Wysokie Wrótka
![]() Widok z Doliny Cichej | |
| Państwo | |
|---|---|
| Wysokość |
1847 m n.p.m. |
| Pasmo | |
| Sąsiednie szczyty | |
Położenie na mapie Tatr ![]() | |
Położenie na mapie Karpat ![]() | |
Wysokie Wrótka – położona na wysokości 1847 m n.p.m.[1] przełęcz w grani głównej Tatr Zachodnich w grupie trzech Suchych Czub. Znajduje się pomiędzy Wysoką Suchą Czubą (1876 m) a Goryczkową Czubą (1912 m). Nazwę Wysokie Wrótka podają niektóre źródła, natomiast Władysław Cywiński w swoim przewodniku nazywa ją Wyżnim Kondrackim Karbem[2].
Jest to skalisto-trawiasta przełączka. W północno-zachodnim kierunku, do polskiej Doliny Suchej Kondrackiej opada z niej stromy żleb o względnej wysokości ok. 100 m. Dołem żleb ten jest skalną rynną, wyżej znajdują się w nim luźne kamienie. Od południowej, słowackiej strony spod przełączki do Doliny Cichej opada wielki i nienazwany żleb, po bokach ograniczony grzędami Wysokiej Suchej Czuby i Goryczkowej Czuby. Żleb ten ma względną wysokość ok. 550 m i wylot po wschodniej stronie Polany pod Jaworem (w odległości ok. 200 m). Zimą schodzą nim lawiny. Są one mniejsze niż w sąsiednim na zachód Wielkim Kondrackim Żlebie, gdyż powierzchnia stoków lawinowych jest tutaj dużo mniejsza, jednak co kilka lat lawiny niszczą ciągle odnawiający się młody las u wylotu żlebu w Dolinie Cichej. Po raz pierwszy przeszedł tym żlebem Władysław Cywiński 20 czerwca 1990 r.[2]
Przez Suche Czuby prowadzi popularny szlak turystyczny. Omija on ich szczyty, trawersując je południowymi stokami, ale dochodzi do samego wcięcia Wysokich Wrótek[2]. Na przełączce tej często odpoczywają turyści.
Szlaki turystyczne
– odcinek czerwonego szlaku z Kasprowego Wierchu granią główną Tatr przez Goryczkową Czubę i Suche Czuby do Przełęczy pod Kopą Kondracką. Czas przejścia: 1:20 h, z powrotem 1:40 h[3]

Przypisy
- ↑ Úrad geodézie, kartografie a katastra Slovenskej republiky, Produkty leteckého laserového skenovania.
- 1 2 3 Władysław Cywiński, Tatry. Kasprowy Wierch, t. 13, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2008, ISBN 83-7104-011-3.
- ↑ Tatry Polskie. Mapa turystyczna 1:20 000, Piwniczna: Agencja Wydawnictwo „WiT” S.c., 2009, ISBN 83-89580-00-4.


