Wybory prezydenckie w Bułgarii w 2011 roku

Wybory prezydenckie w Bułgarii w 2011 roku odbyły się na terenie całego kraju oraz w kilkudziesięciu obwodach wyborczych ulokowanych za granicą. Pierwsza tura wyborów miała miejsce 23 października 2011 roku, druga do której przeszli Rosen Plewnelijew i Iwajło Kałfin tydzień później – 30 października 2011.

O urząd prezydenta ubiegało się piętnastu kandydatów. Faworytami w przedwyborczych sondażach byli: minister rozwoju regionalnego Rosen Plewnelijew z rządzącej partii Obywatele na rzecz Europejskiego Rozwoju Bułgarii (GERB), były minister spraw zagranicznych i europoseł Iwajło Kałfin (Bułgarska Partia Socjalistyczna) oraz była komisarz Unii Europejskiej Meglena Kunewa (niezależna). W wyborach nie startował urzędujący prezydent Georgi Pyrwanow, dla którego była to druga, a więc ostatnia kadencja.

Kandydaci

Kandydaci:
Nr Zdjęcie Imię i nazwisko Wiek Wykształcenie Krótka charakterystyka Partia wystawiająca kandydata Kandydat na wiceprezydenta Deklaracja startu
1. Meglena Kunewa 54 wyższe prawnik, minister ds. europejskich (2002-2006), pierwszy bułgarski komisarz Unii Europejskiej (2007-2010) niezależna[1] Ljubomir Christow 6 czerwca 2011
2. Rosen Plewnelijew 45 wyższe inżynier, przedsiębiorca, minister rozwoju regionalnego (2009-2011) Obywatele na rzecz Europejskiego Rozwoju Bułgarii (GERB)[2] Margarita Popowa 4 września 2011
3. Sali Szaban Iliam 66 wyższe profesor slawistyki i były dyplomata Ruch Narodowy "Jedność" oraz Stowarzyszenie Kultury i Pomocy Bułgarskim Turkom "Bulturk". Walentina Gocewa
4. Rumen Christow 56 wyższe ekonomista, dwukrotnie minister rolnictwa (1994-1995 i 1997) Niebieska Koalicja[3][4] Emanuił Jordanow 12 czerwca 2011
5. Marija Kapon 42 wyższe ekonomistka, była posłanka Zjednoczona Partia Ludowa[5] Nikołaj Kisow 10 września 2011
6. Stefan Solakow 69 dziennikarz i prezenter telewizyjny, lider partii Narodowy Front Ocalenia Bułgarii Narodowy Front Ocalenia Bułgarii[6] Galja Asenowa
7. Iwajło Kałfin 45 wyższe ekonomista, minister spraw zagranicznych (2005-2009), poseł do Parlamentu Europejskiego (od 2009) Bułgarska Partia Socjalistyczna[7] Stefan Danaiłow 16 lipca 2011
8. Wolen Siderow 55 średnie dziennikarz, poseł, lider partii Ataka Ataka[8] Paweł Szopow 12 lutego 2011
9. Aleksej Petrow 49 wyższe były policjant, w 2010 został oskarżony o uczestniczenie w wymuszeniach haraczy komitet obywatelski[9][10] Nikołaj Georgijew 15 sierpnia 2011
10. Nikołaj Nenczew Bułgarska Unia Rolniczo-Ludowa Żeko Iwanow
11. Atanas Semow 41 wyższe prawnik, lider partii Porządek, Prawo i Sprawiedliwość Porządek, Prawo i Sprawiedliwość[11] Julja Stanczewa 19 czerwca 2011
12. Paweł Czernew 42 wyższe prawnik, były członek partii Ataka Partia Ludzi i Narodu Anelija Denczewa
13. Dimityr Kucarow 53 wyższe biznesmen, były wojskowy i szef firmy ochroniarskiej komitet obywatelski[12] Kamelija Todorowa 8 sierpnia 2011
14. Krasimir Karakaczanow 46 wyższe historyk, były poseł, lider partii WMRO-BRN Wewnętrzna Macedońska Organizacja Rewolucyjna - Bułgarski Ruch Narodowy (WMRO-BRN)[13] Daniela Cimidczijewa-Dimitrowa 16 lipca 2011
15. Andrej Czobanow Bułgarska Społeczność Demokratyczna Angeł Mirczew
16. Nikołaj Wasilew 65 wyższe filozof i pisarz, były minister edukacji (1991-1992) komitet obywatelski[14] Władimir Sławow 21 sierpnia 2011
17. Swetosław Witkow 40 średnie popularny muzyk rockowy komitet obywatelski Wencisław Micow 22 sierpnia 2011
18. Wencisław Josifow 64 wyższe przedsiębiorca, założyciel pierwszego prywatnego banku w Bułgarii komitet obywatelski Ilian Dimitrow 8 sierpnia 2011

