Trąba (instrument muzyczny)

Trąba – instrument muzyczny z grupy dętych.

Terminem „trąba”, zamiennie z określeniami „róg” i „tuba”, w polskiej literaturze muzycznej określa się instrumenty dęte ustnikowe o długim, wąskim i nieznacznie stożkowym profilu, które na ogół nie mają otworów bocznych ani innych przyrządow pozwalających regulować długość czynną piszczałki (np. wentyli lub krąglików). Trąby mogą mieć różny kształt – od całkowicie prostego, przez zagięty, po zawinięty[1]. Przykładowymi trąbami są trąby fanfarowe zwane egipskimi wykorzystane w instrumentarium Aidy Verdiego[2][3], chińska trąba tongqin[4], trąby z kości słoniowych i rogów antylopy używane m.in. przez szczepy Batwa[5], używane przez Inków i zachowane do współczesności trąby Waqra Phuku[6], trąby z muszli wykorzystywane przez ludy Ameryki Środkowej i Oceanii[7], hebrajska hasosra[8], róg alpejski wykorzystywany m.in. do zagrywania melodii pieśni Kuhreihen[9], tybetańska trąba obrzędowa z brązu lapa[10], kurpiowska ligawka, pomorska bazuna i podhalańska trombita[11], starożytna trąba lur[12], oraz rzymska trąba sygnałowa cornu[13]

Przypisy

  1. Włodzimierz Kamiński: Instrumenty muzyczne na ziemiach polskich. Zarys problematyki rozwojowej. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1971, s. 47–49, 57, 65–66, 120. OCLC 830914178.
  2. Mieczysław Drobner: Instrumentoznawstwo i akustyka. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1997, s. 168. ISBN 83-224-0469-7.
  3. Kazimierz Sikorski: Instrumentoznawstwo. Kraków: PWM, 1975, s. 171. OCLC 750005911.
  4. Chodkowski 2006 ↓, s. 15.
  5. Chodkowski 2006 ↓, s. 16.
  6. Chodkowski 2006 ↓, s. 32.
  7. Chodkowski 2006 ↓, s. 39.
  8. Chodkowski 2006 ↓, s. 352.
  9. Chodkowski 2006 ↓, s. 470, 968.
  10. Chodkowski 2006 ↓, s. 478.
  11. Chodkowski 2006 ↓, s. 493, 702.
  12. Chodkowski 2006 ↓, s. 504.
  13. Chodkowski 2006 ↓, s. 775.

Bibliografia

  • Encyklopedia muzyki. Andrzej Chodkowski (red.). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-13410-0.

Linki zewnętrzne