Steganotaenia araliacea

Steganotaenia araliacea
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

astropodobne

Rząd

selerowce

Rodzina

selerowate

Rodzaj

Steganotaenia

Gatunek

Steganotaenia araliacea

Nazwa systematyczna
Steganotaenia araliacea Hochest.
Flora 27(1 Beibl.): 4 (1844)[3]
Synonimy

Peucedanum araliaceum (Hochst.) Benth. & Hook.f. ex Vatke[3]

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]

Steganotaenia araliacea – gatunek rośliny z rodziny selerowatych. Występuje na rozległych obszarach Afryki Subsaharyjskiej[3].

Odmiany

W obrębie gatunku wyróżniane są dwie odmiany[3]:

  • Steganotaenia araliacea var. araliacea
  • Steganotaenia araliacea var. daramolana Jacq.-Fél.

Skład fitochemiczny

Roślina zawiera szereg substancji działających cytostatycznie na różne linie komórek nowotworowych, są to m.in.[5]:

  • steganacyna
  • steganangina
  • steganolid A
  • steganol
  • steganon
  • episteganangina (keton steganonu)
  • steganonian B

Nadto pozbawiony takich właściwości steganonian A[6][7].

Przypisy

  1. ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. ↑ Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-05-01] (ang.).
  3. 1 2 3 4 Steganotaenia araliacea Hochst., [w:] Plants of the World Online [online], Royal Botanic Gardens, Kew [dostęp 2024-11-24].
  4. ↑ Steganotaenia araliacea, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
  5. ↑ R.W. Wang, L.I. Rebhum, S.M. Kupchan „Antimitotic and antitubulin activity of the tumor inhibitor steganacin.”, Cancer Res, VIII 1977, Tom 37 (9), str. 3071-9. http://cancerres.aacrjournals.org/content/37/9/3071
  6. ↑ S.M. Kupchan , R.W. Britton, M.F. Ziegler, C.J. Gilmore, R.J. Restivo, R.F. Bryan „Steganacin and steganangin, novel antileukemic lignan lactones from Steganotaenia araliacea.”, Journal Of The American Chemical Society [Am Chem Soc], 21 II 1973, Tom 95 (4), str. 1335-6
  7. ↑ D.B. Wickramaratne, T. Pengsuparp, W. Mar, H.B. Chai, T.E. Chagwedera, C.W. Beecher, N.R. Farnsworth, A.D. Kinghorn, J.M. Pezzuto, G.A. Cordell „Novel antimitotic dibenzocyclo-octadiene lignan constituents of the stem bark of Steganotaenia araliacea.”, Journal Of Natural Products [Nat Prod], XII 1993, Tom 56 (12), str. 2083-90
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.