Wilhelm Glombik

Wilhelm Glombik (ur. 6 kwietnia 1895 w Raciborzu - ?) – powstaniec śląski.

Syn Jana. Po wybuchu I wojny światowej zmobilizowany do armii niemieckiej, służył w 2 kompanii w 62 pułku piechoty w Koźlu. Został ranny na froncie zachodnim w październiku 1914[1]. Podczas III powstania śląskiego dowódca 7 kompanii 2 baonu 4 pułku strzelców raciborskich[2]. W okresie międzywojennym mieszkał w Zgodzie (Nowy Bytom), w pow. świętochłowickim[3]. Pracował w Hucie "Pokój"[4]. Członek Związku Powstańców Śląskich. Po II wojnie światowej pracował w Spółdzielni "Samopomoc Chłopska"[5].

Odznaczony

Medal 10-lecia Polski Ludowej (9 listopada 1955)[5]

Przypisy

  1. ↑ Polegli, ranni, lab wzięci do niewoli. "Głos Śląski" gazeta polska dla ludu polsko-katolickiego, nr 124 z 15 października 1914
  2. ↑ Jerzy Pająk, Alojzy Nowara, Trzecie powstanie śląskie na Ziemi Raciborskiej, Racibórz 1962, s. 11
  3. ↑ Ogłoszenia, "Gazeta Powiatowa powiatu świętochłowickiego" nr 33 z 15 sierpnia 1933, s. 254
  4. ↑ Lista ubezpieczonych w P.K.O. przez Federację Polskich Związków Obrońców Ojczyzny na terenie Górnego Śląska, "Naród i Wojsko" nr 14 z 15 października 1934, s. 20
  5. 1 2 Lista osób odznaczonych "Medalem 10-lecia Polski Ludowej" "Monitor" 1955
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.