Wicko Wielkie
 Mapa wyspy Wolin z zaznaczonym Wickiem Wielkim | |
| Położenie | |
| Państwo | |
|---|---|
| Miejscowości nadbrzeżne | |
| Region | |
| Wyspy |
Wyspy Trzcinice, Świńskie Kępy, Chełminka |
| Morfometria | |
| Powierzchnia |
12 km² |
| Wymiary • max długość • max szerokość |
|
| Głębokość • maksymalna |
|
| Hydrologia | |
| Rzeki wypływające |
Wielka Struga, Stara Głębia, Byczy Rów, Kacza, Wicka Strużka |
Położenie na mapie Świnoujścia  | |
Położenie na mapie Polski  | |
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego  | |
 53°52′51″N 14°23′49″E/53,880833 14,396944 | |
Wicko Wielkie (niem. Grosser Vietziger See) – jezioro[1] w północno-zachodniej Polsce; dawna zatoka północnej części Zalewu Szczecińskiego oddzielona mieliznami i cieśninami delty wstecznej Świny[2].
Administracyjnie większa część zachodnia należy do miasta na prawach powiatu Świnoujście, a wschodnia do powiatu kamieńskiego (gminy Międzyzdroje).
Jezioro o powierzchni 12 km², z czego około 95% znajduje się w obszarze Wolińskiego Parku Narodowego, od południowego wschodu zamknięte Pagórkami Lubińsko-Wapnickimi.
Na wschodnim brzegu jeziora znajdują się 2 porty morskie: Lubin i Wapnica. W pobliżu północnej części jeziora leży śródlądowa przystań żeglarska Łunowo.
Na północnym brzegu, w rejonie przystani żeglarskiej prowadzi znakowany turystyczny 
E9 Szlak Nadmorski im. dr. Czesława Piskorskiego (Świnoujście → Międzyzdroje).
0,2 km na wschód od przystani pomnik przyrody około 500-letni „Dąb Wikingów”, o obwodzie 650 cm[3].
W 1949 wprowadzono urzędowo rozporządzeniem polską nazwę Wicko Wielkie[4].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 2. Wody stojące, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 371, ISBN 83-239-9607-5.
- ↑ 2.11.2 Część wodna. W: Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania gminy Międzyzdroje. Międzyzdroje: Międzyzdroje, 2003-09-08.
- ↑ Wyspa Wolin, mapa turystyczna w skali 1:45 000. Jelenia Góra: Wydawnictwo Turystyczne Plan, 2007. ISBN 978-83-60044-96-4.
- ↑ Rozporządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 11 lutego 1949 r. o przywróceniu i ustaleniu nazw miejscowości (M.P. z 1949 r. nr 17, poz. 225, s. 6)