Surmia żółtokwiatowa

Surmia żółtokwiatowa
Ilustracja
Kwiaty
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

astropodobne

Rząd

jasnotowce

Rodzina

bignoniowate

Rodzaj

surmia

Gatunek

surmia żółtokwiatowa

Nazwa systematyczna
Catalpa ovata George Don
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]

Ulistniona korona drzewa

Surmia żółtokwiatowa (Catalpa ovata) – gatunek drzewa liściastego o szerokiej koronie[4] należący do rodziny bignoniowatych. Drzewo to jest gatunkiem typowym dla Chin i Tybetu, gdzie dorasta do 10-15 metrów wysokości, ze względu na jej dekoracyjność, uprawia się ja w wielu krajach w tym w Polsce.

Morfologia

Pokrój
Drzewo o szerokiej koronie osadzonej na krótkim pniu, rzadko dorasta 15 metrów wysokości, z reguły jest to około 10 metrów[4].
Liście
Szerokojajowate dorastające do 10–20 cm[4], podzielone do 2 par bocznych klap, z wierzchu liście aksamitnie owłosione, od spodu nagie, z plamkami nektarników w kątach łączeń nerwacji liści, nerwacja barwy ciemnowiśniowej, dojrzałe liście lekko sztywne i na wierzchołku krótko-zaostrzone[4].
Kwiaty
Nieduże dorastające maksymalnie do 3 cm ∅[4], skupione w wielokwiatowych wiechach, barwy kremowej lub żółtawej z ciemniejszymi smugami i plamkami, miododajne[4].
Owoce
Podobne do owoców surmii bignoniowej torebki – długie i cylindryczne. Pozostają na drzewie przez całą zimę.
Korzenie
Mięsiste i dość grube, słabo rozgałęzione[4].

Wymagania

Drzewo ciepło- i światłolubne, wymagające miejsc nasłonecznionych, a także osłoniętych od wiatrów. Dobrze rośnie na glebach suchych, toleruje również gleby piaszczyste suche, oraz żyzne i świeże[4].

Zastosowanie

Najmniej dekoracyjna surmia z wszystkich uprawianych w Polsce, ze względu na mało efektowne kwiaty, jednak wysoko odporna na zanieczyszczenia miejskie i najbardziej odporna na mrozy. Używana do nasadzeń alejowych i pojedynczych jako drzewo soliterowe[4].

Przypisy

  1. ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. ↑ Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2012-06-21] (ang.).
  3. ↑ Catalpa ovata, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Włodzimierz Seneta, Jakub Dolatowski: Dendrologia. Warszawa: PWN, 2011, s. 466-467. ISBN 978-83-01-15369-4.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.