USS San Juan (SSN-751)
2.jpg) | |
| Klasa | |
|---|---|
| Typ | |
| Historia | |
| Stocznia | |
| Położenie stępki | |
| Wodowanie | |
 US Navy
| |
| Wejście do służby | |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność • na powierzchni • w zanurzeniu |
|
| Długość |
110 m |
| Szerokość |
10 m |
| Zanurzenie testowe |
300 m |
| Rodzaj kadłuba |
dwukadłubowy |
| Materiał kadłuba | |
| Napęd | |
| 1 reaktor S6G chłodzony wodą 1 turbina o mocy 30.000 KM napędzająca jedną śrubę | |
| Prędkość • na powierzchni • w zanurzeniu • taktyczna |
|
| Sensory | |
| • radar:AN/BPS-15 • sonary: AN/BQQ-5 i AN/BQS-15 antena holowana TB-16 | |
| Uzbrojenie | |
| 26 x Mk 48 ADCAP, Tomahawk SLCM 12 Tomahawk SLCM w VLS miny: Mk.67 SLMM, Mk.60 Captor | |
| Wyrzutnie torpedowe |
• torpedowe: 4 x 533 mm na dziobie |
| Załoga |
132 oficerów i marynarzy |
USS San Juan (SSN-751) amerykański myśliwski okręt podwodny o napędzie atomowym. Pierwszy okręt ulepszonego typu 688i (Improved), stanowiącego pochodną okrętów typu 688. W odróżnieniu od oryginalnych okrętów 688, „San Juan” (SSN-751) dysponuje możliwością działania pod lodem oraz stawiania pól minowych. Okręt należy do grupy jednostek 688, które obok wyposażenia w dwanaście pionowych wyrzutni pocisków manewrujących, otrzymały usprawniony system napędowy oraz zostały znacznie bardziej wyciszone względem pierwowzoru. Na skutek tych zmian, prędkość taktyczna okrętu wzrosła z 6 do 8-12 węzłów. Jako okręt zmodyfikowanej w ten sposób generacji jednostek 688i, dysponuje możliwością wystrzeliwania torped mk.48, pocisków manewrujących, a także stawiania min, poprzez wykorzystanie czterech dziobowych wyrzutni torpedowych, jak też wystrzeliwania pocisków Tomahawk SLCM z wyrzutni typu VLS. Jednostka o długości 110 metrów i wyporności w zanurzeniu wynoszącej 6927 długich ton, dzięki napędowi atomowemu zapewnianemu przez siłownię o mocy 30000 KM z reaktorem wodnociśnieniowym S6G, zdolna była do pływania podwodnego z prędkością 33 węzłów.