Walerija Sołowjowa

Walerija Sołowjowa

Państwo	Rosja
Data i miejsce urodzenia	3 listopada 1992 Saratów
Wzrost	168 cm
Gra	praworęczna, oburęczny backhand
Zakończenie kariery	aktywna
Trener	Andriej Kozłow
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje	0 WTA, 3 ITF
Najwyżej w rankingu	163 (27 maja 2013)
Australian Open	3Q (2013)
Roland Garros	1Q (2013)
Wimbledon	1Q (2013)
US Open	2Q (2013)
Gra podwójna
Wygrane turnieje	2 WTA, 15 ITF
Najwyżej w rankingu	67 (15 lipca 2013)
Australian Open	1R (2014)
Roland Garros	1R (2013)
Wimbledon	1R (2013)

Walerija Sołowjowa, ros. Валерия Александровна Соловьева (ur. 3 listopada 1992 w Saratowie) – rosyjska tenisistka, mistrzyni juniorskiego turnieju wielkoszlemowego US Open z 2009 roku w grze podwójnej.

Pierwszy kontakt z zawodowym tenisem miała w czerwcu 2009 roku, kiedy to otrzymała dziką kartę do udziału w kwalifikacjach do niewielkiego turnieju ITF w holenderskim Apeldoorn. Nie zagrała tam jednak żadnego meczu, oddając już pierwszy mecz walkowerem. Po tym nieudanym starcie zagrała w wielkoszlemowym turnieju US Open w grze podwójnej dziewcząt i w parze z Ukrainką Maryną Zanewśką wygrała cały turniej.

W styczniu 2010 roku wygrała kwalifikacje do turnieju ITF w Plantation i wystąpiła w turnieju głównym. W pierwszej rundzie trafiła na Karolinę Kosińską i po trzysetowym meczu przegrała, odpadając tym samym z turnieju. 1 sierpnia 2010 roku wygrała swój pierwszy, i jak dotąd jedyny, turniej singlowy w Bree, pokonując w finale Francuzkę Myrtille Georges. Tydzień później, na turnieju w Moskwie, wygrała pierwszy turniej deblowy, gdzie w parze z Nadieżdą Guskową zwyciężyła z parą Teodora Mirčić / Marija Mirkovic. W sumie na swoim koncie ma wygrane trzy turnieje singlowe i czternaście deblowych rangi ITF.

W lutym 2011 roku spróbowała swoich sił w rozgrywkach cyklu WTA i zagrała w kwalifikacjach do turnieju Copa Colsanitas Santander w Bogocie, ale Włoszka, Corinna Dentoni okazała się od niej lepsza już w pierwszej rundzie tych kwalifikacji. Udanie natomiast przeszła kwalifikacje do turnieju Baku Cup i po wygraniu decydującego o awansie meczu z Tatią Mikadze zagrała w turnieju głównym. W fazie głównej imprezy przegrała w pierwszej rundzie z Anastasiją Pawluczenkową.

W 2012 roku zwyciężyła w pierwszym turnieju WTA, a miało to miejsce w Baku, kiedy razem z Iryną Buriaczok pokonały 6:3, 6:2 Evę Birnerovą i Albertę Brianti.

Na początku stycznia 2013 roku, również z Buriaczok, doszła do finału w Shenzhen, gdzie uległy 0:6, 5:7 parze Chan Hao-ching–Chan Yung-jan. W kwietniu razem z Ralucą Olaru osiągnęły finał w Katowicach, gdzie w meczu mistrzowskim przegrały z Larą Arruabarreną i Lourdes Domínguez Lino 4:6, 5:7. W czerwcu razem z Olaru zwyciężyły w Norymberdze, po pokonaniu w finale pary Anna-Lena Grönefeld–Květa Peschke wynikiem 2:6, 7:6(3), 11–9.

W maju 2014 roku w parze z Evą Hrdinovą zanotowała finał zawodów deblowych w Oeiras. W meczu mistrzowskim debel uległ parze Cara Black–Sania Mirza wynikiem 4:6, 3:6.

• Profil na stronie WTA [online], Women’s Tennis Association [dostęp 2013-08-23]  (ang.).
• Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2013-08-23]  (ang.).
• Profil na stronie Pucharu Billie Jean King [online], Billie Jean King Cup [dostęp 2013-08-23]  (ang.).