Ułła (rzeka)

Ułła

Kontynent	Europa
Państwo	Białoruś
Lokalizacja	obwód witebski
Rzeka
Długość	123 km
Powierzchnia zlewni	4090 km²
Średni przepływ	25,4 m³/s u ujścia
Źródło
Miejsce	Jezioro Lepelskie
Współrzędne	54°53′26,2″N 28°41′40,6″E/54,890600 28,694600
Ujście
Recypient	Dźwina
Współrzędne	55°14′12,5″N 29°14′12,1″E/55,236800 29,236700
Położenie na mapie Białorusi źródło ujście

Ułła (t. Uła, Wuła, Ulanka, Wulanka; biał. Ула, Вула, Вульянка, Ульянка; ros. Улла) – rzeka w północnej Białorusi (obwód witebski), lewy dopływ Dźwiny w zlewisku Morza Bałtyckiego. Długość – 123 km, powierzchnia zlewni – 4090 km², średni przepływ u ujścia – 25,4 m³/s, spadek – 30,2 m, nachylenie – 0,4‰.

Wypływa z Jeziora Lepelskiego w miasteczku Lepel i płynie na wschód przez Pojezierze Lepelskie. Koło miasteczka Czaśniki raptownie skręca na północ, spływa na Równinę Połocką i uchodzi do Dźwiny we wsi Ułła. Duży przybór wiosenny – zwykle 4,6 m nad zwykłym poziomem, maksymalnie 7,3 m.

Podczas wojny litewsko-rosyjskiej 1558–1570 nad Ułłą wojska litewskie dwukrotnie pokonały wojska rosyjskie: w 1564 roku pod wodzą Mikołaja Radziwiłła Rudego i Grzegorza Chodkiewicza, oraz w 1567 pod dowództwem Romana Sanguszki.

• rzeki Europy

• Hasło река Улла. poseidon.by. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-05-29)]. w Белорусский Посейдон (biał. / ros.)
• Ułła, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XII: Szlurpkiszki – Warłynka, Warszawa 1892, s. 789 .