Ulica Jana Sobieskiego w Krakowie

ulica Jana Sobieskiego
Stare Miasto
Ilustracja
Widok od południa, od ul. Batorego.
Państwo

 Polska

Miejscowość

Kraków

Długość

210 m

Przebieg
0 m ul. S. Batorego
80 m ul. Kremerowska
150 m ul. Jana Sobieskiego (boczna)
210 m ul. H. Siemiradzkiego
Położenie na mapie Krakowa
Mapa konturowa Krakowa, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „ulica Jana Sobieskiego”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „ulica Jana Sobieskiego”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „ulica Jana Sobieskiego”
Ziemia50°04′06,0″N 19°55′51,0″E/50,068333 19,930833

Ulica Jana Sobieskiego[1] – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Piasku[2]. Łączy ulicę Stefana Batorego na południu z ulicą Henryka Siemiradzkiego na północy[3].

Ulica została wytyczona w 1887 roku. Nazwę otrzymała w 1890 roku[2].

Zabudowa

Zabudowa ulicy pochodzi w większości z lat 90. XIX wieku i początku XX wieku. Stanowią ją przeważnie kamienice czynszowe pozbawione funkcji handlowych, z wyjątkiem budynków na skrzyżowaniach z ulicami Kremerowską i Siemiradzkiego[2][4].

  • ul. Sobieskiego 1 – Kamienica w stylu secesyjnym. Projektował Józef Pokutyński, 1906–1907.
  • ul. Sobieskiego 2 (ul. Batorego 9) – Kamienica w stylu modernistycznym. Projektował Janusz Zarzycki, 1934.
  • ul. Sobieskiego 3 – Kamienica z secesyjną dekoracją fasady. Projektował Jan Orłoński (?), 1905.
  • ul. Sobieskiego 6 – Kamienica z cofniętą pięcioboczną fasadą z ogródkiem w środku. Wzniesiona w latach 1909–1910.
  • ul. Sobieskiego 8 (ul. Kremerowska 2) – Kamienica. Projektował Henryk Lamensdorf, 1913.
  • ul. Sobieskiego 9–13 – Gmach II Liceum Ogólnokształcącego im. Króla Jana III Sobieskiego. Projektował Józef Sare, 1893–1897.
  • ul. Sobieskiego 10–12 (ul. Kremerowska 1) – Narożny zespół dwóch kamienic o cechach architektury modernistycznej. Projektowali Wacław Krzyżanowski i Józef Pakies, 1907.
  • ul. Sobieskiego 17 – Kamienica w stylu neorenesansowym. Projektował Leopold Tlachna, 1890–1891.
  • ul. Sobieskiego 19 – Kamienica. Projektował Aleksander Biborski, 1897.
  • ul. Sobieskiego 24 (ul. Siemiradzkiego 18) – Kamienica w stylu modernistycznym. Projektował Stanisław Mehl, 1934–1935.

Wzdłuż bocznej uliczki, odchodzącej od ulicy Sobieskiego, w latach 1911–1912 zrealizowano zespół pięciu budynków mieszkalnych (pierwotnie projekt przewidywał realizację osiedla złożonego z siedmiu budynków w prostokątnym obwodzie owej uliczki) według projektu Ignacego Wentzla. W skład zespołu wchodzą cztery kamienice o fasadach w stylu malowniczego historyzmu, neogotyku lub neorenesansu. Kamienica przy ulicy Sobieskiego 14 mieściła w pierwszych dekadach XX wieku siedzibę drukarni czasopisma „Sztuka”. Na elewacji kamienicy od strony ulicy Sobieskiego zachował się napis „Drukarnia Sztuka Administracja Wydawnictwa”. Kamienice przy ulicy Sobieskiego 16a i 16b posiadają dekorację fasad nawiązującą do form gotyku małopolskiego, kamienica nr 16c z kolei fasadę o formach neogotyckich i neorenesansowych. Obiekt przy ulicy Sobieskiego 18 to wolnostojąca willa z ogrodem, również będąca elementem zespołu, zrealizowana wcześniej – w latach 1908–1909[2].

Przypisy

  1. ↑ Alfabetyczny wykaz ulic Miasta Krakowa. 2005-01-26 (akt.). [dostęp 2022-04-17].
  2. 1 2 3 4 Encyklopedia Krakowa. Warszawa – Kraków: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 907–908. ISBN 83-01-13325-2.
  3. ↑ Praca zbiorowa: Kraków plan miasta. Kraków: 2024. ISBN 978-83-8184-589-2.
  4. ↑ Gminna ewidencja zabytków - Kraków. [w:] www.bip.krakow.pl [on-line]. [dostęp 2022-04-17].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.