Turno (województwo lubelskie)
| wieś | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2021) | |
| Strefa numeracyjna |
82 |
| Kod pocztowy |
21-230[3] |
| Tablice rejestracyjne |
LPA |
| SIMC |
0108460[4] |
Położenie na mapie gminy Sosnowica ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa lubelskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu parczewskiego ![]() | |
Turno – wieś w Polsce, położona w województwie lubelskim, w powiecie parczewskim, w gminie Sosnowica[4][6].
W latach 1867–1927 miejscowość była siedzibą gminy Turno. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego.
Wieś stanowi sołectwo w gminie Sosnowica. W skład sołectwa Turno wchodzi także Turno-Osada[7]. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 180 mieszkańców[8].
Nazwa miejscowości pochodzi od znamienitego rodu szlacheckiego – Turno herbu Trzy Kotwice. Obecnie nazwisko Turno możemy spotkać na terenach Wielkopolski oraz Mazowsza.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Trójcy Świętej w Sosnowicy.
Przypisy
- ↑ Wieś Turno w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2023-06-02], liczba ludności na podstawie danych GUS.
- ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2023-06-02].
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1314 [zarchiwizowane 2022-10-26].
- 1 2 GUS. Wyszukiwarka TERYT
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 141683
- ↑ Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
- ↑ Strona gminy, sołectwa
- ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
Linki zewnętrzne
- 2.) Turna, wieś i folwark, powiat włodawski, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XII: Szlurpkiszki – Warłynka, Warszawa 1892, s. 646.
_location_map.png)



