp 2022-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-22)]. (ang.).
- ↑ Cup Standings FIS Cup 2007/2008. fis-ski.com, 2008-05-19. [dostęp 2022-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-07-05)]. (ang.).
- ↑ Cup Standings FIS Cup 2008/2009. fis-ski.com, 2009-03-09. [dostęp 2022-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-07-05)]. (ang.).
- ↑ FIS Cup 2009/2010 Cupstandings. fis-ski.com, 2010-03-07. [dostęp 2022-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-07-05)]. (ang.).
- ↑ FIS Cup 2010/2011 Cupstandings. fis-ski.com, 2011-03-10. [dostęp 2022-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-07-05)]. (ang.).
- ↑ FIS Cup 2011/2012 Cupstandings. fis-ski.com, 2012-03-18. [dostęp 2022-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-07-05)]. (ang.).
- ↑ FIS Cup 2013/2014 Cupstandings. fis-ski.com, 2014-02-28. [dostęp 2022-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-07-05)]. (ang.).
- ↑ FIS Cup 2015/2016 Cupstandings. fis-ski.com, 2016-03-12. [dostęp 2022-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-07-05)]. (ang.).
- ↑ FIS Cup 2017/2018 Cupstandings. fis-ski.com, 2018-03-18. [dostęp 2022-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-07-05)]. (ang.).