Wyniki

Pierwsza tura

Zwycięzcą pierwszej tury wyborów został kandydat partii GERB Rosen Plewnelijew (40,11%). Drugie miejsce zajął lider socjalistów Iwajło Kałfin (28,96%). Obaj kandydaci przeszli do drugiej tury. Frekwencja wyborcza wyniosła 51,83%[15]

Kandydat Głosy[16] Procent[16]
Rosen Plewnelijew 1 349 380 40,11%
Iwajło Kałfin 974 300 28,96%
Meglena Kunewa 470 808 14,0%
Wolen Siderow 122 466 3,64%
Stefan Solakow 84 205 2,50%
Rumen Christow 65 761 1,95%
Atanas Semow 61 797 1,84%
Swetosław Witkow 54 125 1,61%
Sali Szaban Iliam 41 837 1,24%
Krasimir Karakaczanow 33 236 0,99%
Aleksej Petrow 31 613 0,94%
Marja Kapon 30 665 0,91%
Nikołaj Nenczew 9827 0,29%
Paweł Czernew 8081 0,24%
Wencisław Josifow 7021 0,21%
Dimityr Kucarow 6989 0,21%
Andrej Czobanow 6340 0,19%
Nikołaj Wasilew 5633 0,17%
Razem 3 244 488 100,0%
Frekwencja: 51,83%

Druga tura

Zgodnie z przewidywaniami w drugiej turze zwyciężył Rosen Plewnelijew, który pokonał Iwajło Kałfina stosunkiem głosów 52,58% do 47,42%. Frekwencja wyborcza wyniosła 48,04%[17]

Kandydat Głosy[18] Procent[18]
Rosen Plewnelijew 1 698 136 52,58%
Iwajło Kałfin 1 531 193 47,42%
Razem 3 229 329 100,0%
Frekwencja: 48,04%

Przypisy

  1. ↑ (Dostęp 14 września 2011)
  2. ↑ (Dostęp 15 września 2011)
  3. ↑ (Dostęp 14 września 2011)
  4. ↑ (Dostęp 14 września 2011)
  5. ↑ (Dostęp 14 września 2011)
  6. ↑ (Dostęp 14 września 2011)
  7. ↑ (Dostęp 14 września 2011)
  8. ↑ (Dostęp 14 września 2011)
  9. ↑ {{Cytuj stronę | url = http://www.razkritia.com/102633/%D0%BA%D0%B0%D0%BD%D0%B4%D0%B8%D0%B4%D0%B0%D1%82%D1%8A%D1%82-%D0%B7%D0%B0-%D0%BF%D1%80%D0%B5%D0%B7%D0%B8%D0%B4%D0%B5%D0%BD%D1%82-%D0%B0%D0%BB%D0%B5%D0%BA%D1%81%D0%B5%D0%B9-%D0%BF%D0%B5%D1%82%D1%80/] | tytuł = (Dostęp 14 września 2011)
  10. ↑ | opublikowany = razkritia.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20110911180220/http://www.razkritia.com/102633/%D0%BA%D0%B0%D0%BD%D0%B4%D0%B8%D0%B4%D0%B0%D1%82%D1%8A%D1%82-%D0%B7%D0%B0-%D0%BF%D1%80%D0%B5%D0%B7%D0%B8%D0%B4%D0%B5%D0%BD%D1%82-%D0%B0%D0%BB%D0%B5%D0%BA%D1%81%D0%B5%D0%B9-%D0%BF%D0%B5%D1%82%D1%80/ | zarchiwizowano = 2011-09-11}} (Dostęp 14 września 2011)
  11. ↑ (Dostęp 14 września 2011)
  12. ↑ (Dostęp 17 września 2011)
  13. ↑ (Dostęp 14 września 2011)
  14. ↑ (Dostęp 14 września 2011)
  15. ↑ Избирателна активност :: Избори 2011. [dostęp 2011-10-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-10-25)].
  16. 1 2 Oficjalne wyniki 1. tury wyborów:
  17. ↑ Избирателна активност :: Избори 2011. [dostęp 2011-11-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-11-01)].
  18. 1 2 Oficjalne wyniki 2. tury wyborów:
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.